Momobami Twins Novels & Stories

Magkamukha man sila ni Ehryl ay napagtanto ko pa rin ang pagkakaiba nila. “Isa lang ang dimple mo,” komento ko. Tumango ito nang may ngiti pa rin sa labi. Para bang natutuwa ito na napansin ko ang bagay na ‘yon sa kanya. “And Ehryl has two dimples, yes. I hope you won’t be confused moving forward,” saad nito at kinagat ang ibabang labi. “I don’t like it when he’s pretending to be me but I want to ask you to observe carefully whenever you see this face. I don’t want you to end up kissing my twin brother when it suppose to be me.”

Nakasuot siya ng masikip na maong na may sinturon at pati na rin ang puting long sleeves habang nakababa ang tatlong butones, na kitang-kita ang kalahati ng buhok sa kanyang dibdib. His eyes went on mine, he gazed at me intently with pure coldness in his eyes. Napunta ang mga mata ko sa dalawang bata sa tabi niya na tahimik na kumakain ng kanilang pagkain. Kambal sila, isang babae, at isang lalaki. "Siya yata ang kausap ni Miguel," biglang sumulpot sa harapan ang isang matandang babae.

Ang kaibigan ko naman ay umastang pabebe. “Tss. Nanay baby ene be?! Kami lang 'to! Kalma!” “Hoy! Mahiya ka nga!” Saway ko rito. “Tss. Pangit kabonding girl! Ay! Sila pala mga anak nila Nanay Baby. Si Louis and Louie, they're twins.” Tukoy nito sa dalawang binata. Kaya pala halos magkamukha sila pero hindi kagaya no'ng iba na iisa lang talaga ang mukha na kambal.

Walang halong drama, porong-poro ang kaniyang luha dahil sobrang saya niya na malamang mahal na mahal siya ng kaniyang Mommy. Gayunman, nalulungkot siya na makitang nasasaktan ang kaniyang Mommy dahil ang alam pa rin nito ay patay na siya. “Don't be sad, Mama, my twins love you so much I know, she love you so much because you're the best mother in the world. I love you, Mama!”

"What’s happening? Are they doppelgangers?” “You should stop watching supernatural drama, Callie. It’s not good for you,” masungit na sagot ni Clayton nang tingnan si Callie bago ituon muli ang atensyon sa dalawang batang kasama ng Mommy nila. “Though I am not sure what’s going on, there’s a possibility that they are our siblings, that we are all twins.” “How is that possible? Sabi ni Mommy dati ay namatay ang dalawa nating kambal.” Napakamot ng ulo si Callie, halata sa maamo nitong mukha na gulong-gulo ito sa nangyayari.

Ang kaibigan ko naman ay umastang pabebe. “Tss. Nanay baby ene be?! Kami lang 'to! Kalma!” “Hoy! Mahiya ka nga!” Saway ko rito. “Tss. Pangit kabonding girl! Ay! Sila pala mga anak nila Nanay Baby. Si Louis and Louie, they're twins.” Tukoy nito sa dalawang binata. Kaya pala halos magkamukha sila pero hindi kagaya nung iba na iisa lang talaga ang mukha na kambal.

“You are a mom?! Mamacita?!” Natawa si Tiffany sa reaction ng kaibigan at tumango dito. “Like a real, real child?” “Yes, a real child. Actually they are twins and I’m proud of it.” “Wow! Hindi ako makapaniwala na isa ka na palang mommy but look at you! Look at your body… pamatay!”

Para mawala sa isipan nila ang Daddy nila. "But you know what Mommy, the birthday boy twins is looks like us. We have same eye color," kunot noo na sabi pa ni Zaria. "Maybe they are our long lost brothers?" napanganga pa ni sabi ni Zamia. "Or maybe we have the same Daddy?" nakatinginan ulit sila at sabay pang napanganga. "Mommy!" matinis nilang sigaw at tumingin sa akin naghihingi ng confirmation. Tumawa naman ako.

I spoke and looked at the road. He then start the car and continue driving. Jaxson remain silent while we are on the road. Samantalang ako naman ay pinanatili ang tingin sa bintana habang hawak-hawak ang aking labi. Did I just kissed him?! When we arrived at the mansion, the kids immediately ran towards us. I kissed Artemis and ruffled her hair while the twins kissed us on our cheeks. The twins are already 10 years old while Artemis is 6 years old. Kaunting panahon na ang ay magkakaroon na kami ng dalaga at mga binata.

The twins were identical, pero kapag nalapitan sila ay mapapansin na may pagkakahawig sa ilang angulo si Amelia sa nanay nito at carbon copy naman ni Angus si Demetrius. “Ay! Ayan na ang mga apo ko!” Napapapalakpak si Beth sa sobrang excitement na makita ang mga apo niya. Halos hindi na siya natulog kakaisip sa mga ito at kung ano ang ireregalo niya. Ang asawa niya naman ay halos umabot na sa tenga ang ngiti dahil sa kambal. Tama nga talaga na source of happiness ng matatanda ang magkaroon ng apo. Demetrius know that they would shower the twins with love just like how they raised his wife.