Romans & histoires Mom Tagalog

sagot sakin ni Mommy "Huwag mong sabihin yan Mommy! alam kong may dahilan ang Panginoon kung bakit niya tayo pinagtago. Isipin mo sa dinami dami ng oras at lugar na pwede kong gawin ang ganuong masamang balak bakit naiisip ko dun iyon gawin at sa mga sandaling iyon din. Mommy nandito na kami oh. Nandito kami ng triplets handa ka naming alagaan at samahan. Mahal na mahal ka namin Mommy. Sana ay bigyan niyo ng konsiderasyon ang pagpayag ninyong magpagamot. " sabi ko pa sa kaniya

“Mom, I’m home!” Tawag ko sa kaniya para kunin ang kaniyang atensiyon. Para namang nahimasmasan si Mom na biglang nataranta at hindi alam kung ano ang kukunin. Nakatalikod din siya na para bang may itinatago sa akin ata ayaw niyang makita ko. May pinahid ito sa mata bago humarap sa akin. “O, my dear Loid Xavier. Nakauwi ka na pala, kanina ka pa ba diyan?” mayamaya ay wika ni Mom na halatang pilit lamang pinasisigla ang boses.

Hindi makalipad "Anak, huwag kang magalit kina Mommy at Daddy ha? Para sa pamilya itong ginagawa natin." muling wika ni Mommy "I know po, Mom. Sige na po, masakit po ang ulo ko. Magpapahinga na po muna ako." matabang kong wika

Agad akong tumango "Maupo ka na diyan at kumain na tayo" Hinainan ko na siya ng kanin at tinimplahan ng kape. At kahit medyo sunog ang luto niya kinain ko pa din yun "How's your Mom?" Biglang tanong niya "She's okay, nalilibang siya doon sa pinagawa mong garden kaya kahit papaano may ginagawa siya" Tumango tango pa siya "Kamusta ang pag uusap niyo ng abogado mo?"

kwento ko dito “Is that the reason kung bakit upset ka?” he even asked me kaya napangiti naman si Mommy “Natural lang naman na magtampo ang anak mo, LOve!” sabi ni Mommy kay Daddy “Well oo naman! Pero dapat, hindi magtagal lalo na at valid naman ang dahilan!” tila pagtatanggol pa ni Daddy sa aking nobyo

biglang wika ni Mommy na nagpatigil sa akin. “Pero My... paano po kayo?” “Huwag kang mag-alala sa akin, okay lang ako. Kailangan ko lang mapag-isa ngayon,” malungkot niyang sabi, ang mga mata ay nakapako sa urn. “Tsaka, kailangan ka ni Liam ngayon.”

sagot naman nito sa akin "Well, salamat naman kung ganoon. At least, magiging kumpleto na ang buhay ng kambal. May matatawag na silang Mommy sa pang-araw-araw na buhay at kahit hindi ako ang magiging kasama nila hangang sa maging adult sila, masaya pa rin ako para sa kanila." bigkas ko habang feeling ko may bikig na nakabara sa lalamunan ko

panunulsol ni Niro, ang mga mata ay matalim na nakatingin sa akin mula sa screen. “No, Daddy! Mommy’s house is big! And she cooked baked mac, it’s so yummy!” masayang kwento ni Niorr. Nakita ko kung paano natigilan si Niro. Ang salitang Mommy mula sa bibig ni Niorr ay tila isang malakas na sampal na yumanig sa kaniya. Kumuyom ang panga niya. “That’s good, buddy. Enjoy your food. Behave,” paos na sagot niya bago pinatay ang tawag nang walang paalam sa akin.

Sabi ni mom "Bakit mom?" "Indeed, small world. Wow. Who would have thought na mag jowa pala mga anak namin ng kaibigan ko." "Someday, magiging magbalae na rin kayo mom," Sabi ko at nakita kong ngumiti ng pilit si mom "Anyway, mauna na ko ha. May next meeting pa Kasi ako," paalam ni mommy "Sabay na tayo umalis. May klase rin kam,i" sabi ko

Pfft. “Alright, big boy. Ba-bye na. Just behave there, okay.” “Opo.” Medyo may pagka-slang niyang sabi. 'Po' at 'opo' pa lang kasi ang alam niyang tagalog at 'yong iba ay hindi pa niya kayang bigkasin nang hindi nagkakabalintukan ang mga letra. “Okay. I love you. Give the phone to your Mommy ninang.” “Love you too, Mom.”