Miss Someone Quotes Mga Nobela at Kwento

"Baby. . . I miss you." . c.m. louden

“Namiss kita.” Hiniram ko ang mga salita ng bayaw ko para kay Hope; ang mga simpleng salitang iyon ang nagsabi ng lahat ng gusto kong sabihin at lahat ng nararamdaman ko sa sandaling iyon. Namimiss ko si Jackie noong wala siya; nag-iwan siya ng kakulangan sa akin noong wala siya. “Namiss din kita.” Tumingkayad siya para halikan ang mga labi ko.

kapag kasi parati, baka wala nang excitement, baka hindi na niya maramdaman ng tunay iyong mga salitang iyon kasi araw-araw niyang maririnig. So, it’s good to somehow make the person feel the longing. Kaya ngayon, gets ko na iyong sinabing phrase ng teacher ko dati noong high school ako na, absence is to love what wind is to fire; it extinguishes the small, it inflames the great. Kaya minsan, kailangan lang magpa-miss ng isang tao. But now, I felt like I have to say it to him how special he is to me, how he brings colors, and how I love him. He deserves to know that.

I love the rain, the sound, the smell, the feeling it makes you feel na para bang alam niya 'yong kalungkutan na nararamdaman mo and it's there to comfort you. Sining Fedeli: The rain will stop, the night will end, the hurt will fade. Hope is never lost that it can't be found... I send him an inspirational quote na sinearch ko pa sa g****e. He replied at nagsend pa ako ulit. I tried to call him dahil baka he needed to hear my voice. Baka lang naman he wanted to talk and I'm free to be his listener whenever.

“Hi, sweetheart, I-Im sorry. Marami kasi akong tinapos na report sa opisina kaya hapon na ako nakauwi. Sorry, kanina ka pa pala tumatawag.” “It’s all right, mas mabuti naman ‘yong abala ka sa trabaho para hindi mo ako masyadong namimiss. Though, you know I’ve missed you so much. I’ve missed your kisses and warm hugs.” “I’ve missed you too. By the way, kailan kita muling makikita, sweetheart? M-malapit na namang matapos ang taon. I’m not getting any younger.”

Nakatupi iyon ng maayos. Parang isang parte ng buhay niyang pilit niyang isinara kahit hindi pa siya handa. Mahina siyang napangiti. Masakit. Pero kailangan. Kasi kung hindi siya aalis… Baka lalo lang siyang malubog. Napapikit siya ng maalala ang mismong araw na nagpasa siya ng resignation. At higit sa lahat… Ang mga salitang sinabi ni Missy na hanggang ngayon ay nakatanim pa rin sa isip niya.

I love you! Damn… how I missed her….

"We love you, Ada. Take care of yourself. And Mishon, you better take good care of her." Narinig kong humagikhik si Mishon sa likod ko. "Of course. She's my life." Nang makaalis na ang sasakyan ng tatlo kong kaibigan, hindi ko na napigilan ang pagluha. Naramdaman ko ang yakap ni Mishon mula sa likod. "It's okay, love," bulong niya sa akin. "We'll see them again soon." Huminga ako nang malalim habang sinusubukang pakalmahin ang sarili ko. "I know… I just miss them already."

I will miss you forever. Till we see each other again. Love, Lola Raquel I wiped my tears and turned off my phone after reading Lola Raquel's letter to me. I took a photo of it so that every time I misses her I will just open my phone and read it. It's the nth time I've been reading this letter she left me before she died, but still the same emotion was there every damn time I'm reading it. It's been months but the pain of losing her is still there.

I miss her so much! Kinuha ko ang picture frame niyang nasa mesa ko, "g-good morning, Muffin," bati ko sa kanya. Tumulo ang isang butil ng luha ko, "thank you for visiting me in my dreams again. Huwag ka sanang mapapagod na bisitahin ako sa panaginip, ha?" pinunasan ko ang pisnge ko, "I miss you so much, Muffin. So damn much!" Mahinang sabi ko.