Mom Tagalog Novels & Stories

natatawa nitong sambit. "Bakit naman? Taga saan ba kayo na ayaw niya na magsalita ka ng tagalog?" usisa ko naman. "Pinanganak ako sa Spain. My Mom is a Filipina and my Dad is from Spain. When i was nine years old I learned tagalog with my Tito. Tapos kapag kausap ko si Mommy tagalog ang ginagamit ko, gulat na gulat siya. Nagalit pa sa akin na dapat daw hindi ako nagsasalita ng tagalog. My mom is so weird." Natatawa na naiiling na kwento nito. Mahina naman akong natawa.

a/n: Cemaia read as KE-MA-YA, yung kabigan ko kasing baliw pinagkamalang semelya. Jusko ang utak ahahaha! _______________________ "MOMMYYYY KOOOOOO!" "Asan mommy namin!!!"

Tumango naman si ate. Habang nag da-drive si ate ay tumawag naman ako kay mommy para kamustahin siya. "Hello, Mom?" Ani ko. "Yes, dear.? How are you?" Tanong sa akin ni mommy. "I'm doing well, kasama ko si ate ngayon may pupuntahan lang kami. How about you mommy?" Saad ko kay mommy. "Oh i see, mag ingat kayo ng ate mo haaa. Marami pa akong gagawin bye." Ani ni mommy at agad namang binaba ang phone call.

Parang lumabas patalon ang puso ko sa pambubuko ng matandang tukmol sa akin na sunod-sunod kong ikinasamid ng sariling laway! Sobrang bilis ng kabog ng dibdib ko nang bumaling si Mommy na namumula ang mukha at umuusok na sa galit ang mga butas ng ilong at tainga nito! Dahan-dahan akong napaatras sa gawi ng pinto at nakataas ang mga kamay na animo'y sumusuko at nangungusap ang mga matang nakamata kay Mommy. "Hehe. . . I love you po, Mommy."

Lihim na natawa kami ni Mom. "Huwag kang mag-alala, si Lolo na ang gagawa ng paraan para makasama mo na siya. Kaunting tiis na lang apo, ha? Kaunting-kaunti na lang..." "Mateo, hindi ka maiintindihan ni Zaria. E-English mo dapat." natatawang puna ni Mom, naiiling na. "Ha? Bakit hindi mo tinuturuan ng Tagalog ang apo ko, Chaeus?"

Maluha-luhang saad ni Mommy La. Napatingin kami sa pinto. Si Mommy kasama sila Tito Damon, at may mga kasamang mga pulis. Lumapit ako kay Mommy at lumuhod. "Kilala niyo ako Mommy. Ikaw ang lubos nakakilala sa akin. Alam mong hindi ko kaya gawin iyon, lalo ang batang dinadala niya ay kadugo ko! Mom, I need you! Please, this time. Ako ang kampihan mo." Yumuko ako at humagulhol.

At alam kong nakita rin ‘yon ni Mommy. "Mabango, matangkad, pogi, magalang, mayaman." Sabi ni Mommy habang tinutok ang mga mata kay Yhlorie, tumango-tango pa siya sa bawat isa sa mga katangiang iyon. Sa sobrang seryoso ng tono niya, hindi ko alam kung tinutukso ba niya si Yhlorie o pinapuri talaga siya.

Sanay na sanay na si Mommy na pakinggan ang ganitong sagot ko, dahil kilala naman niya ako. Napailing siya, at napahugot na lamang nang malalim na hininga. “Gusto mo ba ng soup? Para mabawasan ang hangover mo,” saad naman ni Mommy na siya namang ikinatango ko kaagad. “Egg soup na lang po para mas madali,” giit ko naman. “Okay. Maligo ka na. Ipapatawag na lang kita kapag tapos na ‘yon. Nasa garden lang ako just in case na hanapin mo ako,” mahabang lintaya ni Mommy na siya namang ikinatango ko.

“Kung tatawagin mo akong ‘kuya,’ paano ko tatawagin ang mom mo?” Ikiniling ni Nathalia ang maliit niyang ulo at pinag-isipan iyon. Pagkatapos ay matigas niyang sinabi, “Tawagin mo rin akong ‘mom’!” Kalmadong sumagot si Lucas, “May mom na ako. Hindi ako puwedeng magkaroon ng isa pang mom.” Tumango si Nathalia na para bang may naintindihan siyang napakalalim. “Tama ka.”

"Ano'ng ipapaabot ng mommy mo?" "Ay, oo nga pala! Muntikan ko nang makalimutan, hehe. Bale ganito kasi 'yon, may niluto si Mommy. And then, gusto niyang ipa-try sa 'yo 'yong new recipe niya!" She was speaking so loud, I can't even. "Pero please, picturan mo 'yong bago naming bodyguard—" I rolled my eyes. "Van, any time, any moment, pwede mong makita 'yang new bodyguard ninyo."