Mga Alamat Short 소설 & 이야기

POV: Madison Georgette Fortunato Hindi ko alam kung bakit ganoon kabilis ang tibok ng puso ko habang nakatitig sa maliit na orasan na nakasabit sa dingding ng apartment ko. Para bang bawat segundo na lumilipas ay mas lalong nagpapabigat sa pakiramdam ko. Mahigpit kong pinisil ang laylayan ng damit ko habang paulit-ulit na tumitingin sa pintuan. Tahimik ang buong silid ngunit maingay ang isip ko sa dami ng tanong at pag-aalala. Hindi ko maipaliwanag kung kaba ba ito, takot, o pananabik. Ang alam ko lang, may nararamdaman akong kakaiba ngayong gabi—parang may mangyayaring babago sa tahimik kong buhay nang tuluyan.

Tapos nilabas ko ang phone ko para basahin ulit ‘yung reminders ko. **REMINDERS NI MHIYA — 6AM. 12PM. 6PM. 12MN.** ✅ IWASAN. ✅ BOUNDARIES. ✅ GOAL. ✅ NO MAMA-YAYA. **5:30 AM** Lorenzo POV.. I WAKE UP EARLY, Siguro kasi **maaga rin akong nakatulog kagabi.**Pagod. Sobrang pagod. Hindi ko na nga namalayan na **hindi na pala ako nakapagpalit ng damit.**

[M-Maestro. "Gusto ko nang patayin si Alejandro," bulong niya sa telepono. "Makinig ka. The Alla Mia Amata is a Morse code. Decipher the whole note at once. Gusto kong mabasa ang buong detalye n'yan bukas na bukas ng umaga." [A-Ano?] "At gusto ko ring mamatay na si Alejandro sa lalong madaling panahon." *** 'AYOS KA LANG BA?' Hindi alam ni Margaux kung kailan pa naging napakahirap ang magtanong. Unlike last night, her morning was peaceful. Nakatulog siyang yakap ng kanyang caro.

ALTHEA'S P.O.V Pagmulat ko ng mata kinabukasan, ramdam ko agad ang kaba sa dibdib ko. Hindi ko maintindihan kung bakit parang biglang bumigat ang mundo ko. Maaga akong bumangon at sumilip sa cellphone ko. Andami ko agad notifications. May mga mensahe mula kay Gabriel, kay Mama, pati kay Sir Kevin. Napatitig ako sa isang headline na sinend ni Sir Kevin sa akin.

Mukhang nagmana talaga sa ama. 11pm na pero hindi pa rin ako inaatok. Naiinis nga ako sa sarili ko dahil kung kailan maaga ang alis namin bukas ay saka naman hindi agad ako dalawin ng antok. Sumandal ako sa headboard ng kama at nagscroll sa i* newsfeed ko. I'm busy watching some i* reels ng pumasok si Dylan sa kwarto. Galing ito sa labas. Si*uro ay chineck ang sasakyan. He locked the door ng makapasok siya pagkatapos ay nahi*a na sa tabi ko. Bago ako tuluyang matulog ay nagset ako ng alarm sa cellphone ko, tatlong alarm ang sinet ko 5:00am, 5:30am at 6:00am. Just to make sure lalo na at minsan ay hindi ko marini* ng maayos ang alarm ko.

Kararating ko lang, at lalong wala akong kapitbahay. Pagtingin ko sa alarm clock sa bedside table ko, lagpas 1 AM na. Umupo ako sa kama at kinusot ang mga mata ko para magising. Unti-unting naglaho ang ambon. Pero sigurado ako na nakarinig ako ng katok. Isang mapurol, at regular na ingay. Tumingin ako sa paligid, matamang nakikinig: bumubuhos ang liwanag ng buwan sa bintana, iniilaw ang puting kumot, at tahimik ang lahat.

samantala nagising na lang ako nang nasa hindi pamilyar na akong kwarto. n*******d ang pang itaas ko at tanging pants ko na lang ang suot ko. nakabukas pa yung butones. sobrang sakit ng ulo ko at pilit kong inalala ang nangyari kagabi. nasaan na rin kaya ang kumpare ko? "ahhh, patay! yari ako kay Sabelle!" pagtingin ko kasi sa orasan ay alas otso na pala ng umaga. narito ako ngayon sa VIP Room at putang ina! yari talaga ako nito.

sabi naman ni Aling Virginia at napakamot na lang ng kanyang ulo. Hindi na siguro nakatiis pa si Alex kaya naman lumapit na siya at nakita kong dinukot niya ang kanyang wallet sa likurang parte ng kanyang hanggang hita na shorts. Nanlaki rin ang aking mata nang bumabakat sa kulay grey niyang shorts na ito ang kanyang alaga. Napalunok na lang talaga ako at binaling kina Aling Maria ang aking tingin. What the... Ewan ko ba. Bakit kaya bumabakat 'yung kuwan kapag ganyang shorts ang sinusuot. Anong mahiwagang dala ba ang nasa shorts 'yan. Sh*t.

Kabanata 23: In Love Maaga akong nagising habang tulog na tulog pa si Cai sa tabi ko. Bumaba na muna ako at iniwan na lamang siya sa kwarto upang hindi maistorbo. Alas siete pa lang naman. Madaling araw na rin nakauwi sina Daddy kaya paniguradong tulog pa ang mga iyon. Nadatnan kong may nagtatawanan sa kusina at may nagluluto. Naalala ko, ngayon pala dadating ang kaibigan ni Ate Alloha na magj-judge sa pageant mamayang gabi.

Mabuti lang din at panaginip lang ang nangyari sa kanila. Ang akala niya ay panaginip lang ang lahat, totoo palang minamanyak na niya ang binata. Nagmamadali na siyang bumaba ng kama pero hindi lumikha ng ingay. Sunod sunod na buga ng hangin sa bibig ang ginawa niya nang tuluyang makababa sa kama. Pagtingin niya sa orasan ay umaga na rin pala. Nauna lang siya sa alarm ng thirty minutes.