Novel & Cerita Message For Sick Person

Sa sobrang hilo ko ay napagdesisyonan ko nang mag order nalang dahil sa nanginginig Kong mga kamay. Habang tumitingin ng open and near store sa akin ay biglang may nagtext sa akin. 'Rate your sickness from 1-10' -Unknown Number- I was confused at that time Kasi Hindi naman ganyan magreply sa akin si Nicka. Wala akong choice kundi I text nalang ito pabalik baka need lang nya iconfirm baka nagsasakit sakitan lang Ako. '11. Lagpas na yan Kasi nanginginig na ako ngayon. Pede pa order ako Nick?😔'

Kaya nagpadala na lang siya ng message sa kanya. "Storm sorry hindi ako makakapunta bukas. Something came up. Naospital papa ko at kailangan siyang operahan. Mahal na mahal kita at alam mo 'yun. Alam kong maiintindihan mo ako. Pag-usapan na lang ulit natin ang plano natin. Mahal na mahal kita." (Message sent)

I grab my bag and fished my phone. Maraming chat sa GC namin na naka-mention ako. Maraming nagtatanong kung kamusta na ba ako. Maya-maya ay biglang tumunog ang notification sound ng messenger, Coach Maj chatted in our GC. I scroll down at binasa ang chat nito. Marjorie Villcuesta: Hi team! The clinic mailed me that Sanya already gain consciousness and is still resting to make sure that she's fine now. Now, you don't have to worry. Eat your lunch, don't overbreak and give me hundreds, okay?

Napadilat ako. Si Amire ang nakatingin sa akin. "I'm fine." "Sure? Hindi ka mukhang fine bigla kang namutla, napahawak ka sa table, at parang nahirapan kang huminga for a moment. Kung may nararamdaman kang sakit o dizziness, we can call the medical unit, Hindi mo kailangang pilitin ang sarili mong magpatuloy sa conversation kung hindi ka okay."

Napatingin ako doon at parang lumala lalo ang pakiramdam ko. Hindi ko sinagot ang tawag. Pero maya-maya, nag-ring ulit ang cellphone ko. Napahinga ako nang malalim bago ito sinagot. "Sorry, sir. Ayoko sana ng may nang-iistorbo sa akin habang naka-sick leave." Pagkasabi ko niyon, kaagad kong binaba ang tawag. Halos lumaki ang ngiti ko. Sa wakas!

Sa dami ng mga nagpa check-up ng araw na iyon ay halos ginabi na kami kung kaya't late na rin akong nakauwi. Kinabukasan ay may result na daw kaagad-agad at ang mga ipapatawag lang ay yung mga empleyado na may sakit o may nakitang kung anong findings sa katawan nila. Hindi na ako magtataka kung ipatawag man ako pero ang problema ko ay paano ko sasabihin ito kay uncle Joaquin?

Isang message mula kay Andrea. Hindi ko pa man ito nababasa ay tumawag na agad siya. “ Hello ate? ” “ Yes, why? ” “ Uuwi ka ba? I'm scared right now. Dad is sick, something happens to him. ” awtomatikong napatayo ang pagod kong katawan. Hinablot ko ang gamit ko at nagmadaling lumabas ng opisina. “ Hey sweetie, calm down. I'm on my way okay? Don't cry sweetie. ” humihikbi pa rin siya kaya't napatakbo na ako.

Dahil doon ay parang na konsensiya na'ko sa diko pag paalam dito. "A-Ah O-opo okay lang po ako." maliit kong ngiti dito. "Sige mamaya lumalabas kana ah?? Kung may problema ka kausapin moko?" "Opo sige po salamat po." Matutulog Sana uli nang makatanggap ako ng message mula kay Atlas. "Hey bakit Hindi ka pumasok?" then one more message form him. "Are you sick ba?" I know na sa tagal na namin mag kaibigan ni Atlas alam ko na hindi lang basta friend ang turing niya sakin.

Binasa niya ang message, "I know you will need my help. In case you want to talk to me, you can meet me at my office." At ibinigay din nito ang address ng opisina nito. Naguguluhan si Ricks kung paniniwalaan ba niya ito o hindi kaya hindi niya namalayang nakarating na pala siya ng hospital.

Agad napilitan ng inis ang naramdaman ko ng makita kung kaninong message galing ito. Mr. Addict: Are you okay? Mr. Addict ang nilagay ko sa contact niya. Oo, sinave ko na ang number niya sa phone ko kanina. Wala rin naman kasing masama kung r-replyan ko siya. Me: Siguro. Ayan lang naging reply ko sa kanya. Hindi rin nagtagal ay muli siyang nag reply. Mr. Addict: I think you're suffering.