Message In A Bottle Message 소설 & 이야기

"Kung ganoon, lalong hindi kita bibitawan." Samantala, sa kabilang panig ng mundo. Sa isang maliit na bayan sa Singapore. Nakalapag ang isang cellphone sa ibabaw ng bilog na mesa, maliwanag pa ang screen na nagpapakitang "Successfully Sent" ang mensahe. Humigop ng champagne si Serene habang may mapaglarong ngiti sa kanyang mga labi. "Zach..." bulong niya sa sarili nang may pang-uuyam. "Siguro ay hinding-hindi mo maiisip na ako ang nag-send ng message na iyon, 'no?"

tanong niya bago tuluyang lumapit at maupo sa concrete bench na mismong kinauupuan ko. “Oo naman,” sagot ko, pero agad napakunot ang aking noo nang iabot niya sa akin ang isang baso. “Paano ka?” May pag-aalinlangan kong tinanggap ang wine glass. “Siyempre, kagaya ng dati. Isang tagay lang para sa iyo at sa akin na lang ang matitira sa bote na ito. Mataas ang alcohol content nito, baka malasing ka agad kaya sakto lang ang isang tagay sayo,” aniya, sabay mabilis na binuksan ang bote gamit ang silver corkscrew.

Ang sabi ni Zephyr ng may malalim na boses, “Nakatanggap ako ng message noong nasa isla ako.” “Message?” “Kumukuha ako ng signal noon para makapag message sayo.” Tumingin si Zephyr kay Josiah. “Hindi nagtagal pagkatapos ko isend ang SOS message, nakatanggap ako ng message.” Kumunot ang noo ni Josiah. “Ano ang nakalagay sa message?” Huminto si Zephyr. “Tulong.” Nalito si Josiah. “May dala kang anim na yate. Konektado ba ang lahat ng information system? Kung ganun, makukuha mo rin ang message sa ibang mg ayate.”

Message requests 𝘔𝘦𝘴𝘴𝘦𝘨𝘦 𝘳𝘦𝘲𝘶𝘦𝘴𝘵 FROM: Calvin Peter Hi, ako toh yung klassmate mo at yung kasama mo sa McDonalds kanina. Yung may kasamang apat m lalaki yung sina, Maxs, Cleo, Fran at si Chael tanda mo kanina? ako yun. Sabi nya sa message gusto kong matawa dahil sinabi nya talaga yung nangyari kanina para lang matandaan ko sya. TO: Calvin Peter

From: +235467. Baby,, I breathe hitched when I opened the first message, it was a single word but my heart wanted to explode with so much emotions. I know this may be a wrong sent message but I can't helped it, my heart just pounded erratically on its own. Nanginginig kong binuksan ang ikalawang message. Pigil ko ang hiniga nang pindotin ko ang open command ng cellphone ko. From: +235467... I missed you so f*cking much.

Knight: Let's meet tomorrow immediately Me: Okqsy Knight: What? Are you drunk? At mas lalong sumabog ang utak niya sa last message na nanggaling sa kaniyang account Me: I love you

Kasi sa kanya, ang katahimikan minsan mas malakas pa sa oo. Nanginginig ang kamay niya habang binabasa pa ang ilang message threads. May mga lumang mensahe doon — mga “hope you’re okay” na sinasagot ni Gideon ng “I’m fine.” May mga “you’ll always be special” na hindi niya alam kung kailan sinend.

Isang simpleng notification na message mula kay Tristan. Sandali akong natigilan bago ko binuksan ang message niya. Akala ko para sa akin ang message, ngunit hindi pala. *Message* "Sabihin mo kay Lola, babalik ako minsan para dalawin siya. Kapag may time ako." Walang emoji na madalas niyang ginagawa noon. Wala ring dagdag na salita iyon lang ang sinabi. Napangiti ako nang mapakla. Magre-reply lang ako ng maikli.

Nabigla siya nang may matangap siyang message kay Dylan. Take care. Ang bobo talaga niya, dalawang salita lang parang lumundag na ang puso niya, matagal niyang minasdan ang message na iyon mula kay Dylan, at pagkaraa'y nireplyan. Thank you. Ibinalibag niya ang pagod na pagod na katawan sa kanyang malambot na kama, hindi na niya namalayan na iginupo na siya ng antok.

biglang bumilis ang tibok ng puso ko dahil sa mensaheng nabasa ko. Ezekiel Hudson. “Babe! I’m drunk! Nandito ako sa bar, kunin mo ako dito!” Ayun sa nilalaman ng message niya. Nanlaki agad ang mga mata ko habang paulit-ulit na binabasa ang mensahe niya, tila ba hindi makapaniwala ang isip ko sa nakikita. Kahit ilang beses ko pa itong basahin ay ganoon pa rin ang nakasulat.