Message For Departed Loved Ones นิยาย & เรื่องราว

Hanggang sa tuluyang bumagsak ang mga iyon kasabay ng pagpikit ko sa mga mata ko. "You can rest now," bigla akong napahikbi. Mabilis talaga akong maging emosyonal lalo na sa mga ganitong sitwasyon. "You are now free from the misery of this world. You did a great job while staying in this place. Have a great journey to the beautiful paradise. I will miss you. And, I love you too," mahigpit kong niyakap ang walang buhay niyang katawan. "Soon enough, we are going to see each other again." ***

Habang nasa byahe, may message na dumating galing sa unknown number: “Agatha, patawarin mo ako, ikaw lang ang tanging taong pinagkakautangan ko sa buong buhay ko. Hindi ko planong magpakasal bago ang official na divorce, pero matagal kasing gawin ang damit. Syempre, wala na ring silbi kahit magpaliwanag pa ako ngayon, gusto ko lang na maging totoong masaya ka kahit wala ako.”

Kailangan kong tatagan ang loob ko. Napuno ng iyakan ang buong paligid. Magang-maga na rin ang mga mata ko sa walang-tigil na pag-iyak. Hindi ko pa rin makakayang tanggapin na wala na sila. Iniwan nila ako. “Today, we gather to bid you farewell, to honor the beautiful souls you were. Though my heart is heavy, I want to celebrate the love and joy you brought into our lives.” I turn to the gathered mourners, my voice filled with conviction. “Let us remember Britney and my Dad not with tears of sorrow, but with smiles of gratitude for the time we had with them. They may be physically gone, but their spirit will forever live on within us.” I walked towards the casket, gently placing a bouquet be

Ang mga sumunod niyang mensahe labing limang minuto ang lumipas. [Wag mo sukuan si Itay, ate ha. Mahal ka no'n. Ingatan mo palagi ang sarili mo. At palagi mong tandaan na nandito ako proud na proud sayo. Mahal na mahal kita. ] Ang huling mensahe ng kapatid ko na nagpadurog lalo sa akin. Sa lahat ng pwedeng mawala bakit siya pa? Bakit sila pang dalawa ni Beatriz kung pwede namang ako. Matagal ko ng tanggap na malayo ang loob ni Itay sa akin. Na hindi ako ang anak na magpapasaya sa kanya. Na kulang ang sakripisyo at pagmamahal ko para maging proud siya. Tanggap ko na iyon. Kaya kung may mawala man sa pamilya namin dapat ako yun. Hindi ang dalawa kong kapatid.

Lumapit sya dito at kinuha ito. "I found a letter." Lahat sila ay napa tingin sa kanya. Binuksan nya na ito para basahin. To Everyone, Siguro kapag nababasa nyo ito ngayon ay wala na ako. Don't get upset and don't blame your selves. Alam ko nang ano mang oras ay pananaw na ako at lilisanin ko na ang mundong ibabaw. Ang totoo nyan ay ayoko pa, gusto ko pang manatili ngunit kahit gugustuhin ko man ay hindi na kaya ng aking katawan. It's time for me to go back where I came from. However, you know that death is my biggest fear. But I'm happy not to die with pain. I'm so grateful na kapag natulog ako ngayon, I can die peacefully. I knew it already, alam kong mawawala ako sa piling nyo pero ang pa

Aniya na lang sa sarili niya para mawala ang sakit. Mas masakit pa rin ang ginawa mo. Tandaan mong gago ka. Dagdag pa niya sa sarili, tapos ay huminga siya nang malalim saka nag-compose ng message. "I'm on my way, love. Papa came to the office a minute before I left." He still sent the message, kahit na alam niyang wala siyang pag-asa na ma-seen. "I booked a reservation at a restaurant. We'll have lunch first, love."

Pag ikaw magbigay ng speech or your message pupunta ka sa gitna with mic awootts. Lumapit sa amin ang event organizer at binigyan kami ng red small candles 'yong nasa glass and together we light it up! "Hi to my beloved one and only sister. We were so lucky that we have you in our life. Keep reaching and wishing. I do believe someday you can achieve it. You know that I love you, daddy and mommy loves you so much. We're always here for you okay. Happy birthday and I love you," Ate Jika messaged and they hugged each other very tightly.

Napangiti ako na may voice message na agad siya sa’kin. “I miss you.” Maikling salita na nagpagalaw sa mga paruparo sa tiyan ko. Agad akong nagtipa ng mensahe para sakanya. Ako: Good morning, kakadating palang naming. Sobrang nakakapagod ang biyahe. I miss you too. Pagkasend ko no’n ay napayakap ako ng mahigpit kay Ice Bear. Jay: Rest don’t stress yourslelf. Matulog ka na gabi na diyan. Goodnight, I love you.

Mas malaki nga lang sa daddy ko dahil may sakit siya sa bato at kailangan niyang magpagamot. Tinapos na rin ni Luke ang pakikipag-chat niya bilang si Mr. L. Ang huling mensahe niya sa akin ay, “I think it’s time we end this chatmate thing. I’m getting married, and I don’t want my fiancée to misunderstand anything. I love her so much. Goodbye, V.”

Umupo siya sa ibabaw nito at hinaplo ang larawan ng kanyang ama sa lapida nito. “Daddy…” she whispered. “Daddy, I’m sorry.” Sa kabila ng mga nangyari sa pagitan ng kanyang ama at ina, alam niyang minahal ng kanyang ama ang kanyang ina. It was a genuine type of love. Yung tipong hindi na naghanap pa ng iba ang kanyang ama kahit hiwalay na sila ng kanyang ina. And the song by Orange and Lemons ‘Heaven Knows’ kept playing on his phone, even during his final moments. Kaya ‘yan ang palagi nilang kinakanta sa twing nagpi-picnic silang dalawa.