Mega Noob Simulator Codes の小説・ストーリー

Sa mahabang paglalakad ay natunton namin ang malahiganteng pintuan, naglalamaan ng 36 pattern code para sa password na sa haba ay hindi kaagad makakabisa. Hinanap ko ang button upang lumabas ang mga numero at letra, saka ko isa isang inilagay ang passcode na nakamemorya sa akin utak, walang kahulugan at hindi ko inuugnay kung kaninuman, ng matapos ay agad tumunog ito at nagbukas. Lumuwa agad sa akin ang sandamakmak na ginto, pilak at limpak limpak na pera.

Nakita ang pagsilay ng isang mala demonyong ngisi sa labi ng matanda ng marinig ang sinabi ng kausap. "I'm going to enter via remote command entry system. Please share the screen for my eyes only. Authorization code 6-October-David-Cobra. Color of the day is orange," sagot ng matanda. Mababanaag kung paano magliwanag ang mukha nito habang binabanggit ang code na iniutos nito sa lalaking kausap. "Copy that sir!" sagot naman ng lalaki at agad na naringgan ng pagtipa ng keyboard ng computer nito.

Matapos masiguro ni Khate na maayos na ang kalagayan ng dalawang bata, bumalik siya sa study room upang asikasuhin ang kanyang naantalang trabaho. Si Miggy, tulad ng sinabi niya, ay nakatutok sa stock market gamit ang computer. Habang nanonood, biglang lumabas ang isang string ng code sa screen. "Mikey, tingnan mo!" mabilis na tawag ni Miggy. Nang makita ang tumatakbong code, kumislap ang mga mata ni Mikey. Ito ang programang itinakda niya—kapag may nagtangkang mag-crack ng core program ng virus, awtomatikong lalabas ang window.

"TOG at 9 pm sharp. Don't be late!" "Huh?" Sabay naming tanong ni Gun bago tinignan ulit ang papel. "How come?" Takang tanong ko. Ang nakalagay kasi sa papel ay ganito - DS SH AJ JK GH GD GL FJ DL GK GH Yang lang ang laman ng papel. "It's an ASDFGHJKL Grid invented by Meridaille Naquilus Archer, it's a basic code." ani Rent na hindi man lang tumitingin sa amin.

Ayaw kong makita na ang pagmumukha ng walang kuwentang lalaking 'yon. Ang kapal talaga ng mukha niya magpakita pa sa akin. *zing* Huh? Kinuha ko ang selpon ko at nakita ang message sa akin ng isang unknown number. What the hell? From: 0965******* Irine this is me Misaki. Code 342, i need your help with Zamara. Ehh Misaki?! A-Anong help naman kaya gagawin namin ni Zam? From: 0965*******

Napapairap pa si Veron habang nakatingin kay Ynzo. Simple lang kay Veron ang magbasa ng mga codes o kahit anong codes pa iyan. Isa ang mga codes sa pinag-aralan niya noong nag-eensayo pa lamang siya at malaking tulong na nagagamit niya iyon noong nagtatrabaho pa siya sa agency. Kung hindi lang siya nagrebelde sa mga ito dahil itinatago sa kaniya ang tunay na katauhan ng kriminal, marahil ay isa siya sa mga tapat na agent doon. Ilang beses na ba siya naka-engkwentro ng mga kasong may kinalaman sa codes? Hindi na niya mabilang at isa ang morse code sa pinakapaborito niyang codes. Mapa-sulat, sign or actions. Mabilis niyang mababasa ang mga mensaheng nais ipaabot ng sinumang gumagawa ng codes.

Paano magagawa ng mga batang ito iyon kung wala silang resistensya. "Grim, the code is 092003, your birthday." Sabi ni Min na ikanikot lalo ng mata ko. Ba't hindi nila sinabi na birthday ko? Like duh sobrang tago. Nilagay ko ang fingerprint analyzer sa tabi ng isang scanner at in-enter ang code. Bumukas ito at sunod sunod kong pinapila ang bata sa labas. Halos lahat ay lalabas na sana ng bigla silang naglakad palayo at parang takot na takot sila sa aking likod. Pati si Hydrangea ay napahinto.

Nagpatuloy ako sa pagtatype ng mga posibleng code ngunit lahat ng iyon ay. "Access denied." Sh*t. Ano bang pwedeng gamitin na code ni Sarry?! I tried Scorpion's system code but still... "Access denied." Kung ano-ano pang code ang pumasok sa utak ko at lahat iyon ay sinubukan ko pero wala pa rin. Tumulong na nga si Klyton pero gaya ko ay wala ding tumama.

"The child's heartbeat is tied to the code's frequency. They are... symbiotic. If we kill the code, we kill the heart." Napahawak si Paola sa kanyang mukha. "Is there no other way?" "Mayroon," singit ni Sofia. "The Grandmaster has the 'Master Key' in his penthouse sa Grand Lisboa. It's a physical hardware bypass. It can rewrite the code to make it harmless without stopping the life support system of your womb. Pero Paola... ang Grandmaster ay hindi tao. He is a ghost. At ang penthouse niya ay isang kuta."

sigaw ni Maria. Nagsimula ang isang digmaan ng dalawang kaluluwa. Sa digital na mundo, ang asul na codes ni Maria at ang lila na waves ni Javi ay nagsanib para atakihin ang anino ni Ricardo. Ang bawat tama ay nagdudulot ng feedback sa totoong mundo—ang Elizalde Tower ay niyanig ng mga pagsabog, at ang mga kuryente sa BGC ay nagsimulang sumabog.