Mi Papá Es Ceo

เธอรักแอบรักเขา และเลือกเขาเป็นเจ้าบ่าวเพียงคนเดียวในชีวิต แต่... เขาไม่ได้รักเธอเลย หัวใจของเขาโยนทิ้งลงในหุบเหวไร้รักไปนานแล้ว หนังสือเซตนี้มีทั้งหมด 3 เรื่อง คือ ก็แค่เมียแต่ง เมียลับของท่านประธาน (อิศรา-บัวชมพู) หน้าที่ของนางบำเรอ (อัคเรศ-น้ำตาล)

“อย่าบอกใครเด็ดขาดนะคะว่าเค้าใส่กางเกงในสีชมพู” เด็กน้อยรีบเอ่ยขอตาปริบๆ “ได้ครับ แต่ต้องมีข้อแลกเปลี่ยนนะครับ” “ข้อแลกเปลี่ยนอะไรเหรอคะ” เด็กหญิงแก้วกัลยาเอ่ยถาม “โตขึ้นต้องแต่งงานกับพี่นะครับ” “ทำไมต้องแต่งงานกับพี่ด้วยคะ” “เพราะพี่เป็นคู่หมั้นของน้องแก้วไงครับ” “คู่หมั้นคืออะไรเหรอคะ” เด็กน้อยถามอย่างไม่เข้าใจ “โตขึ้นก็จะรู้เองครับ” “ตอนนี้หนูก็โตแล้ว” เธอทำท่ายืดตัวให้สูงขึ้นแต่ยืดยังไงก็ไม่เท่าพี่ชายใจดีที่ช่วยเหลือเอาไว้ “ยังโตไม่พอ มาครับมาขี่หลังพี่” คเชนทร์นั่งยองๆ ลงตรงหน้า แก้วกัลยาปีนขึ้นไปบนหลังของเขาเพราะล้มเมื่อครู่ทำให้ปวดเข่าปวดแขนไปหมด คงปั่นจักรยานเองกลับไม่ไหว คเชนทร์หิ้วจักรยานคันเล็กๆ มาถือเอาไว้ด้วยมือข้างเดียวก่อนจะแบกเด็กน้อยพาเดินกลับบ้าน “พี่ชื่ออะไรเหรอคะ” “คเชนทร์ครับ เรียกพี่ว่าเชนนะครับคนดี”

เว่ยหวั่น หญิงสาวที่พลาดมีสัมพันธ์กับผู้ชายที่ไม่รู้จักจนถูกถอนหมั้น เธอต้องย้ายไปอยู่เมืองอื่น สามปีผ่านไปจึงหอบลูกชายตัวน้อยกลับมาอาศัยอยู่เมืองเดิม และได้งานใหม่เป็นเลขาของท่านประธาน

[ดราม่าก่อนหวานทีหลัง (หน่วงหัวใจ) ＋ อาหลานแย่งชิงความรัก + ถ่านไฟเก่า + บังคับฝืนใจเล็กน้อย + หมดมาดตามง้อภรรยา] ครั้งแรกที่เวินหรูสวี่ไปเยือนบ้านตระกูลเย่ เธอไปในฐานะแฟนสาวของเย่ไคหลี่ ซึ่งเป็นหลานชายของเย่เจียง เย่ไคหลี่กำชับเธอครั้งแล้วครั้งเล่า "อาสามนิสัยเย็นชาและเหี้ยมโหด แถมขาก็ยังได้รับบาดเจ็บ เขาน่ากลัวมากนะ เธอห้ามเข้าใกล้เขาเด็ดขาด" ทว่าต่อมา เวินหรูสวี่กลับถูกบังคับให้เข้าไปในตึกเล็กที่เย่เจียงใช้พักฟื้นร่างกาย ท่ามกลางแสงไฟสลัว สีหน้าของชายหนุ่มอึมครึมยิ่งกว่าท้องฟ้า มือเรียวยาวที่เห็นข้อต่อชัดเจนวางพาดอยู่บนรถเข็น เส้นเลือดดำบนหลังมือปูดโปน คืนนั้นเขารั้งเอวของเวินหรูสวี่เอาไว้อย่างแรง จูบริมฝีปากของเธอราวกับจะกลืนกิน ซุกใบหน้าลงที่ซอกคอพลางหอบหายใจหนักหน่วงแล้วเอ่ยว่า "เลิกกับเขา แล้วมาอยู่กับฉัน" นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา พวกเขาก็ลักลอบมีความสัมพันธ์ต้องห้ามที่ไม่มีใครล่วงรู้ พัวพันกันอยู่ถึงสามปี เวินหรูสวี่ก็งัดทุกวิถีทางจนในที่สุดก็หนีไปจากเย่เจียงได้สำเร็จ ห้าปีต่อมา เธอได้กลับมาที่เมืองเป่ยเฉิงอีกครั้ง เย่เจียงซุกใบหน้าลงที่ซอกคอของเธอ น้ำเสียงแหบพร่า "เวินหรูสวี่ ฉันเคยปล่อยเธอไปแล้วครั้งหนึ่ง แต่ฉันปล่อยตัวเองไปไม่ได้... กลับมาได้ไหม?"

