Emotional Breakdown Quotes Novels & Stories

“Kung hihilingin pa nila ng breakdown—” “Handa na tayo,” sagot ni Adrian, mahinahon. “Hindi mo kailangang patunayan ang sarili mo sa lahat ng oras.” Napatingin siya rito. “Hindi mo alam ang pakiramdam ng pagiging laging sinusukat.” Saglit na tumahimik si Adrian bago sumagot. “Alam ko.”

Ang tahimik at madilim na kwarto ko ay napuno ng aking mga hikbi. Ramdam ko ang matinding panic attack na unti-unting lumalamon sa akin. Hirap akong huminga, at ang bawat tibok ng puso ko ay parang hampas ng malalaking alon na lumulunod sa buong pagkatao ko. Sa buong buhay ko, ngayon ko lang naramdaman ang ganitong tindi ng kawalan ng pag-asa. Ang emosyonal na breakdown na matagal kong pinipigilan ay tuluyan nang sumabog, iniiwan akong mag-isa sa dilim habang pinapanood ang sarili kong pangalan na dahan-dahang pinapatay ng buong mundo.

Gaya ng sinabi niya ay wala na akong magagawa at tanggapin na lang. Letse naman eh! Bakit ba kasi nadala ako ng emosyon ko? Oo, tanggap ko naman. Tanggap ko naman na mali ako at hindi dapat naging gano'n ang pakikitungo ko sa kaniya. Due to my overflowing emotions, I forgot to reconsider her mental state while talking to her. Dahil doon ay nag-breakdown siya, at gano'n din ako ngayon. Kasalanan ko 'to eh!

Masaya naman ako sa buhay mang-aawit ko pero siyempre may panahon talagang napapagod at nagdadrama rin ako sa buhay. Well, life is unpredictable. Hindi natin masasabi kung kailan tayo magiging masaya o kailan tayo malulungkot. Kagaya na lang ngayon, mukhang meron na namang taong mabigat ang kalooban dahil sa pag-ibig. Damn love, psss. "Kung broken ka, wala akong pakialam," bungad na saad ko kay Yejin, ang second vocalist ng QQ. Nakabusangot na naman kasi ito habang titig na titig sa sarili niyang reflection sa salamin.

"What are you talking about breaking down, Trinity Anne?" "Mental breakdown, ano pa?! Hindi ba pwedeng suportahan mo na lang ako at intindihin nang hindi nangungulit araw-araw sa pagtatanong kung okay lang ako? Hindi nga ako okay, hindi ba? Bakit araw-araw na lang ay itatanong mo samantalang alam mo na ngang hindi!" "Kaya ako nagtatanong para malaman kung papaano ako makatutulong--"

Sambit niya bago tumayo pagkatapos ay inilahad ang kanyang kamay. Malungkot akong napangiti bago tinanggap iyon. One of the saddest things in the world is to feel broken, and although you're somehow been figuratively ripped apart you feel like can never be put back together again. These are days when I ask myself! What are you staying here for? Most times I don't even have an answer. Sometimes I just don't want to be here anymore. That I don't want to fight this kind of sadness sicked. Those toughest thoughts to deal with.

I laugh sarcastically. “Tita, I was fucking broken. My whole support system broken down. My whole life was torn apart. I fucking lost everything. No one in their right fucking mind would be able to function well after seeing their parents’ bodies in that state! Like a fucking meat burnt to a fucking crisp!”

Kitang-kita 'to kasi kulay teal ang sheets ko. And in just a few seconds, I was sobbing. Loudly just like a baby. Kahit siguro ilang beses ko 'to mapanood I will always have the same reaction I did when I first watched it. At siguro, at the very moment, lahat nang frustration ko ay nilalabas ko sa pag-iyak kong ito. A maelstrom of emotions stirring the clouds causing it to rain. Nawala ata sa isip ko na may kasama ako sa kwarto nang tinamaan ako ng breakdowns ko. But in crying, embarrassment had left my system. Siguro sobrang bigat lang ng lahat.

“Gusto ko lang naman na sumaya at maging masaya sa piling ng mga taong mahal ko pero bakit ang hirap-hirap? Bakit ang sobrang hirap maging masaya? Bakit pagdating sa akin ay sobra-sobrang hirap maging masaya? Bakit kung para sa ibang tao ay sobrang dali lang na sumaya at maging masaya pero bakit iba ako? Bakit?” I kept on blabbering and screaming nonsense and I couldn’t actually stopped myself from doing so! My emotions are like a freaking water dam confined by a tall, strong and sturdy barrier to restraint all the emotions I’ve felt and be strong all the damn time but now it broked. It started with a small crack until it became bigger and bigger until it broke, totally, because of too much

Nagtagal bago siya sumagot. Pero nang sumagot siya ito yung unang sagot na walang kasamang pride, fear, or denial. “Araw-araw,” he whispered, “masakit na masaya.” Masakit, kasi hindi siya ang dahilan ng ngiti. Masaya, kasi may ngiti na siya kahit wala siya. And that that was his biggest emotional breakthrough. “You’re healing,” Dr. Elise whispered. “Even in heartbreak.”