Message For Your Friend Mga Nobela at Kwento

Muntik pa niyang mabitawan ang sariling phone nang mabasa kung sino ang nagsend no'n. From: Klarisse Virtucio Message: Hi! This is Klarisse Virtucio. I just got back in the city and I hope to meet you again soon. Perhaps, Saturday? Would that be fine to you? Please message me once you see this message. Nanginginig siyang nagreply sa message doon nang mabilis bago siya lumabas ng coffee shop nang tuluyan.

God bless. For those who wants dedication, feel free to comment or message me. :)

Dahil sa magkadikit ang dibdib namin dalawa ay ramdam ko rin ang pagtibok ng puso niya na kasing bilis ng akin. Nang tumikhim si tita ay saka lang siyang bumitaw ng yakap sa akin, kasabay ng pagbitaw niya ay hindi ko inaasahan ang ginawa niya. "Long time no see my, best friend! Dapat sinabi mo sa akin ang pag-uwi mo, 'di sana nasundo kita sa airport!" masigla niyang sabi at pinanggigilan ang pisngi ko sa pamamagitan ng mahinang pagkurot. "I miss you, my best friend! Na-miss ko na ang mataray kong kaibigan!" He gave me a friendly kiss on my cheek.

At higit sa lahat, yung sinabi ko na friend lang. Napabuntong-hininga ako habang dahan-dahang sinusubo ang pagkain. Hindi ko naman sinasadya na lumabas yung notification, at lalong hindi ko planong ipaliwanag sa harap ng libo-libong nanonood kung sino talaga yung nag-message sa akin. Hindi pwede, at hindi pa pwede.

Wala akong ganang lumabas at wala rin naman akong makakasamang gumala dahil busy naman ang mga kaibigan ko. Busy. Yeah, that's them for the past weeks. Minsanan na lang din kaming magkita. Kahit nga sa chat, hindi na rin madalas. But despite of that lack in communication, I know that we're still friends because they never fail to sent me an inspirational message every morning. Those messages was one of the reasons why I was energized to face the day. They never failed to amuse me even just in simple gestures and that made me thankful for being chosen as their friends.

Dahan-dahan ko itong dinukot never minding the petty arguments of my two friends. My heart skipped a beat when I saw the name pop up on the screen. I open his message. Cameron: Where are you? Where am I?

Mapapadalas ang pag-stalk ko sa kaniya. Kinuha ko ang phone ko. Friend na kami sa social media kaya puwede akong mag-message. Gusto ko lang siyang makausap kaya gagawa ako ng way para magpapansin. “Hello, good day. Salamat nga pala ulit sa pagpunta mo sa event ko. Nakalimutan ko atang magpasalamat kaya late na ako nakapag-message. Sana huwag kang magsawang pumunta sa mga pa-event namin, Cd.”

It was still early and the road was not yet crowded. Tahimik akong nagbukas ng cellphone ko at tinignan ang mga mensahe ng mga kaibigan ko na hanggang ngayon hindi ko na replyan. I was about to type a message when my phone beeped and a new message appeared on the screen. My heartbeat quickened as I saw the sender's name on the screen. I bit my lip and as I opened the chat box only to find three messages coming from him. Luke: Goodmorning, have a great day at school. I just want to share this Bible verse to you.

Pero sa halip na makita ang Delivered status… isang malaki at nakakabulag na pulang exclamation mark ang lumabas sa gilid ng message! Sa ibaba nito, may isang maliit na system prompt na halos dumurog sa ego at pagkalalaki niya. “The message has not been sent. You are not yet friends with the recipient, and they have rejected your messages…” Biglang napabangon si Magnus mula sa pagkakahiga. Nawala lahat ng antok niya. Nanlalaki ang mga mata niyang nakatitig sa screen ng cellphone na parang hindi siya makapaniwala sa nakikita niya.

Biglang bumigat ang mundo. Leah... anong pinasok mo? Hindi lang pala puso mo ang nakasalalay dito. Buhay mo na. KAHIT anong pilit kong pumikit, hindi ako dinadalaw ng antok. Nakatingin lang ako sa screen ng phone ko habang paulit-ulit na binabasa ang mensahe na kanina pa nagpapabugbog ng dibdib ko. "He's using you. Run while you can. —A Friend."