Message For Sick Person Novels & Stories

"Ouch!" Napabuntong-hininga si Jennica dahil sa sakit na namumuo sa buong katawan niya. Ito ay isang pamilyar na pakiramdam, ngunit ito ay medyo mas seryoso kaysa noong nakaraang pitong taon. "Huwag mong pilitin ang sarili mo. Pwede kang mag-day off ngayon. Hindi mo na kailangang pumasok sa trabaho."

Check up Amara Dahil sa hindi ko na kayang bumangon dahil sa pagod at sakit sa katawan ko, nagkasakit ako. Tumawag ako sa HR na hindi ako makakapasok dahil may sakit ako. Nag-message rin ako kay Mr. Sandejas na hindi ako makakapasok ngayon dahil may sakit ako. Nag-seen lang ito at wala pang reply. Ang mahalaga, nabasa nila kahit wala silang reply sa akin. Basta masama ang pakiramdam ko at hindi ako papasok. Puro iyak lang rin kasi ako pagkauwi ko ng madaling araw.

Tumango na lang ako at hindi na umimik, ng lumalim ang gabi lalo nag paalam na ako na uuwi na ako. May pasok pa ako bukas, dahil kailangan ko pa asikasuhin ang Christmas party ng empleyado ko. Habang patungo ako sa parking nakatanggap ako ng message kaya agad kong binuksan ito at binasa ko ang message. From Unregistered; Mag ingat ka dahil isa sa mga mahahalagang tao sa buhay mo ang kukunin ko sayo.. Yun lang ang nakalagay sa message, ngumisi naman ako at umiling. Mukhang binabantayan ako ng taong nasa likod ng mensahe na ito.

Kahit nakakahiya at wala na akong mukha na ihaharap pa sa kanya, kinapalan ko na ang mag-message. "Hello Sir. Ahm... Pasensya na po kung hindi ako makakapagluto ng hapunan mo. Ahm... Masama po ang pakiramdam ko. Masakit po ang buong katawan ko. Hindi na po yata ako makakalakad. Nabali yata ang bewang ko, pati ang singit at hita ko, sobrang sakit parang binali mo yata kagabi, sir. Ang sakit pa ng leeg ko, kinagat mo po yata ako kagabi. Hindi po ako makakalakad ngayon dahil winasak mo ang kayamanan ko," iniisip kong i-delete at baguhin ang ita-type ko, kaso na-send ko bigla.

aw na ang lumipas pero hindi na nagparamdam.Hey baby if you got my message please let me know if you feel better 'cause I'm still worried i have no update came from you take care always.Hey baby i was discharged from the hospital some hours ago.That's good news.But am really down right now.I'm so sorry if I wake you up I want to know how are you today,because i'm worried you need more rest babe get well soon for me.It's okay I missed you too so have try by all means to text you too because i made a promise.Thanks my love I'm ok now that your home eat on time drink atleast eight glasses of water and rest take also vitamins. Ok baby am trying to do all that you said.I think am getting stronger

Gusto ko'ng mag-wala dahil sa sakit na nararamdaman but hindi ko kaya, ang sakit-sakit! May nag pop-up na message sa'kin at si Frederick iyon. “Hi baby sorry ah now lang busy kasi ako eh may emergency lang” ani nito. 'Sinungaling! Ang sabihin mo, busy ka sa babae mo!' ani ng isip ko. Halos umakyat ang dugo ko nang mabasa ang message n'ya sa'kin. Magkahalo ang sakit, galit, at disappointments na naramdaman ko.

Maaga siyang nagising para sa dalawang araw na duty sa medical center. Pagkaupong-pagkaupo niya sa kaniyang clinic, bago pa siya makapagtawag ng pasyente, nakatanggap siya ng voice message mula kay Jack. Para itong lobong nag-a-acting na umiiyak. [Baby, miss mo na ba ako? Miss na miss na kita, huhu!]

Alam niya ang bawat detalye ng aking negosyo at personal na iskedyul—alam niya ang lahat. “Resign?” ulit ko habang hindi pa rin makuha ang kabuuan ng sitwasyon niya. “But why?” “I’ve been diagnosed with a serious illness. I need to focus on my health now, Sir Everett. I’m truly sorry. I wish I could stay longer, but... I have to take care of myself.” Tumulo na ang luha sa kaniyang pisngi, habang ipinapaliwanag niya ang kaniyang kalagayan.

May iba na nag-me-message ng 'pa notice idol' tapos may iba naman na nanghihingi ng tulong. Binasa ko 'yung isang messages niya na nanghihingi ng tulong dahil may sakit ang anak na leukemia. Napatingin ako kay Stell. "Hindi kaba nag-ch-check ng mga messages? May mga taong nanghihingi ng tulong sa 'yo." Nagkibit-balikat siya bago sumagot. "May mga scam diyan. And, sa hectic ng schedule namin, minsan hindi ko na na-c-check." sabi niya.

“S-sorry uli sa nangyaring iyon, kuya. Alam kong sobra kang namroblema noon ng pambayad sa ospital.” Niyakap uli ni Markus ang kapatid. “Pinapaalala ko lang sa ‘yo na hindi ka puwedeng magtrabaho lang kung saan. Sa hindi komportableng lugar dahil sa pagiging maselan ng sakit mo. Kaya kailangang maging titulada ka para sa isang magandang kompanya ka magta-trabaho. Doon sa de-aircon at ‘di ka maiinitan.”