Message For Sick Person Novels & Stories

Let's be positive in life h'wag lang sa sakit. "You know what, this calls for celebration." Saad nito habang nasa harapan ng desktop n'ya. "Ha?" Tanong ko. Marami kasi akong emails na nareceived pero hindi ko naman maintindihan kung para saan 'yon. Oh sh-t! "Xavi?" Tawag ko sa atensiyon n'ya. "Hm?"

he said in the call. Malungkot niyang ibinaba ang tawag. Mariin na ipinikit ang inisip ang mag-ina niya. Hindi maiwasang mapaluha habang inaalala ang masayang mukha nila. There's no cure on his sickness. Kung mayroon man iyon ay ang kaya nitong patagalin ang buhay niya ng ilang buwan o tao pa.

Kaya naman pagkabukas ko ng phone ay sunod-sunod na pumasok ang mga calls at messages. Una kong tiningnan ang messages mula kay Calvin. From love: Are you done with your meeting? Still busy? Tinawagan ko siya agad pero nakailang rings na ay hindi pa rin siya sumasagot kaya nag-message na lang ako sa kanya. To love: I’m sorry. I fell asleep as soon as I arrived home. Take care. I love you. Sunod kong binuksan ang messages mula sa secretary ni dad. May meeting pala ako ng 10:45am ngayon. Paano kaya ako haharap sa kanila nang may sakit ako?

Kung may bagay man akong natutunan ay ito iyon na hangga't maaari usisain ang mga taong malalapit sa atin ay kausapin baka hindi natin namamalayan na may tinatago silang sakit na ayaw ipaalam. "Magtatampo ako kapag hindi niyo po yan tatanggapin manong, para talaga po yan sa iyo at ngayon…ang tangi niyo pong gagawin ay umuwi at 'wag na kayong magbiyahe muna baka mawala o manakawan pa kayo, minsan ang masasama ay nasa tabi-tabi lang yan at walang pinipili na bibiktimahin at isa pa bantayan niyo narin po ang asawa niyo muna, lalo na po kayo dapat bigyan niyo muna ng pahinga ang katawan niyo dahil nakikita ko po na pagod na kayo at kulang sa tulog at lagi nyo pong tatandaan na lumaban, mga pagsu

Inilayo ko ang kamay ko at tiningnan siya, na kumikibo lang at tiningnan ako na may expression na hindi ko ma-decipher. “Sorry, gusto ko lang makita kung may fever ka. Kung sakit ka, puwede kang magpahinga. May empty room sa first floor; puwede mong gamitin para mag-rest. Sorry, ngayon ko lang narealize na hindi ko na napapansin ka these past few days.” “No problem, Miss. Lagi naman akong umuuwi kapag tapos na ang duty ko.”

Mabilis akong dumilat nang may maisip na alibi para hindi siya siputin ngayon! “Hello?” kunwari ay nanghihina kong sagot. I even tried to cough para convincing. Ilang segundo akong walang narinig sa kabila. Kumunot ang noo ko. Tinignan ko ang caller at kita kong number naman ni Lucian iyon. “Did you just wake up?” I cough again. “Oo. Can I not come today. I’m sick. Hindi ko kayang bumangon,” sabi ko sa nanghihinang boses.

Sa tono ng pananalita ni Aling Milagros alam niyang hindi na niya kayang kontrahin pa. “Umuwi ka na muna anak at magpahinga. Kita ko sa mukha mo ang pagod. Ayaw kong magkasakit ka rin. Kahit ang itay mo hindi magiging masaya kung magkasakit ka,” giit pa ni Aling Milagros. “Basta ‘nay, huwag niyong kalimutang sabihin sa nurse ang lahat para ma-inform niya ako lalo na sa kondisyon ni itay, ha?”

Sinabi nang malamig ni Charlie, “May sakit ka ba? Nakalimutan mo bang inuman ang gamot mo bago ka pumunta sa trabaho ngayong umaga? Gusto mo bang tawagan ko ang 911 para sa ambulansya upang kunin ka nila?” Kinutya nang mapanghamak ng tao. “Huh, tigilan mo na ang kasinungalingan! Sasabihin ko sa guwardiya na paalisin ka dito, tandaan mo ang sinabi ko! Isa ka lang mahirap na talunan na pumasok dito para sa libreng aircon at WiFi! Tigilan mo na ang pagpapanggap!”