“แอนนา” เสียงทุ้มนุ่มลึกของหนุ่มใหญ่เปล่งเสียงเรียกภรรยาสุดที่รักดังขึ้นจากด้านหลัง “คุณริก” เสียงหวานขานรับ ก่อนจะหันไปยิ้มละไมให้ผู้เป็นสามี ร่างสูงสมาร์ทของหนุ่มใหญ่ วัยสี่สิบเดินมาหยุดใกล้ๆ กับภรรยาสาว ไม่น่าเชื่อว่าอายุของเขาจะห่างกับเธอถึงสิบเจ็ดปี แต่ชายหนุ่มกลับยังหนุ่มแน่นอ่อนเยาว์กว่าอายุจริงหลายปีนัก ผมสีดำสนิทรับกับคิ้วดกหนาและจมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากหยักลึกสีแดงจัดอย่างคนสุขภาพดีที่ออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอ ยิ่งดวงตาสีเทาอมฟ้าหวานหยาดเยิ้ม เวลาทอดมองมายังเธอทำให้หัวใจสาวแทบละลาย แม้จะเคยแนบชิดกันอย่างลึกซึ้ง แต่ทุกครั้งที่เขาเข้าใกล้ หัวใจเธอกลับสั่นไหวและตื่นเต้น ผิวที่ขาวจัดแต่อุดมไปด้วยเส้นขนดูเซ็กซี่ยิ่งนัก ผู้ชายที่ยืนตรงหน้าเธอเซ็กซี่หาตัวจับยาก เขาหล่อเหลาราวเทพบุตรกรีก ส่วนสูงที่สูงเกือบร้อยเก้าสิบทำให้ส่วนสูงของเธออยู่เพียงแค่ระดับอกเขา เขาเป็นผู้ชายที่มีพลังดึงดูดทางเพศรุนแรง สายตาคมกล้าของเขาละลายใจสาวๆ มานักต่อนัก แม้ในบางครั้งจะดุดันเหี้ยมเกรียมและแสนจะเด็ดเดี่ยวมุ่งมั่นเพียงใด

เพชรไพลิน เจ้าแม่แห่งวงการเครื่องสำอาง เธอจะทำอย่างไร เมื่ออุบัติเหตุไม่คาดฝันครั้งนั้น ทำให้เธอต้องตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ในร่างของผู้หญิงอีกคน ผู้ซึ่งกำลังถูกคู่หมั้นถอนหมั้นอย่างไม่ไยดีเพราะมีคนอื่น แต่เธอไม่แยแส เพราะสิ่งที่ทำให้ช็อกยิ่งกว่านั่นคือการที่ได้รู้ว่า ร่างของเธอตายแล้ว และกำลังจะถูกเผา! เธอจะทำอย่างไรเมื่อต้องติดอยู่ในร่างนี้ตลอดไป และเธอจะทำอย่างไร เมื่ออดีตคู่หมั้นที่ถอนหมั้นไปแล้ว กลับคอยมาปั่นป่วนหัวใจให้ต้องทำงานหนักกันอีกครั้ง รวินทร์ นายหัวหนุ่มมาดเข้มแห่งเหมืองฤทธิเทพ ต้องถูกหมั้นหมายกับหญิงที่ไม่ได้รัก เพียงเพราะผลประโยชน์ทางธุรกิจ เขาทำทุกวิถีทางเพื่อหาทางถอนหมั้นมาโดยตลอด แต่จู่ๆ คู่หมั้นก็ยอมถอนหมั้นแต่โดยดี หนำซ้ำท่าทีที่เธอเคยมีต่อเขาก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง สายตาที่เคยมองเขาอย่างรักใคร่หลงใหล ก็เปลี่ยนไป ทั้งเมิน ทั้งเชิดใส่...ทำราวกับไม่เคยมีเขาอยู่ในสายตา เขาได้แต่สงสัย การกระทำหลายอย่างของเธอทำให้เขาต้องค้นหา กว่าจะรู้ตัวก็ละสายตาจากเธอไม่ได้แล้ว มาลุ้นไปกับการค้นหาความจริงที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังอุบัติเหตุ ไปพร้อมกับการลุ้นว่า...รวินทร์จะทำให้อดีตคู่หมั้น กลับมาหมั้นกันอีกครั้งได้หรือไม่

