Novel & Cerita Matigas Ang Ulo

Voughn Nagising akong masakit ang aking ulo. Pilit kong bumangon ng maramdaman na may mabigat na nakadagan sa aking katawan dahan dahan kong idinilat at ang ang aking mata at ganun na lang ang aking panlalaki ng makitang katabi ko si olivia at ang mas matindi ay n*******d ito wala ni isang saplot. Ng mapagawi ang tingin ko sa aking katawan ay agad akong napatayo ng makitang pati ako ay n*******d.

sagot ko naman sa kaniya. “Isa, huwag matigas ang ulo, Ralia. Kumain ka, please, baka magkasakit ka niyan!” sita niya, na parang hindi ko alam na ginagago lang niya ako. Ang sarap lang ipalo nung tray sa ulo niya.

Itim na itim ito at matatalas ang mga kuko. At kasunod na sumilip ang isang nakapanghihilakbot na ulo ng dambuhalang aso. Pero hindi na ito basta aso lang, sa isip-isip ni Minggay. Mas malaki pa yata ito sa oso na napapanood niya sa TV. Sa magkabilang gilid ng ulo nito ay may tig-isa pang ulo na nakadikit.

At tumatagal yon ng tatlong araw o higit pa basta hindi mahahanginan sa labas at tama ang pagkakaimbak. Humiga siya sa papag, namamangha. Nakaunan sa kamay, ang ulo ay sa direksyon pasalungat sa akin kaya malaya niya akong mapagmamasdan. Lahat ng kilos ko. “Lahat ipupusta ko sa yo.” “Yabang,” sabi ko. “Medyo malalasahan mo dito bukas ang suka at paminta pero promise, mas masarap pa kesa dati at mas matapang ang aroma.”

ismid nito. Napahagikhik akong matamang nakatitig dito habang sumusultop ng tahong. Pakindat-kindat sa tuwing magtatama ang aming mga mata. Napapailing lang naman itong ikinukubli ang ngiti sa akin. MATAPOS NAMING kumain ay nagtungo kami ng sala. "Sweetie, maligo naman tayo," paglalambing ko. Masakit at mabigat kasi ang ulo ko. Hangover.

Umiinit kaagad ang ulo? Humiga siya at nagtalukbong ng kumot. Matutulog na lang siya. Itutulog na lang niya ang libog niya. Papikit na siya nang maramdamang lumundo ang kama. Humiga si Finn sa tabi niya at niyakap siya sa likod. “Love… wag ka na magalit… tumawag pa ako sa OB mo to make sure na hindi maapektuhan ang baby natin.”

Samantala, ang isa pang chef, na laging tuyo ang mga mata, ay agad na nagkaroon ng mas matubig na mga mata pagkatapos niyang kainin ang ulam. Ang isa pang chef, na ang mga braso ay paminsan-minsan ay nakakaramdam ng pananakit at pananakit, ay agad na nakadama ng malaking ginhawa pagkatapos niyang kainin ang ulam. Matapos itong kainin ng huling chef, agad na nabawasan ang pamamaga ng kanyang gilagid, at hindi na siya nakakaramdam ng sakit. Ang ulam ay hindi lamang may apat na panlasa, ngunit mayroon din itong apat na iba't ibang nakakagamot na epekto!

Napakamot ako sa ulo habang inihahanda ang aking sarili na matanggal sa trabaho. Nagulat ako, matiyagang sinabi niya, “Matthew, lumaki ng husto ang negosyo ko pagkatapos mong sumali sa amin. Hindi mahalaga kung bulag ka o hindi dati. Pero simula ngayon, bulag ka na. Naiintindihan mo ba ako?” Gulat akong napatingin sa kanya at agad na nasabi sa tuwa, “Huwag magalala. Simula ngayon, bulag na ako!"

Ulo lang ang hindi. Napasulyap muna siya sa babaeng alam niya sa pangalang Sister Blesy, napangiti siya sa maamong mukha nito at magandang mata na mabibilog at kulay light brown. Pinalilibutan ito ng makakapal at mahahabang pilik-mata. Para itong Arabian beauty pero napakainosenteng tingnan. Pinilig niya ang kaniyang ulo. Nang bumalik siya sa hwesyo, do'n lang niya pinagalitan ang sarili. Hindi pwede!

Nagtataka na siya bakit hanggang ngayon ay hindi pa rin umuuwi si papa. “Ayaw niya. Matigas ang ulo. Papalamig na lang daw muna niya ang init ng ulo ng mga tao sa kaniya bago siya bumalik sa atin.” “Matagal pa iyon.” Baka abutin pa ng ilang buwan ang paglamig ng ulo ng mga taong inutangan niya. So, Magtatago lang siya ng gano’ng katagal?