Novel & Cerita Memories In Tagalog

Gusto kong matawa ngunit pinipigilan ko dahil sisirain no’n ang mood na mayroon kami ngayon. “What do you mean?” Kunot noo niyang tanong. I smiled. “Noong huli mo siyang nakita, don’t see it as a nightmare. See it as a good memory dahil sa huling pagkakataon, hanggang sa huling hininga niya, naging payapa ang lolo mo na ikaw ang huli niyang nakita.” Tinitigan lang niya ako. “I mean, don’t see it as your memory. See it as your lolo’s memory. Naiintindihan mo’ko?”

paliwanag ko. "until bumalik kami dito sa pilipinas, i'm 10 years old that time" "may mga memories pa talaga akong naalala tungkol sa'yo pero minsan na lang iyon sumasagi sa isip ko, dahil napagkakamalan kong panaginip or dejavu...until naging 14 ako nagkaroon ako ng post traumatic Amnesia na lalong nagpalala sa mga bagay" i sobbed

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

Imbis na makalimot ako isa isang pumasok sa isip ko ang mga problema na kinahaharap ko naalala ko pa ang tumawag saakin kanina. Flashback Cring cring cring Hello? Kabilang linya Sir you need to back here ang ating company ay nalulugi na dahil walang maayos na pamamalakad nag aalisan na ang mga employee dahil unti unti ng bumabagsak ang company.. Okay sige sa mga susunod na araw ay babalik ako dyan.. Kampanti ko iyong sinabi dahil ang alam ko mahuhuli na ang lalaki na pumatay kay mama..

Sabi ko "This is r***e!"Sigaw ko. Pero imposible para makawala ako sa pagkakatali niya sa akin. Sinasapian ba siya? Para na siyang S*** Ma***c. He started to undress me. Anu bang magagawa ng mga luha ko sa pagkakataong ito. Hanggang sa manatili nalang ang mga paningin ko sa kisame. He ra**d me and used me over and over again. Siguro namaos na ako sa pagpigil sa kanya. Alam ko nakaraos nasiya at ngayon kinakalagan na niya ako pero hindi ko na siya nilingon pa at tumagilid nalang ako. Inayos niya ang aking blanket at iniwan na niya ako sa ganuong kalagayan. As if I was just a random w***re. I want to leave right now!.

Hindi niya alam kung paano niya pa ipapaliwanag ang nararamdaman niya. Paano niya maipapaliwanag ang mga memoryang hindi siya sigurado kung sa kanya nga ba? Iyon na nga ang pinakamahirap sa sitwasyon niya, alam niyang hindi sa kanya ang mga memoryang ito pero masyadong mabigat sa dibdib ang lahat. She calls them alien memories and yet her heart is owning them too well. Para bang sinasabi ng puso niyang kilala nito ang binata sa hindi niya maipaliwanag na paraan. Kakikilala niya lang sa binata...

Chapter 2: Memories Tw: death, abuse 8 years ago “Ice cream!” sobrang saya ko dahil sa ngayong kaarawan ko nagawa naming makalabas, kasama ko si mama at papa ngayon pati na ang nakababatang kapatid ko.

Pinagbuksan naman niya ako ng pinto nang may naalala ako sa memories namin ni Rob noong first date namin way back 8th grade. FLASHBACK Pinagbuksan naman ako ni Rob ng pinto sa kotse ng magulang na hiniram niya. Ngumiti naman ako sa kanya at kinurot ang pisngi niya, "Gentleman, ah? Pa-cute masyado." "En, kung ito lang naman ang paraan na maaaring ma-express ko na gustong-gusto kita and pogi points na rin." END OF FLASHBACK

seryosong sagot ko "Yeah, nakaraan na iyun pero alam kong alam mo na mahirap kalimutan. Alam kong nasa puso mo pa rin ang sugat na dulot ng nakaraan at alam kong mahirap para sa iyo na kalimutan ang lahat-lahat." seryoso niyang wika