Message For Sick Person Novels & Stories

sagot nito. "Hmmm! Okay love.." sagot niya at hindi na umimik pa. Napansin ni Apollo ang pananahimik nito kaya naman pinisil pisil niya ang kamay nito sabay sabi na; "Sorry love ha, kailangan lang nating makasigurado na okay ka na talaga bago tayo umuwi. Ayokong mapaano ka sa bahay kaya dito muna tayo hanggang sabihin nila na okay ka na talaga." paliwanag ni Apollo at naiintindihan naman ito ni Sol ganyan naman talaga ang protocols ng mga ospital maliban na lang kung magwaiver ang pasyente na uuwi na.

Bakit kailangan niya akong itext? Binuksan ko ang message. "I'm sick, so don't come into my room. Keeping you healthy is my top priority." Ramdam kong nanghina ang tuhod ko sa nabasa ko. No. Naapektuhan ba siya ng virus? Sana hindi. Nanginginig akong tinawagan siya. Kaagad niya naman itong sinagot. Umubo ito na rinig ko naman sa likod ng pintuan.

“Oh, yeah. Micheal forgot his phone and we planned to have a date tonight, but I am not feeling well. Can you drop by there and tell him I’m sick?” Bigla siyang naalarma sa sinabi ng kaibigan. “What?! Kanina pa ba iyan? Hindi kaya napagod ka masyado ng triplets?” alalang-alalang wika niya. Umiling ito. “Hindi naman. I am not really that sick. Tinatamad lang akong tumayo— ewan ko ba. Kanina ayos naman ako, but after we had some snacks, ayon, medyo sumama na. Ang gusto ko lang gawin ngayon ay matulog,” kwento nito.

Aldama nang makita kong naka-receive na pala ako ng message galing sa kanya kanina. From: Mrs. Aldama +639987654321 Thursday 1:43 PM: Hey, Diane. How are you? Liam told me that you suddenly fainted in the parking lot. Is everything alright, dear? Text me as soon as you gained back your consciousness, okay? It’s alright if you’re still not feeling well tomorrow. You may file a sick leave. To: Mrs. Aldama +639987654321 Thursday 6:12 PM: Hi, Ma’am. Don’t worry about me, I’m fine and I’ll report to work tomorrow.

"I'm sick. Mag-enjoy ka na lang." Sabi ko kay Sol na kausap ko ngayon sa phone. Tumawag siya para itanong kung pupunta ako mamaya sa ball. Nagpalusot na lang ako na may sakit ako para naman hindi niya malaman na kaya hindi ako aattend dahil wala akong kasama. Nakakaawa naman ako. Maliban sa kanya, wala na akong kaibigan.

"Manang naman eh. Dapat you cheer me up" "Aba. Kailangan mo ng sermon para naman mag tanda ka. Ang sugat dapat ginagamot agad habang mahapdi pa. Habang sariwa pa. Dahil baka mag kainfection ay hindi na magamot. Mas lala iyon.

"Hello po, sir." "Okay ka na ba?" "Opo, sir." Hinarap niya ang lalaking kostumer. "Sorry po talaga sa nangyari. Hindi na po iyon mauulit." "There's no need for an apology. Kumusta na ang pakiramdam mo?" "Okay naman po. Kailangan ko lang daw ng pahinga." "I will personally file a three-day sick leave for you," singit ni Keith. "Magpahinga kang mabuti."

Ugh! I unsent the message and typed a new one. Mabuti na lang at hindi pa niya nakikita. Ako: She's still in the ICU. Hindi ko alam kung kailan siya lalabas. I have no clue when I'll be back. Maybe tomorrow? Desiree: slr. Don't push yourself too much. You also need rest. It's emotionally and mentally draining for you. As if pakikinggan ako ng mga prof sa mga hinnanakit ko.

Dahil doon ay parang na konsensiya na'ko sa diko pag paalam dito. "A-Ah O-opo okay lang po ako." maliit kong ngiti dito. "Sige mamaya lumalabas kana ah?? Kung may problema ka kausapin moko?" "Opo sige po salamat po." Matutulog Sana uli nang makatanggap ako ng message mula kay Atlas. "Hey bakit Hindi ka pumasok?" then one more message form him. "Are you sick ba?" I know na sa tagal na namin mag kaibigan ni Atlas alam ko na hindi lang basta friend ang turing niya sakin.

Literal na nagsabi lang ito na hindi papasok at walang kahit isang rason na iniwan sa mensahe. “Hindi kaya nagkasakit ‘yon?” Panghuhula ng dalaga. “Maulan nakaraan, maraming empleyado ang nagkakasakit dahil sa init-lamig. Naku, ang layo pa naman ata ng pamilya niya, baka walang nag-aasikaso sa isang ‘yon.” Iiling-iling na sagot nito. “Wala akong alam eh.” Tanging sagot niya rito.