Miracle Quotes Bible Novels & Stories

"No baby. Lumalaban ako. Okay? Sakit lang ito. Naniniwala ako na may miracle pa na mangyayari. K-Kung sakali na hanggang dito lang talaga. T-Tatanggapin ko." "D-Di ba sabi mo. May miracle pa na mangyayari? D-Don't worry, magpapaturo ako ng dasal kay Father Danrey, magdadasal ako ng araw-araw." Pilit ko pinatatag ang aking boses. Ayoko ko panghinaan din ng loob si Quatro.

I will trust you and honor you And I will laugh with you and cry with you. I will love you faithfully. Through the best and the worst, Through the difficult and the easy. Whatever may come I will always be there. As I have given you my hand to hold. So I will give you my life to keep. So help me God. Father Peterson, stop and pause and add and continue to say; "According to the bible verse John 4:7-12 Dear, brothers and sisters. Let us continue to love one another, for love comes from God. Anyone who loves is born of God and knows God. But anyone who does not love does not know God—for God is love.

Binuklat n'ya ng bahagya ang book mark. He softly read the verse written. "1 Peter 5:7, cast all your anxiety on him because he cares for you." Tiningnam ako nito na parang may mga luha na namang nag babadyang pumatak sa kanyang mga mata. While looking at his eyes, I can see a spark, hope and happiness. "I badly need this, thank you so much. I really, really appreciate this. You can't imagine how happy I am." wika n'ya. Masaya akong tumango. "Masaya akong happy ka."

"Siya'y hinatulan ng Diyos. Diyos ang pumatay sa kanya pagkat ang Diyos ang tangi nating Hukom." "Naniniwala ba kayo sa milagro? Pagkat sa harap ko ay may milagrong pinag-uusapan ng lahat," sabay titig sa mga galos at pasa sa matipunong pangangatawan ng piloto. "Kung ako'y naniniwala sa himala, sana'y di po ako naniniwala sa Diyos. Ako'y naniniwala sa isang taong banal. Nang makita kung gumiri ang panghugos at malapit ng magiba, sinunggaban ko ang salarin at tumabi ako sa kanya. Siya ang namatay at ako ang nakaligtas."

"Ang masasabi ko lang diyan, siguro kailangan ding may mahirap para maging balanse, alam mo bang sa paghuhukom lumuluwalhati ang awa. Kahit pa gaano kasama ng tao kung may puso siyang maawain patatawarin talaga siya ng Dios." "How did you know that, mom?" "Minsan nang mabasa ko sa Bible, sweetie. Santiago 2:13," nakangiting sagot ni Gretel sa anak. Ang kanyang atensyon ay nakatuon sa pagmamaneho. Makalipas ang ilang minuto, nakauwi na rin sila sa mansion. Binuksan agad ng dalawang guards ang malaking gate para makapasok ang kotse nila at dumiretso sa malawak na garage kung saan naroon ang iba't ibang klase ng kotse. Hindi ito kailanman pinangarap ni Gretel na buhay pero iyon ang ibinigay ng

“Zillion is tough, stronger than we think. For sure, he will endure this.” Napakuyom ng kamao si Zahir, pilit pinipigil ang damdamin. “È un miracolo… o una condanna?” (“Is this a miracle… or a curse?”) Umiling si Maxine, marahang hinawakan ang braso ng matanda. “It’s a second chance, Grandpa. God gave Zillion back to us.” Nanikip ang dibdib niya sa mga salitang iyon.

She needed miracle and she's desperate of it. She starts to fold her hands at nilagay ito sa kanyang dibdib. Then closed her eyes. As she say her prayer nakita niya ang kanyang Nanay Mara that always reminds her... "Anak palagi mong tatandaan na kapag nasa sitwasyon kang akala mo nag-iisa ka ay palagi mong iisipin na hindi ka nag-iisa. Kasama mo ang Diyos palagi, hindi ka lang aware pero nandiyan Siya sa lahat ng oras at handa na makinig sa kahit anong hinaing mo... ang dapat mo lang gawin ang panalangin sa kanya."

Kagaya niya ay naging emosyonal ito ng matitigan ang walang kamuwang-muwang nilang anak na mahimbing na natutulog. “Hindi na kita nahintay na magising, I named her Miracle. Isang milagro ang pagsilang sa kanya… isang milagro na nabuhay siya, at dahil iyon sa’yo, my princess. Kung hindi ka lumaban at sumuko agad ay hindi siya maisisilang. You are the reasok why our daughter is alive.” Umangat ang payat at tila walang lakas na kamay ni Aiah. Nang dumampi ang kamay nito sa pisngi ni Miracle ay parang may isip itong umung0t at mahinang umiyak.

Tinitiyak ko pa naman na punong-puno iyon ng katas at napakatamis pa. “You know what, Niah, I easily understand your insight about this thing.” Ngumiti ito. “In fact, pare-pareho lamang tayong empleyado rito, saka alam ko rin na nagtatrabaho ka nang masigasig upang iahon ang iyong pamilya sa kahirapan kaya naiintindihan ko ang nararamdaman mo.” Dinampot niya mula sa kaniyang bag ang isang maliit na hugis parisukat na naglalaman nang makapangyarihan na salita ng Diyos. “'Donʼt be afraid, just believe', says in Mark 5:36.” Ibinigay niya ito sa akin. Manghang-mangha ako sa disensyo rito at itoʼy gawa lamang sa isang tabla.

Iyon ang huli kong sinabi sa kaniya bago ako tumalikod at maglalakad na sana paalis nang bigla niya muli akong tawagin. “Ate Aliyah!!!” “Bakit?” tanong koa nang malingon ulit siya. “Psalms 37: 24!” sigaw niya na kinakunot ng aking noo. Bible verse? “Though he may stumble, he will not fall, for the Lord upholds him with His hand.” salita niyang muli na galing sa bible verse na kaniyang sinabi. Hindi ako agad nakapag-react dahil sa prosesong ginawa ng aking utak, ngunit nang maunawaan ko iyon ay naramdaman ko na ang pagtulo ng isang butil ng luha sa aking pisngi.