Maze Runner Sequence Novels & Stories

"Here's the mechanics. May gagawin kaming Maze at sa Maze na yun ay nandoon ang lahat ng items na kailangan ninyong makita. Nakatago ito sa ilalim ng mga buhangin. Madali lang naman ang activity na ito kaya naisipan naming lagyan ng konting twist. For sure, marami sa inyo ang singer o kaya dancer. Alam kong talented kayong lahat kaya kung may hiya man kayo, isantabi ninyo muna yan dahil dito natin mailalabas ang mga nakatago ninyong talento. May time limit ang paghahanap and it is just 1 minute. Kapag natapos na ang isang minuto at hindi ninyo pa rin nahahanap ang bagay na tinago namin sa area kung saan kayo tatayo, you will choose either you'll sing or you're gonna dance. So, team A and tea

Kumuyom ang kamao ni Dylan habang pinagmamasdan ang papalayong sasakyan ni Casey. Ang patakaran ng karera ay simple—ang mananalo ay ang may pinakamabilis na oras sa buong lap. Lahat ng sasakyan ay may espesyal na timer, at mayroon ding digital tracker na makikita sa ibabaw para sa mas eksaktong oras. Kahit na si Casey ang huling pumasok sa track, sa loob lamang ng ilang minuto, nakahabol na siya sa limang nangungunang racers!

Habang binabantayan ko ang minimap, biglang nawala sa vision ang dalawa sa kanila. “Missing mid,” sabi ni James. “Jungler not showing,” dagdag ni Ryan. Pero may isang siguradong paparating. Ramdam ko. Lumabas siya mula sa fog of war. Raven. Tahimik. Diretso sa akin ang lakad. Walang back-up. Walang kasama. Isang malinaw na hamon. Sa harap ng stage, siguro naka-zoom ngayon ang camera sa lane namin.

“Babae ako, kaya dapat magpatalo ka sa akin.” Hindi sumagot si Raven. Sa halip ay nakatingin lang siya sa unahan ng track. Tumunog na ang countdown timer, at sabay na umarangkada mula sa starting line ang dalawang go-kart sa sandaling natapos ang bilang. Iniunat ni Edward ang kanyang leeg para silipin ang track. Nakamasid din si Rance sa mga go-kart na mabilis na tumatakbo.

Tumingin siya kay Kevin nang may pagka-inis, at ganting natawa lang ito. Isa-isa silang pumasok sa maze, bawat isa ay pumili ng ruta. “Vanvan! Sa finish line kita hihintayin!” Sigaw ni Ashton, na agad tumakbo palayo’t sumisid sa isang sulok ng maze. Hindi nagpatalo si Cheska. Tahimik pero determinadong sinundan si Ashton. Si Ella, nag-alinlangan pa. Hindi siya makagalaw, takot na baka mapag-isa si Evann at Kenneth.

That was very humble of him without being arrogant and egotistic na mukhang lalong nakapag padagdag nang hiyawan nang mga fans nito. Even her, her heart was beating rapidly while staring at him Asher and his team enters their cars at pumailanlang ang malakas na hiphop song. Hudyat na magsisimula na ang kompetisyon. She was nervous as hell lalo na nang magsimula na ang race it has only 56 laps at sa simula palang ay nagpapakitang gilas na ang grupo ni McReynolds nauuna na ito habang nakasunod lang din ang grupo ni Asher and everytime their stop at and change their tires ay sumusulyap sakanya ang asawa niya making her heart beat rapidly.

Ramdam ko ang lamig ng air-conditioning, pero mas nangingibabaw 'yung init ng adrenaline sa katawan ko. Nasa unahan si Yeraz, hawak ang maliit na tablet na konektado kay Miles. Tinuturo ng live schematics ang daan patungo sa vault. "Three corridors ahead. May rotating cam sa dulo," bulong niya. "Copy that," sagot ni Miles sa earpiece. "Disabling it in 3... 2... done. You've got twenty seconds. Go." Mabilis kaming gumalaw. Si Wallace ang unang lumiko, sumenyas kung clear. Sunod ako, then Ravika, then Yeraz. Parang sinanay ang bawat kilos—seamless, silent, precise.

Patuloy ni James, "Gayunpaman, ngayong nasa kamay na ni Youri ang mga token, hindi ko na makukuha kahit na bumalik ako sa Doom Race bilang Wyot. Ang plano ko ngayon ay bumalik muna sa Doom Race at tingnan kung makukuha ko ang mga token mula sa kanya. Kapag nakuha ko na ang mga ito, pupunta agad ako sa Cloud Race." “Okay.” Tumango si Thea at napakamot ng ulo. Sabi niya, "Mukhang iyon lang ang paraan ngayon." “Oh, nga pala,” Tanong ni James, “Paano na nabitag si Soren sa umpisa pa lamang?”

mahina niyang tawag. Ngunit bago niya maabot ang screen, sumabog ito — literal na pumutok ang monitor, at napaatras siya sa lakas ng pagsabog. Tumakbo si Mara, hinila siya palayo. “Ma’am, we need to go! It’s rigged!” Habang tumatakbo sila palabas, naririnig pa rin ni Aurora ang huling tunog mula sa sirang speaker:

Sa unang pagkakataon, naglakad siya nang pabalik balik sa koridor nang may labis na pagkabahala, ang kanyang puso ay kumikirot at parang punit na punit. Ang gusto lang niyang mangyari ay magising si Maureen at maging maayos siya. Matapos ang hindi tiyak na oras ng paghihintay, sa wakas ay dumating ang dugo. Tumigil ang malakas na pagdurugo ni Maureen matapos ang lahat. Si Zeus, na naghihintay sa labas ng koridor, ay nakaramdam na ng konting ginhawa nang marinig ang balitang iyon.