Mental Breakdown Quotes Novels & Stories

Mahigpit ang hawak niya sa kumot. "Ask for help? P-para ano? P-para pagpasa-pasahan n-nila ako hanggang sa ma-mental ako?" Umiling siya. "I-I already know what they're going to say. That I have a major depression and I should take some m-medication to make my life better. As if a piece of medicine can make me forget everything. Hindi ako baliw, hindi, at wala na akong balak bumalik don. Alam mo kung anong meron ako? I’m in pain from the past.”

The kind of problem where the only solution is to quit. But keep in mind that quitting is for losers. Winners take breaks. You’ve come a long way, and an incredible destination awaits you. It’s fine to take a break when everything feels so heavy. When things become too much, it’s okay to pause and take a break. Remember that you are permitted to take a break. It’s perfectly fine to take a break from your story and get some fresh air. A semicolon represents a story that is not yet finished, but is simply paused until you are ready to continue. And most of us have been in situations where quitting seemed like the only option…yet here we are, alive and fighting.

Something is just wrong with her right now and maybe that's because she's still lonesome and brokenhearted, she's mentally and emotionally upset. NAKATULUGAN NI Rain ang pag-iisip nang malalim, madilim na ang paligid nang magmulat siya ng mata kaya naman para siyang palakang sinaksakan ng 30 volts na kuryente sa kaniyang tagiliran nang madiskubre niyang nasa cafe pa siya! Holly molly!

Pero ibang sitwasyon ngayon. "Mahirap po talaga sabihin na parang wala lang. Nag-aalala ako sa sitwasyon po ninyo, kaya hindi puwedeng pabigla-bigla po. Paano na lang kapag nagkaroon kayo ng nervous breakdown? Ako po ang may kasalanan, kaya pasensya na. Kahit po ako, sa totoo lang, hindi kinaya ng dibdib ko ang ginawa ni Sir Mateo," mahabang paliwanag ni Manong.

“Masaya ang ganiyang memories, ako kasi, palaging sa swimming pool at beach, maraming tao palagi, maingay, hindi ka makapag-relax. Iba pa rin talaga ang tahimik, gaya dito. Ito ang masarap sa pakiramdam.” Nagpahinga siya sandali at sumandal sa punong-kahoy. Tumingin siya sa langit, tapos nagsalita. “You know, I think I needed this.” Napatingin ako. “Kailangan n’yo po ng break, Sir?” “Yes. From everything,” sagot niya. “The city’s chaos. The expectations. The headlines. And sometimes… even myself.” Tumahimik ako saglit. Hindi ko alam kung anong sasabihin, pero parang naintindihan ko siya.

Pilit niya akong iniiwasan at itinataboy noong nakaraan pero nagiging possessive na siya sa akin ngayon? "You're drunk. Siguradong pagsisisihan mo nanaman ang ginagawa mo ngayon kapag bumalik ka na sa huwisyo kinabukasan." "I'm completely sane, Odette. So take me back. I miss your touches and kisses. Hindi ka kailanman nawala sa isipan ko simula noong gabing iyon and it's making me insane. I couldn't remove your wonderful image from my memory."

"Hindi na kailangan iyon." Sa kanyang opinyon, mukhang maayos pa rin si Luna sa halos lahat ng oras. Hula niya na magkakaroon lamang siya ng mental breakdowns kapag siya ay na-stress o nababalisa paminsan-minsan, kaya hindi pa siya kailangang ipasok sa isang psychiatric ward.

Sometimes it’s because of trauma that ruined the emotions, and also affects the mind, and messes up. “You need a break first, Edmund. Don’t pressure yourself to fix the mess at once. Ipahinga mo muna ang isip mo para hindi magatungan ang problema. Kapag stress tayo, magulo ang mga desisyon natin. Everything in a rush can cause trouble and mistakes, so please calm yourself first,” alo niya rito. Tumigil din ito sa pagluha at dumestansiya sa kan’ya. “Thanks for your words, Van. It means a lot to me right now,” anito.

Dahan-dahan siyang naglakad sa gilid ng opisina. "Pressure breaks them." Isa pang hakbang. "Fear breaks them." Isa pa. "Loss breaks them." Huminto siya. "But you adapted." Tahimik. Hindi alam ni Yuhei kung dapat ba iyong ituring na papuri o insulto. "Adapted?" "Yes." Diretso ang sagot. "You learned how to keep moving." Tahimik. "And every time life gave you a reason to stop, you found a reason not to."

“You’re right.” “What?” “Liqours won’t help me get rid of my problems. Mas lalo pang lumala,” sambit niya at pinaglaruan ang baso sa kanyang kamay. “Nagpakalasing ako ngayong gabi dahil gusto kong kalimutan muna ang lahat kahit sandal lang pero bakit ganun? Bakit mas lalo ko lang silang naaalala? Everything plays inside my head like a motherfucking broken disc.”