Message In A Bottle Message Novels & Stories

Hindi mo naman kailangang manghiram ng kung anu-ano. Ang simple lang—lumapit ka kung hindi sila busy, ilapag mo lang messenger mo sa mesa, tapos umalis ka na agad. “Okay, gets ko.” Umalis siya saglit, tapos pagbalik niya may iniwan na papel sa mesa… at may kasamang bote. “Please drink, sorry sa abala kanina.”

"Can you please see my chat on I*******m?" Dali-dali akong nag-online para tignan ang mensahe niya at tumulo na ang luha ko dahil napakarami no'n pero ang umagaw ng pansin ko ay ang voice message niya na sinend kaninang madaling araw. Kasunod no'n ay ang mga salitang, "I'm sorry for everthing, Aphrodite. Don't know if this can calm you down but I hope this is not another reason to make you cry."

tanong ko habang nasa mga bote ang paningin ko. "Hindi naman 'to masyadong malakas. Parang tubig lang," sagot niya at binuksan ang isang bote. "Sabayan mo ako. Kahit isang bote lang ang uubosin mo." Binuksan niya ang isang bote at ibigay ito sa akin. Wala akong ibang choice kundi tanggapin ito. Iniisip ko na lang na pagbigyan siya kasi brokenhearted.

Hindi sumagot agad ang binata, ang mga mata ay naniningkit. “Nabasa ko ang notification, baka kako importante.” Inabot nito ang cellphone sa kanya. Pagkakuha ni Gab, agad niyang nakita sa screen ang isang notification, “Message deleted. Secure channel closed.” Nakahinga siya ng maluwag. Kailangan ng code bago mabasa ang mensahe. Matapos ang limang minutong hindi nabubuksan ang message, kusa itong mabubura. Mare-retrieve lamang kapag nagsend siya ng request.

sabi nito sakaniya. Hindi na lang siya umimik at natawa na lang bago tuluyang napatingin sa mesa kung saan niya ibinaba ang bote ng tubig kagabi na ibinigay sa kaniya ni Zach. nagulat siya nang makita ang bote na wala ng laman. Napatakbo siya at pinulot ito. Hindi makapaniwalang napatingin sa bote na wala na ngang laman. “Teka, nasaan na ang tubig neto?” salubong ang kilay na tanong niya kay Missy bago nanlaki ang mga mata. “Don’t tell me ay ininom mo ang tubig?”

ganoon ang akala ko. Ang mensahe ay mula sa isang hindi kilalang sender... walang numerong nakakabit dito... kakaiba. May pangalang nakakabit dito, “Secret keeper.” Ang mensahe ay: “May alam akong bagay na walang sinumang nakakaalam.” Maikli, walang detalye kung ano ang lihim, wala. Walang salita tungkol sa lihim pero medyo nabagabag ako, nagtataka kung nagre-react lang ba ako nang labis, kung ito ba ay isang bagay na seryoso o ilang masamang biro.

Pagkatapos, malamig niyang sinabi, "Ubusin mo ito kung gusto mong mabuhay si Thea." "Ano ito?" Napatingin si James sa bote sa mesa. Isa itong mukhang ordinaryong ceramic na bote na tanso ang kulay. Sabi ni Reign, “Huwag kang magalala, it won’t kill you. Gayunpaman, makakaranas ka ng panghihina ng muscle nang dahan-dahan ngunit tiyak. Unti-unti kang mawawalan ng lakas hanggang sa puntong hindi mo na kayang gamitin ang kahit isang katiting nito."

Hindi naman ako magpapakalasing dahil dala ko ang kotse ko hanggang sa makita ko na umilaw ang phone ko. ‘kumain ka na ba, baby? Huwag kang iinom okay!’ Napailing na lang ako sa sobrang higpit talaga ni Xavier. But I still replied to his message dahil for sure away ito kapag di ako sumagot. ‘yes baby! How about you? Actually naka-isang bote na ako ng beer pero okay first and last ko na yun.’ I waited for his reply and somehow alam ko na tiyak may halo ng sermon ang reply na matatanggap ko mula sa kanya.

Katabi nito ang isang maliit na card, nakasulat sa pamilyar na sulat-kamay niya. ‘Mamamatay ako para sayo, at mababaliw ako ng wala ka. Gagawin ko ang lahat para hindi ka magdusa. -Love, River’ Bumilis agad ang tibok ng puso ko. Pero bago ko pa man lubusang maramdaman ang lambing ng mensahe, napalingon ako sa dulong bahagi ng mesa ko—at doon, may isa pang bouquet. Iba ito—walang amoy, malamlam at nakakapangilabot. Para itong mga bulaklak na tanging nakikita sa burol. Gumapang ang lamig sa likod ko.

Matagal na mula noong huling nakita niyang nag-alala ang kanyang amo. Maingat na binasa ni Marcus ang buong pahina ng botohan. Wala nang alinlangan, ipinost niya ito sa kanyang Socials Moments na may maikli ngunit utos na mensahe: [No. 5, iboto. Tatlong boto kada araw bawat tao. Ang hindi boboto, walang galang sa akin, si Villamor] Simple, direkta, at akma sa istilo ni Marcus—ngunit malakas ang dating. Sa loob ng ilang minuto, mahigit 300 na tao ang nag-like at nagsimula nang bumaha ang mga komento: