Mga Alamat Short の小説・ストーリー

ASHLEE'S POV Sabado ng umaga... Isang himala ang araw na ito dahil alas siete palang ng umaga ay gising na ako. Samantalang maga-alas tres na kagabi bago ako makatulog. Kaya imbes na pilitin ang sarili na matulog ulit, magpapa-pawis na lang ako.

Mabigat man sa kalooban niyang iwanan ito kahit saglit lang ay tumalikod na siya’t nagmamadali na ngang nilisan ang lugar. Sampung minuto bago mag-alas onse y media ay narating niya ang kanto kung saan ay hinihintay siya nina Andong, Oscar at dalawang lalaki na makakasama nila. “Akala ko hindi ka na darating, pare,” natuwang sabi sa kaniya ni Andong nang makita siya. “Binantayan ko pa kasi ang asawa ko,” kaila niya. “Pasensya na.”

mas lalong hindi ko alam kung paano ako magsisimula ulit nang wala na si Ken sa tabi ko. ♡ ✿ ♡ ✿ ♡ ALAS TRES na ng hapon. Hindi ko alam kung saan ako magpapalipas ng gabi ngayon. Hindi ko rin alam kung saan ako pupunta. Bumalik kaya ako sa dati naming apartment? Naroon pa kaya sila Nanay Rosa?

Damian's POV Habang nasa office ako, ramdam ko ang pag-aalala na hindi ko maipaliwanag. I couldn’t stop thinking about Althea. Hindi ko mapigilan ang sarili ko at nag-message sa kanya. “Meet me at the hotel at 7 PM.”

Kindat lang ang sagot ko rito habang ang aking kamay ay busy sa paglalaro ng kaniyang Junjun. Palibhasa ay naka short lang ito ng manipis kaya bakat na bakat ang alaga nito. Hinawi ko ang short dahil garter lang naman at walang batones. Lumantad 'agad ang pinkish nitong alaga na saludong saludo na parang nang aakit. "Dios ko, nagiging makasalanan na talaga ang mga mata at isip ko. Kailan pa Ako naging mali**g?" Sabi ko sa sarili ko habang sinusubo ang kaniyang alaga.

Althea Limang buwan na. At hanggang ngayon, hindi ko pa rin minsan mapaniwalaan. Tahimik akong nakatayo sa harap ng salamin habang nakahawak sa tiyan ko. Hindi na siya katulad dati. Hindi na flat. Hindi na sikreto sa paningin. Maliit pa rin… pero halata na. And somehow— doon ko mas lalong nararamdaman na totoo na lahat.

*** ALIYAH Marahan kong naimulat ang aking mga mata nang magising sa alarm ng aking telepono, hudyat na alas sais na ng gabi. Gaya ng sinabi ng doktora sa akin ay kailangan kong magpahinga tuwing nakararamdam ng pagod, sakto kasing pag-uwi ko rito kaninang alas tres ay dinalaw din ako ng antok. Sakto lang din ang gising ko para makapagluto ng hapunan namin ni Sir Caleb ngayong gabi.

Basta pagkatapos kong umihi direcho na ako sa kama at natulog! Eksakto alas kwatro na ng madaling araw at antok na antok na talaga ako! Kailangan ko pang gumising bago mag-alas syte mamaya para gisingin ang nag-aalburuto kong amo! Ibig sabihin may mahigit dalawang oras lang ako para matulog! Good luck na lang talaga sa akin nito! Medyo sanay naman ako sa puyat kaya kakayanin ko naman siguro ito!

" OH GOD ROHESIA YOU ARE FREAKING ASLEEP FOR 8 HOURS STRAIGHT, HINDI MO BA ALAM NA GABI ANG PAGTULOG AT HINDI UMAGA?! " " Mi dispiace mamma. " kinusot ko ang mga mata ko at dahan-dahang tumayo. Kaya pala ang daming naganap sa panaginip ko, I am asleep for 8 hours and for all those hours I spent, I am having a good day in my dreams. I even meet new people and faces. I met Yaela's elder cousin which is ate Kells. And, that guy who took a picture of us.

natatawang wika nito saka umalis sa kama ko "Goodnight,Lenlen." turan ko rito bago siya maka labas ng kwarto ko "Good night, Ate." Naka ngiting napa buntong hininga na lang Ako saka napalingon sa orasan mag 1 am na pala Hindi ko manlang namalayan ang oras.. Dahil hindi pa Ako nakakaramdam ng antok ay nag check na lang Ako ng messages na natanggap ko