Novel & Cerita Mga Biro O Joke

Inamoy na lang niya ang kilikili niya pero wala namang masamang amoy doon. “Manang Fe, kung amoy putok ‘yong naaamoy niyo, gabe naman po kayo. Di naman ako amoy putok. Ang mahal-mahal kaya ng deodorant ko, Manang.” Biro pa niya dito at sinamahan pa ng tawa pero hindi talaga tumawa ang matanda sa joke niya.

Ubos na ubos na ang karaniwan kong lakas. Si Lira, na napagkamalang kalungkutan ang pagkapagod ko, ay sinubukan akong pasayahin sa elevator. "Gusto mong makarinig ng joke? Isang lobo ang nalungkot pagkatapos makipag-break. Habang nanghahanap ng pagkain, dumaan siya sa isang kubo at narinig ang isang amang sinasabihan ang umiiyak niyang anak, 'Kung hindi ka titigil sa pag-iyak, itatapon kita sa labas para pakainin ang lobo!' Naghintay ang lobo buong magdamag, pero walang lumabas. Pagsapit ng umaga, ang nadismayang lobo ay bumulong, 'Ang mga lalaki ay talagang sinungaling!'"

Bwesit talaga, diba? "Wag ka ng magalit nagbibiro lang naman ako." ani niya, sabay kalabit sa pisngi ko. Oh share mo lang? Gago to. Lulusot pa talaga kahit obvious na. "Joke lang , smile ka na, tsaka ikaw pa ba gawin kong slave, baka master kamo." he said and winked at me. Pa-cute! "Biro? Ano close ba tayo para magbiro ka ng ganun sa akin? I don't even know you. Kung maka- BE MY SLAVE ka ah. Ano ka hari?"

Di koa gets kung anong gustong palabasin nito "Landing pabiro. Landiin mo pero daanin mo sa biro. Pag na fall siya eh di good may chance na ligawan ka niya. Pero kung hindi naman atleast walang masisira kasi 'biro' nga lang eh means hindi seryoso di niya kailangang mailang dahil iisipin niya biruan lang." Napaisip ako. Kung sabagay may punto ito kung lalandiin ko nga si Gab kahit pabiro lang atleast baka sakaling ma-develope

Hindi rin ako pinalaki ni mama para api-apihin nila, dahil lang sa mas nakatataas ako o dahil lang sa inggit sila. “Pero biro lang naman daw ‘yon” Umiling ako sa kanya bago ngumiti, “May biro ba na pinapahiya ka sa harap ng maraming tao? Biro paba na inaakusan ka na ginagamit ang sariling katawan para magkapera at biro paba ang ginagawang paninirangpuri na ginagawa nila ngayon?”

Sobrang gaan kausap ni Lucas, kahit na magkaiba kami ng estado sa buhay. Feeling ko katulad ko lang siya. Masaya kasing kausap ni Lucas kahit na medyo corny ang joke niya. "Bakit may black eye yung juice?" natatawang tanong niya. See? Kahit siya natatawa sa joke niya. Nangingiti akong umirap sa kanya nasa harap na kami ng mansyon pero nakuha niya pa talaga na mag-biro."Haha! O, sige nga bakit?"

natatawang sabi ni Flor. "Baka anak to ng presidente" biro niya "wag mong sabihing sa inyo din ito?" "Hahaha manghuhula ka na ngayon Marie." "Hindi nga?" tanong niya. "Palagay mo ba, papapasukin tayo dyan kung joke lang ang lahat?"

seryosong tanong ko "OO naman! Palagi akong nakatambay doon noong nag-aaral pa tayo. Kaya ko ang magdrive patungo doon. Don't worry, magaling na akong driver. Hindi na mababangasan itong kotse mo." pabiro niyang sagot. Kaya lang, ang mga jokes niya ngayun ay wala na talagang epekto sa akin eh. Mas nanaig ang sakit ng kalooban na nararamdaman ko sa ngayun higit sa ano pa man.

“Nagbibiro lang ako.” Nawalan ng kulay ang mukha ni Suzy. “Ha?” Parang hindi pa siya makapaniwala. “Joke. Don’t tell me, ‘di ka pa rin nasanay sa’kin?” ani Levi. Napasimangot si Suzy, sa sobrang sama ng loob ay hinampas-hampas niya ito sa balikat. “Kainis ka naman, e!” Tumawa si Levi at nang masaktan ay hinawakan ang magkabila nitong kamay. “Joke lang! Ito naman, ‘di na mabiro!”

ganting biro ko rin. "Daisy?” nakakunot-noong saad niya. Tumango ako. "Daisy, as in daisy-sais anyos!” Hindi ko napigilang mapahalakhak sa sarili kong biro. Tumawa rin si Mamay. Ayos. Bumenta ang jokes ko sa kanya. No'ng unang beses kong makita siya, parang nakakatakot magsalita kasi napakaseryoso niya at parang hindi niya alam ang salitang "joke". Posible pa rin talagang magkamali ang first impressions.