May Ulo Y Walang Buhok の小説・ストーリー

Ulo lang ang hindi. Napasulyap muna siya sa babaeng alam niya sa pangalang Sister Blesy, napangiti siya sa maamong mukha nito at magandang mata na mabibilog at kulay light brown. Pinalilibutan ito ng makakapal at mahahabang pilik-mata. Para itong Arabian beauty pero napakainosenteng tingnan. Pinilig niya ang kaniyang ulo. Nang bumalik siya sa hwesyo, do'n lang niya pinagalitan ang sarili.

Tumapak ako don at kumuha ng buwelo para tumalon uli. Kasabay ng paglabas ng buwan sa mga ulap ay ang unti-unting pagbabago ng kulay ng buhok ko. Ang itim kong buhok ay nagiging kulay ginto. Kumikinang ang buhok ko sa madilim na langit habang ginugulo ng hangin. A burning silver smoke came out from my palm and started to spread in the mid air. Kumalat 'yon hanggang sa naging hugis espada at mahigpit kong hinawakan. Ito ang puweba na ako ay kakaiba sa lahat.

Mga itlog. Nakakatakot ang awra nila lalo na nang makita ko ang mga mukha nila. Wala na silang bonet kaya mas nakakatakot sila. Pero mas nakakasilaw ang mga ulo nila, parang mas maliwanag pa ang bunbunan nila kaysa sa future ko.

In fact, kahit magulo na buhok niya ang gwapo pa rin niya tingnan. Matangkad, maputi, at napaka-perfect yung hulma ng ilong at may pagka-pinkish ang labi niya. Perfect din ang ayos ng makapal niyang kilay. Everything in him is perfect! Like siya yung ma-i-imagine mo sa isang manga na Prinsipe na minagic at ginawang tao?

(GWIN POV) "Ay ambot (ay ewan!) Sakit kayo sa ulo," singhal ko dahil sa dismaya. Walang katapusang problema na lang talaga ang napapala ko. Nagulo ko na lamang ang buhok ko at napasabunot pa, saka ko naman sinamaan ng tingin ang dalawang lalaki na walang ginawa, kung hindi ang magdala ng problema sa buhay ko.

Muli siya nitong tinulak. Hindi siya natinag, imbis ay nilagyan ng shampoo ang buhok nito at marahan iyong minasahe. Ang kaninang pagtulak nito ay pagkapit na sa tiyan niya ang ginawa. Bigla rin itong natahimik. "Tutulungan kitang maligo para masarap ang tulog mo, hm," bulong niya rito. Hindi ito sumagot. Noong silipin niya ay nakapikit na ang mga mata nito. Awang ang mga labi at mukhang nagugustuhan ang pagmasahe niya sa buhok at ulo nito.

"Mama! Mama!" Pabiling-biling ang ulo. Nakapikit ngunit ang mga mata ay parang bukas habang inaalala ang nakaraan. Ang pawis sa kanyang noo ay tagaktak at halos basa na ang kanyang buhok dahil doon. Ang mga kamao niya ay nakakuyom habang tila bumabalik siya limang taon na ang nakalilipas. Ang nakaraan.

Para siyang galing sa Mount Olympus at bumaba sa lupa upang ipagmayabag ang handsamnesses nito. Kung si Apollo ay poging-pogi sa sout nito ang isa naman ay mula ulo ang kadulo-dulohan ng mga kuko nito sa paa ay walang makikitang mali. Mula sa maayos at medyo gulo nitong itim na itim na buhok ay makalaglag panga na. Para kasing bagong gising lang tapos minamadali lang ang pagbihis nito at viola, yun lang effortless. Ang pogi parin ni koya.

malambing na usal n'ya dito habang hinihimas ung buhok. "Tapos na, Kuya" tugon n'ya at humiwalay kay Gelo tapos nagpunas ng mukha, si Gelo naman inaayos ung buhok n'ya. Napansin n'ya yata na may mga tao sa likod ng Kuya n'ya kaya tinignan n'ya kami.

Ginalaw nito ang ulo bago walang imik na tumalikod at umalis. Anong problema noon?