Novel & Cerita Mental Breakdown Quotes

Pumikit ako at pinigilan ang mapaluha. "Pero dumating din sa punto na nagsimula siyang magtanong. Yun na siguro yung pinakamasakit na naranasan ko sa buhay ko ay yung makita siyang mag-breakdown. She never spoke for 2 months she just cried hindi na siya nakakakain ng maayos she became frail and vulnerable and then one day I left him dahil may kailangan akong ayusin pero pagdating ko sa bahay nakita ko siyang walang malay at naliligo sa sarili niyang dugo." Huminto sa pagsasalita si Lucas kasabay ng malakas na kabog ng dibdib ko. Napapikit ako at magkakasunod na tumulo ang luha ko. "I-I was lucky kase naidala ko siya kaagad sa hospital but then the doctor said na dalin ko siya sa psychiatrist

Sometimes it’s because of trauma that ruined the emotions, and also affects the mind, and messes up. “You need a break first, Edmund. Don’t pressure yourself to fix the mess at once. Ipahinga mo muna ang isip mo para hindi magatungan ang problema. Kapag stress tayo, magulo ang mga desisyon natin. Everything in a rush can cause trouble and mistakes, so please calm yourself first,” alo niya rito. Tumigil din ito sa pagluha at dumestansiya sa kan’ya. “Thanks for your words, Van. It means a lot to me right now,” anito.

“You’re right.” “What?” “Liqours won’t help me get rid of my problems. Mas lalo pang lumala,” sambit niya at pinaglaruan ang baso sa kanyang kamay. “Nagpakalasing ako ngayong gabi dahil gusto kong kalimutan muna ang lahat kahit sandal lang pero bakit ganun? Bakit mas lalo ko lang silang naaalala? Everything plays inside my head like a motherfucking broken disc.”

Unti-unting humupa ang iyak niya, pero bago tuluyang pumikit, mahina niyang sinabi… “Marcus… was I really that bad?” Umiling si Marcus, humahagulgol. “No. You were just broken. And someone took advantage of that.” Paglabas ni Marcus ng kwarto, sinalubong siya ng doktor. “She had a severe psychotic break triggered by grief and manipulation,” paliwanag ng doktor. “With therapy and time, she can recover. But the truth needs to come out.” Tumango si Marcus. Sa isip niya, malinaw na ngayon ang lahat.

Dahil kung may mahala man sa isang tao ay Yun ay ang malusog na pangangatawan at katatagan ng isip at tulad ng sinabi ko kay,Lenlen "Aanhin mo ang maraming medalya kung sa mental din ang bagsak mo." Cause having a mental breakdown it's not a good for someone mental health dahil pwede kang maka gawa ng bagay bagay na hindi mo na mapag sisisihan dahil huli na... Mas maganda kung may taong pag sasabihan o nakakausap ka.. someone who can be your 911 anytime, anywhere.

Pagbubuhat ng sariling bangko ni Angela. “Break na kami, matagal-tagal na rin.” Kaswal na pag-amin niya. Wala na siyang ibang nararamdaman. Tama nga ang sinabi nila, mas mabuting ituon ang atensyon sa iba ng makalimutan ang sakit na nararamdaman.

Nasa puso ko pa rin ang lahat ng bigat at sakit. Hindi naman basta-bastang nawawala ang pain kahit ilang pain reliever pa ang inumin ko. He broke me, a hundred times, so don't expect me to forgive him with a simple apology or I love yous because it's not easy. And I just realized tonight, I'm still broken.

“Opo, kaya ko na po. Sorry po ulit.” Tumango lang siya at tumingin sa akin habang nakatayo sa may pinto. Paalis na sana ako, pero hindi ko napigilang lumingon ulit. “Listen, Doc. Heartbreak sucks. It hurts, I get it. But dwelling on it won’t change anything. Wala na siya—mag-focus ka na lang sa sarili mo. You’re stronger than you think. This isn’t the end of the world. It’s a chance to learn, to grow, and to find someone who truly appreciates you. Don’t let this define you. Dust yourself off and move on. You deserve better. Don’t waste your life dahil lang sa babaeng iyon. Fighting!”

"I will anak. But always remember that I cannot have my rest well if that leech is still roaming outside and clinging on to your dad. So do your best, Red. Do your best, anak." Mabilis kong sinalo ang ina ko nang maramdaman kong bigla nalang itong bumagsak sa balikat ko. It's her sleeping pills kicking in again. Simula noong malaman ng mommy ko na may kinahuhumalingang iba ang daddy ko, she just suddenly got a nervous breakdown. Na everytime mapag uusapan naming dalawa ang tungkol doon ay awtomatikong nag iinit ang ulo nito at maghi hysterical.

Pagod din naman ako, pero di ako nagsusungit nang walang dahilan. Ano ako baliw na basta nalang nagagalit ng wala namang dahilan? Sa pagkakaalam ko naman ay normal pa ako. Ewan ko lang pag lumipas pa ang araw at buwan na kasama ko si Ma'am sa iisang bubong baka magka mental break ako nito. Pero akmang akma talaga dito ang alam ko na kasabihan. "Ang toyo ay sawsawan at hindi inuugali" tama naman ako diba?