Memories In Tagalog Novels & Stories

nag aalala kung tanung "sa tingin ko bby Ziek namin, yung umampon sa ate mo, iyon yung matalik kung kaibigan na CEO, at ang sabi niya lumuwas sa maynila ang ampon niyang anak, at sa tingin ko iyon na ang ate mo" pag papaliwanag ni memi saakin, at napatango naman ako "sige po memi, kung ganon po ay hahanapin kona lang siya dito, bago po kami babalik diyan sa Korea" kalmado kung saad para hindi na mag alala si memi saakin

Hindi ako mapalagay sa sunod sunod na pagbato ng mga alaala. "H-hanggang sa hindi ko na maitago na mahal ko siya.. Mahalaga. Bituin. Thailand. Elepante. Northern Lights. Sasakyan." Naramdaman ko ang pagkaliyo. Isang matinding flashback ang nangyari sa aking utak. It has no sequence, just series of memories that cannot connect the dots then I saw my mother... 'Jascha, isang taon na, hindi mo pa ba siya hihiwalayan? / don 't like her.'

patuloy niya What i will lost everything, my memories? Malilimutan ko ang pamilya ko at Si Vaughn. Pakshettt iniisip ko palang parang hindi ko kaya, parang winawasak ng paunti-unti yong puso ko Tinignan ko si mama sa mga mata at umiling-iling "I can't lose my memories again Ma" "No Aliah magpapa-Opera tayo whether you like it or not" maawtoridad na sambit ni Mama

Gusto ko lang mag relax ngayon pero hindi ko pa rin magawa. Silence saddens me now... Sobrang daming memories ang bumabalik sa isipan ko. Happy yet painful memories. Mga memory na hindi ko alam kung dapat ko pa bang alalahanin o kalimutan na. I know that Enzo is not coming back anymore... I love him and his memories, pero nasasaktan lang ako sa tuwing maaalala ko ang mga iyon. Masasayang alaala lahat ng meron kami pero nasasaktan ako dahil alam kong hindi ko na mararanasan uli iyon ng kasama siya.

“No, Leonora. I swear, I didn’t.” Pero sa likod ng mga mata niya, may bakas ng takot. That night, hindi ako nakatulog. Paulit-ulit kong pinapanood ang video — bawat frame, bawat ekspresyon ng batang ‘ako’. Wala akong maalala mula sa panahong iyon. Ang earliest memory ko ay pagkagising ko sa isang bahay sa Cebu, kasama ang mga taong nagsabing pamilya ko sila.

“Baby, palagi mong iisipin na kahit masaktan ako ay hindi mo ‘yun kasalanan. Simula ngayon ay matuto kang takpan ang tainga at ipikit ang mga mata mo. Kasi hindi mo dapat ito nakikita at naririnig. Kapag may naririnig ka na hindi maganda. Palagi mong isipin ang mga magagandang memories na meron ka." "Pero, wala po akong magandang mga memories. My mom left me, because she didn't love me. Kaya kahit sinasabi niyo po na isipin ko ang mga beautiful memories na meron ako. Hindi ko alam kung meron," umiiyak na sabi niya sa akin.

Kumakain na sila. “Kanina sa burol ay maraming senaryo akong naisip kaso mabilis naglaho. Magulo kasi at hindi ko alam kung paano balikan,” kuwento niya. “That’s a good sign. Meaning your mind starts recalling your lost memories. Next time, pupunta naman tayo sa ibang lugar na madalas nating puntahan noon.”

Focus. “Honey, lagi kang mag-iingat,” biglang sabi ni Dad, out of nowhere. Para bang may na-trigger sa isip niya na bigla niya na lang ibinato sa ere ang reminder. “’Wag kang basta-basta magtitiwala sa mga nakikilala mo. Mahirap na, at baka inggit lang pala sa’yo at gusto kang siraan.”

Hindi na raw nila sasagutin ang mga tanong ko at hahayaan nilang kusang bumalik ang memorya ko. "Ate, I know you want to remember, but you have to be careful. If you force yourself to remember, your brain might make up memories that aren’t real just to fill in the blanks. Yon ang sabi sa amin ng doctor. Kapag daw nagiging emotional ka, pwedeng maghalo-halo ang lahat. Your mind might create memories that didn’t actually happen. I don’t want that to happen to you. Just take your time and let your memories come back naturally." Iyan ang sagot sa akin ni Scarlet nang tinanong ko siya kung ano ba ang nangyari sa limang taong hindi ko maalala! I cannot believe I can't remember those five freaking

Kunot-noo kong tanong. "Photographic Memory." maikli niyang tugon. That's so cool! Pinagpalang bata nga naman! Napahilamos ako ng mukha dahil sa isang realisasyon. Photographic Memory? Ibig sabihin... klarong-klaro sa kanya 'yung mga traumatic experiences niya? Fuck... Umiling na lang ako at nagsalita. Nag-demonstrate ako kung paano humawak ng baril.