Message For Sick Person Novels & Stories

Napangiti Ako sa sinabi nito kaya gumanti Ako ng yakap ng mahigpit. Nagising Ako sa tunog ng aking cellphone at binasa ang message."You are only Mine!" iyon ang nakalagay sa message. Nagtaka Ako ngunit wala pa Ako sa mood na pansinin ito kaya binura ko na lamang. Gusto ko sanang pumikit ulit ngunit ng makita ko ang oras ay bigla akong napabalikwas sa higaan."Sh@t! May meeting ang buong staff sa Hospital ngayon!"

Napaatras ako sa takot sa sigaw nito. "S-sandali." Kinakabahan kong sabi at kung saan saan hinanap ang phone ko pero di ko makita. "S-shit..." Nanlaki ang mata ko ng bumagsak ito sa sahig kaya agad ko itong nilapitan. "Okay ka lang? May gamot ka ba dito? Kukunin ko sabihin mo lang sa akin kung saan." "Don't be f*cking stupid bitch there's no cure in this shitty disease." Galit nitong sabi sa akin.

mahabang salaysay ko. "Naniwala kaya?" tanong nito. I sighed kasi alam kong hindi ‘yon naniniwala. "May kilala ka bang lalaki diyan? Iyong gwapo sana at galing sa promenenteng pamilya. Walang AIDS, HIV at kahit anu-ano pang virus," natawa si Sadik sa sinabi ko. Right, nagmumukha na nga akong baliw ngayon.

Hindi naman siya maniniwala at ms hindi siya aasa. "Oy, napa kwento ako at napa daldal sa'yo. May mga gagawin pa ako. Mamaya na lang ulit tayo nag-uusap kapag free tayo. Don't forget to take your medicine or vitamins. Hindi kasi bagay sa'yo ang namumutla, bagay sa'yo ang pinkish na checks." "Okay, thank you for your concerns. Sige, take your time," nakangiting wika niya.

Hindi pa man ako nakakapag-type ng tatlong sentence, narinig ko na agad ang tunog ng chat notification sa office messaging app. “Hey, you okay?” Napaka-inosente ng tanong, as if hindi siya ang dahilan kung bakit ako parang nilagnat sa init ng katawan ko ng mga sandaling iyon. “Define okay. Physically dehydrated? Emotionally confused? Mentally questioning my career path?” Hindi pa ako tapos tumawa sa sarili kong reply, bigla ulit siyang nag-message. “You’re cute when you’re sarcastic. Want to join me for lunch later? I need more… insights.”

sagot naman nito sa akin. "Ah ganun ba? May sakit kasi si Melissa kaya di naka pasok e. Bakit di ko sya e chat para mapag usapan nyo ang bagay na yan. Malapit na ang teporting ah." sabi ko naman dito. "May sakit pala siya. Kaya pala di pumasok." naiiling na sabi naman niya pero kababakasan mo nh kalungkutan ang mukha nito.

"Hi Mr. Delos Santos, It's me Natalie. Maraming salamat pala sa napakagandang bouquet na binigay mo. Still thank you for coming even if you're unwell. Magpagaling ka and take your medicine. Please see a doctor kung kinakailangan. Godbless you!" Puno ng sensiridad na mensahe ko at agad din itong ipinadala. Magreply man siya o hindi ay ayos na ako na naipaalala sa kanya na wala man siyang pamilya, ay may nag iisang tao na na handang dumamay sa kanya ngayon at iyon ay walang iba kundi ako.

Sa sobrang hilo ko ay napagdesisyonan ko nang mag order nalang dahil sa nanginginig Kong mga kamay. Habang tumitingin ng open and near store sa akin ay biglang may nagtext sa akin. 'Rate your sickness from 1-10' -Unknown Number- I was confused at that time Kasi Hindi naman ganyan magreply sa akin si Nicka. Wala akong choice kundi I text nalang ito pabalik baka need lang nya iconfirm baka nagsasakit sakitan lang Ako. '11. Lagpas na yan Kasi nanginginig na ako ngayon. Pede pa order ako Nick?😔'

Kaya nagpadala na lang siya ng message sa kanya. "Storm sorry hindi ako makakapunta bukas. Something came up. Naospital papa ko at kailangan siyang operahan. Mahal na mahal kita at alam mo 'yun. Alam kong maiintindihan mo ako. Pag-usapan na lang ulit natin ang plano natin. Mahal na mahal kita." (Message sent)

Binasa niya ang message, "I know you will need my help. In case you want to talk to me, you can meet me at my office." At ibinigay din nito ang address ng opisina nito. Naguguluhan si Ricks kung paniniwalaan ba niya ito o hindi kaya hindi niya namalayang nakarating na pala siya ng hospital.