Message For Classmates Novels & Stories

Nahihilo siya sa maraming tao, at kapag masiyadong maingay. “Good morning, my dear students! I’m here to announce something about our incoming festival. So, who’s up!” Malakas na naghiyawan ang mga estudyante sa loob ng classroom nang magsalita ang kapatid niyang si X. Nakasandal lamang siya siya sa upuan nang matahan siya ng kapatid. Kapagkuwan ay kumindat ito dahilan para kilabutan siya.

Madalas ay natatanggap ko na lang ang pera nila sa account ko, walang usap-usap, walang kumustahan, walang you're welcome kapag nagpapasalamat ako. "And Dean Dator said that next weekend, from Friday to Sunday, those members of the outstanding booths will have the chance to go to a special camping event outside the university," masiglang anunsyo pa ni Ismael sa klase namin. Nakangiti siya habang ipinapasada ang mga tingin sa mga kaklase ko. He's like a ray of sunlight full of energy. At kung sinong masinagan niya ay nahahawa sa maganda niyang enerhiya. The way he speaks towards my classmates is amusing. Bagay na bagay talaga sa kaniya ang pagtuturo.

my classmates (mostly girls) greeted back, not including me of course. "So I just created a f******k group for our class and I already added Miss Rivera there," he announced. He looked at my direction. I suddenly felt some drumming inside my chest. "I hope you can add the rest of the class, Miss Rivera," he added with a smile. Bakit ako?! I'm sure he's friends with my other classmates! He should ask them, not me. Hindi ko friends lahat sa f******k. I'm not Miss Friendship to be friends with them all!

May mga pinaalala lang siyang mga rules bago na dismissed ang discussion. Nakilala rin namin ang iba pa naming professors sa bawat subject. I heard the bell rings, hudyat na lunch break na. Some of my classmates stood up and left the room. Naiwan kami ng babaeng nagbigay sa'kin ng index cards. Inayos niya pa ang gamit niya kaya lumapit ako. “H-Hey. Can I come with you? I don't have any friends here. Ikaw palang ang kilala ko. Saan ka ba magla-lunch?” tanong ko.

tanong ni Alyssa nang tuluyan akong makapasok sa classroom. Hinihingal pa rin ako dahil sa paghabol ko do'n sa lalaki. "May hinabol lang," natatawa kong tugon. Pagkatapos, umupo na ako. Tinignan ko ulit ang address na nakasulat sa papel. Pagkatapos ng klase, agad naming pinuntahan ni Marco 'yong address. M-in-essage ko siya kaninang lunch bago pa man tumunog ang bell.

Paglabas ko ng classroom ay saktong nakatanggap ako ng text messages galing kay Kian. Katatapos lang din ng klase niya. Sa canteen na lang daw kami magkita. Wala pa siya pagdating ko sa canteen. Ang grupo ng cheering squad ay natigil sa pagtatawanan at paghaharutan nang makita ako. Hindi ko na lang sila pinagtuunan ng pansin. They don't like me and I don't like them either. Pumila ako sa counter para makapag-order ng makakain namin ni Kian. Medyo mahaba ang pila kaya naman nagtipa muna ako ng mensahe. Itatanong ko kung ano ang gusto niyang kainin for lunch.

There were also three waiters in the right side of the room, in front of them is a table full of different dishes of delicious looking foods and drinks. "It's all your classmates' idea." Sabi ni Melchor sa akin. "We want to make you happy in your special day, Gale. We're sorry for not treating you nice before." Sabi ni Mary, isa sa mga ka klase namin ni Kelly. "Happy Birthday, Gale! We hope that you can forgive us all." Sabay-sabay namang sabi ng iba pang ka-klase namin. I can see sincerity in their eyes as they said those things.

Umabot din iyon ng isang oras at kalahati dahil sa mga tanong ng ibang estudyante. May nakausap na ako kanina sa section ko pero 'di ko masasabing kaibigan ko na. Pakiramdam ko kinausap nila ako dahil katabi nila ako sa pila baka kapag mismong klase na 'di nila ako kausapin. "There are no classes for all first years. You can go to the clubs you joined today. Study well, first years!"

I pray to all the gods that I won't pass out. "Okay class, listen for awhile," and yes, they all stop from what they're doing and I guess... they are all looking at me. Shit. This is really shit! "Remember what I said last time? Na mayroon kayong new classmate from another school. Nandito na siya ngayon, please say hi to him."

"Actually, naisip ko rin ‘yan. Pero dahil sa kasal namin dati, marami na akong naiwang aralin. Tapos ngayon, nadagdagan pa ng ilang araw dahil sa pagkakagat sa akin ng aso. Kung hindi pa ako papasok, hindi maganda ang kalalabasan, baka isipin ng ibang tao na tamad ako. Kaya kahit masakit pa, tiniis ko na lang. Salamat sa pag-aalala." Nang marinig ito ng mga kaklase niya, tumango silang lahat bilang tanda ng kanilang pag-unawa. "Alam naming masipag ka, Shayne. Alam din naming hindi mo basta-basta iniiwan ang pag-aaral mo. Pero tama ka, baka may ibang hindi nakakaalam ng sitwasyon mo at kung ano-ano ang isipin. Huwag kang mag-alala, nandito lang kami. Kung may kailangan kang tulong, sabihin mo