Message For Sick Person Novels & Stories

Aldama nang makita kong naka-receive na pala ako ng message galing sa kanya kanina. From: Mrs. Aldama +639987654321 Thursday 1:43 PM: Hey, Diane. How are you? Liam told me that you suddenly fainted in the parking lot. Is everything alright, dear? Text me as soon as you gained back your consciousness, okay? It’s alright if you’re still not feeling well tomorrow. You may file a sick leave. To: Mrs. Aldama +639987654321 Thursday 6:12 PM: Hi, Ma’am. Don’t worry about me, I’m fine and I’ll report to work tomorrow.

"I'm sick. Mag-enjoy ka na lang." Sabi ko kay Sol na kausap ko ngayon sa phone. Tumawag siya para itanong kung pupunta ako mamaya sa ball. Nagpalusot na lang ako na may sakit ako para naman hindi niya malaman na kaya hindi ako aattend dahil wala akong kasama. Nakakaawa naman ako. Maliban sa kanya, wala na akong kaibigan.

"Hello po, sir." "Okay ka na ba?" "Opo, sir." Hinarap niya ang lalaking kostumer. "Sorry po talaga sa nangyari. Hindi na po iyon mauulit." "There's no need for an apology. Kumusta na ang pakiramdam mo?" "Okay naman po. Kailangan ko lang daw ng pahinga." "I will personally file a three-day sick leave for you," singit ni Keith. "Magpahinga kang mabuti."

Ugh! I unsent the message and typed a new one. Mabuti na lang at hindi pa niya nakikita. Ako: She's still in the ICU. Hindi ko alam kung kailan siya lalabas. I have no clue when I'll be back. Maybe tomorrow? Desiree: slr. Don't push yourself too much. You also need rest. It's emotionally and mentally draining for you. As if pakikinggan ako ng mga prof sa mga hinnanakit ko.

Literal na nagsabi lang ito na hindi papasok at walang kahit isang rason na iniwan sa mensahe. “Hindi kaya nagkasakit ‘yon?” Panghuhula ng dalaga. “Maulan nakaraan, maraming empleyado ang nagkakasakit dahil sa init-lamig. Naku, ang layo pa naman ata ng pamilya niya, baka walang nag-aasikaso sa isang ‘yon.” Iiling-iling na sagot nito. “Wala akong alam eh.” Tanging sagot niya rito.

Napangiti Ako sa sinabi nito kaya gumanti Ako ng yakap ng mahigpit. Nagising Ako sa tunog ng aking cellphone at binasa ang message."You are only Mine!" iyon ang nakalagay sa message. Nagtaka Ako ngunit wala pa Ako sa mood na pansinin ito kaya binura ko na lamang. Gusto ko sanang pumikit ulit ngunit ng makita ko ang oras ay bigla akong napabalikwas sa higaan."Sh@t! May meeting ang buong staff sa Hospital ngayon!"

Napaatras ako sa takot sa sigaw nito. "S-sandali." Kinakabahan kong sabi at kung saan saan hinanap ang phone ko pero di ko makita. "S-shit..." Nanlaki ang mata ko ng bumagsak ito sa sahig kaya agad ko itong nilapitan. "Okay ka lang? May gamot ka ba dito? Kukunin ko sabihin mo lang sa akin kung saan." "Don't be f*cking stupid bitch there's no cure in this shitty disease." Galit nitong sabi sa akin.

Hindi naman siya maniniwala at ms hindi siya aasa. "Oy, napa kwento ako at napa daldal sa'yo. May mga gagawin pa ako. Mamaya na lang ulit tayo nag-uusap kapag free tayo. Don't forget to take your medicine or vitamins. Hindi kasi bagay sa'yo ang namumutla, bagay sa'yo ang pinkish na checks." "Okay, thank you for your concerns. Sige, take your time," nakangiting wika niya.

sagot naman nito sa akin. "Ah ganun ba? May sakit kasi si Melissa kaya di naka pasok e. Bakit di ko sya e chat para mapag usapan nyo ang bagay na yan. Malapit na ang teporting ah." sabi ko naman dito. "May sakit pala siya. Kaya pala di pumasok." naiiling na sabi naman niya pero kababakasan mo nh kalungkutan ang mukha nito.

"Hi Mr. Delos Santos, It's me Natalie. Maraming salamat pala sa napakagandang bouquet na binigay mo. Still thank you for coming even if you're unwell. Magpagaling ka and take your medicine. Please see a doctor kung kinakailangan. Godbless you!" Puno ng sensiridad na mensahe ko at agad din itong ipinadala. Magreply man siya o hindi ay ayos na ako na naipaalala sa kanya na wala man siyang pamilya, ay may nag iisang tao na na handang dumamay sa kanya ngayon at iyon ay walang iba kundi ako.