ร่างสูงเดินเข้าหาอย่างคุกคาม มองหญิงสาวเหมือนเสือร้ายรอตะครุบเหยื่อ ไม่เคยมีผู้หญิงสวยๆ คนไหนหลุดรอดเงื้อมมือของเขาไปได้ และตอนนี้เขาก็จะไม่ปล่อยเธอเด็ดขาด ผู้หญิงที่หยามเขาครั้งแล้วครั้งเล่า “ท่าทางคุณจะพูดไม่รู้เรื่อง ฉันขอตัวก่อน” มุกอันดาก้าวถอยหนี ไม่ใช่เพราะหวาดกลัว แต่เพราะเธอรังเกียจท่าทางหยาบคายของเขาต่างหาก “จะไปไหนเล่า คุณหนูมุกคนสวย” “ว้าย!!!” มุกอันดาร้องอย่างตกใจเมื่อโดนกระชากแขนเอาไว้ ไฟฉายหล่นลงไปกองกับพื้นใต้แคร่ แสงสว่างยังส่องให้มองเห็นทั่วเพิงพัก สายฟ้าที่แลบแปลบปลาบทำให้เธอมองเห็นสายตากระหายของเขาอย่างชัดเจน “ปล่อยนะ ว้าย!!!” เพราะไม่ทันตั้งตัวเธอเลยโดนกระชากอีกรอบเข้าไปอยู่ในอ้อมแขน แต่เพราะวิชาการป้องกันตัวทำให้เธอยกเข่าขึ้นกระแทกเข้าที่หว่างขาเขาจนจุก “โอ๊ย!” ภครัฐร้องเสียงหลง ยอมปล่อยหญิงสาวเพราะความเจ็บจุก “สมน้ำหน้าอยากหื่นดีนัก” เธอว่าใส่หน้า ก่อนจะหันไปหยิบร่มและไฟฉาย แต่ช้ากว่าร่างสูงที่ดีดตัวขึ้นมา กัดฟันข่มความเจ็บปวดเอาไว้อย่างที่สุด เธอหยามเขากี่รอบแล้วนะ เกิดมาไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนทำร้ายเขาขนาดนี้มาก่อน “ว้าย!!!”

เขา...เจโรม ผู้ชายร้ายกาจที่ทำทุกอย่างเพื่อปกป้องพ่อจากแผนการแก้แค้นของเธอ ส่วนเธอ...ศศิภัทร พยาบาลสาวผู้มาพร้อมกับแรงแค้นที่ฝังลึกจากเรื่องราวในอดีต เธอพร้อมจะเดินเกมทุกอย่างเพื่อให้คนตระกูลเดียวกับเขารู้จักคำว่า เจ็บปวด แต่เมื่อเกมเริ่ม แผนการก็พังทลาย เมื่อหัวใจกลายเป็นตัวแปรสำคัญที่ทำให้ทุกอย่างไม่เป็นไปตามที่คิดไว้ เขาจะทำอย่างไรเมื่อพบว่าความแค้นของเธอมีเหตุผล และเธอจะทำอย่างไรเมื่อแรงแค้นที่มีต่อเขา...กลายเป็น ความรัก

เธอครางเสียงหลง ส่ายหน้าไปมา ยามเมื่อเขากระแทกลงมาหา ปากร้อนดูดรวบยอดอกของเธอจนแข็งเป็นไต ขนในกายของพลอยใสลุกซู่ด้วยความกระสันเสียวเจ็บแปลบปนเปกันไปหมด เขาช้อนสะโพกของเธอขึ้นให้รับการกดคลึง เธอหอบหายใจรุนแรง จิกมือกับแผ่นหลังของเขาแน่น ปากน้อยที่เผยออ้าค้าง ทำให้เขาต้องบดจูบหนักๆ เสียงครวญครางของสาวน้อยดังสะท้านอยู่บนเตียงนอนใหญ่เกือบค่อนคืน เธอถึงได้ถูกปล่อยตัวจากอ้อมแขนแกร่งของเขา “จะไปไหน” เขาเกี่ยวเอวบางเอาไว้ พลอยใสไม่ตอบ เธอจะหนีลงจากเตียงท่าเดียว “ฉันถามว่าเธอจะไปไหน” “พลอยจะกลับห้องค่ะ” “ยังไม่ให้ไป” เขารั้งร่างน้อยมากอด บดจูบแก้มนวลอย่างหนักหน่วง “อุ๊ย! คุณนัส” เธอลูบแก้มตัวเองเบาๆ ซุกหน้าเข้าหาหมอนอย่างเขินอาย ไม่กล้าหันไปมองเขา “ฉันชอบหมอนข้างดิ้นได้ ถ้ายังไม่อนุญาตให้ไป เธอก็ไปไหนไม่ได้” คนเผด็จการสั่ง รัดเอวบางเอาไว้แน่นขึ้น เธอเลยหยุดดิ้น เพราะรู้สึกว่ายิ่งดิ้นยิ่งเสียดสีกับสัดส่วนที่ไม่สมควรมากขึ้น

โซอี้ เบนเน็ตต์เพียงต้องการเอาคืนแฟนเก่าเท่านั้น หลังจากได้รับความอัปยศและถูกทิ้งที่แท่นพิธีงานแต่ง สิ่งเดียวที่เธอปรารถนา คือเดินเข้าไปในงานเลี้ยงหรูหราอย่างผู้หญิงที่มีเสน่ห์เกินต้านทาน พร้อมกับคู่ควงที่สมบูรณ์แบบ แต่หนุ่มขายบริการที่เธอจ้างมา กลับกลายเป็นมหาเศรษฐีไปได้อย่างไรกัน? ชายที่ยืนอยู่เบื้องหน้าเธอคือ คริสเตียน เคนซิงตันผู้หยิ่งยโสจนน่าโมโหแต่ก็หล่อเหลาจนทำเอาใจแทบละลาย ซีอีโอแห่งโรงบ่มไวน์เคนซิงตัน หนึ่งในคนที่ร่ำรวยที่สุดในประเทศ ชั่วขณะนั้น โซอี้รู้สึกราวกับพื้นใต้ฝ่าเท้าของเธอหายวับไป ไม่มีปัญหาเหรอ? โธ่ มันมีปัญหาแน่ เพราะตอนนี้ทั้งโลกออนไลน์พากันเชื่อว่า เธอกับเขาเป็นคู่รักกันจริง ๆ น่ะสิ แล้วอะไรคือปัญหาที่ใหญ่ที่สุดน่ะเหรอ? ก็การที่คุณปู่ของคริสเตียนเองก็เชื่อด้วยเหมือนกันอย่างไรล่ะ ตอนนี้ครีสเตียนเลยจำเป็นต้องเล่นละครฉากนี้ต่อไป ถ้าหากว่าเขายังอยากสืบทอดธุรกิจของตระกูล ส่วนโซอี้ก็แค่อยากหลุดพ้นจากเรื่องวุ่น ๆ นี้โดยไม่ถูกฟ้องก็เท่านั้น ทว่าเมื่อเส้นแบ่งระหว่างคำลวงและความจริงเริ่มเลือนราง โซอี้ก็รู้ตัวแล้วว่า เธออาจจะกำลังตกอยู่ในกับดักที่อันตรายที่สุด นั่นคือการตกหลุมรักอีกครั้ง “ฉันเคยถูกทิ้งมาก่อนนะ คริสเตียน ฉันจะไม่ทำพลาดแบบนั้นอีกแน่” “แล้วใครบอกว่าคราวนี้คุณจะเป็นฝ่ายเสียอยู่ฝ่ายเดียวกันล่ะ?” นี่คือเรื่องราวโรแมนติกคอมเมดี้ที่เต็มไปด้วยการหักมุม ความลับที่ซ่อนอยู่ และความปรารถนาที่ยากจะต้านทาน โซอี้จะกล้าพอที่จะเปิดใจตัวเองอีกครั้งหรือไม่นะ?