Momobami Twins Novels & Stories

Sa kanyang gulat ay napatakbo siya patungo sa akin at agad na kinuha ang hawak kong papel. Hinahaplos ko naman ang dalawang pares ng medyas na siguradong-sigurado akong pagmamay-ari ng kambal ko. Inilagay ko iyon sa aking ilong at inamoy-amoy at saka hinalik-halikan. Naagaw lang ni Mommy ang atensyon ko nang suminghap siya. "Who is this? Why would she or he kidnapped the twins?" Punong-puno ng pagtataka at galit na saad ni Mommy.

Kaya, kawawa tuloy si Mom naghahanap na ng apo. At akala ko tapos na kaming mag shopping! Pumunta pa kami sa baby's section. At namili ng sangkaterbang damit ng mga babies. For girls and boys dahil hindi daw niya sure kung babae or lalaki ba ang gender. Pero nangangarap siya na it's a twin! Jusko Mom. Mahina po ang kalaban. At last tapos na kaming kumain siguro naman uwian time na. Kapagod din mag shopping kahit wala naman akong ibang ginawa kundi ang sumang-ayon sa mga gusto ni Mom.

Basta ang huling natatandaan ko na lang ay dito namin sa kwarto pinagpatuloy ang mga sumunod pa hanggang sa tuluyan na kaming napagod at nakatulog. Pagbaling ko sa pwesto niya ay wala na si Roma. Ako na lang mag-isa sa kama. Ang aga naman niya... Mabuti na lang din ay nakapagbihis na at pa ako kagabi kahit pagod na pagod na ako. I was just about to reach for my phone when the door swung open and the twins rushed inside the room. Nagtitilian silang dalawa habang nagpapaunahang sumampa sa kama. “Mama! Mama!” naghahagikhikang tawag nila sa akin.

Si Akio naman ang may hawak nung confetti na i-re-reveal niya kaya naman nakahanda na kaming lahat sa pagbibilang. The color is sky blue, so the first baby is a boy. We followed through and got the next color as dark blue. Both of my twins will be boys. Hindi ko alam pero naiyak ako dahil sa nakita ko. Dalawang lalaki ang papalakihin ko, sisiguraduhin kong magiging mabuti silang lalaki. Niyakap naman ako ni Dad at Akio. Nilapitan na rin ako nung ibang close relatives ko at binabati ako.

Kung siya nga hindi ako kayang patawarin, paano pa kaya sina Mommy at Daddy? "I'm sorry," sabi ko. Wala na akong balak pang makipag-away sa kanya, kaya't mas pinili ko na lang na manahimik. "I came here to see if you're okay. I brought something for your twins," sabi niya habang inilapag ang isang puting sobre sa lamesa. Nagkunot ang aking noo habang tinitingnan siya at ang sobre na ibinigay niya. "Ano ito? Paano mo nalaman na kambal ang anak ko?"

Fonteverde para baguhin ang kaniyang disposisyon sa buhay. Naisip ko lang iyon ngayon dahil nagpapalipad-hangin sa akin ang mokong. Will I give him a chance? Hindi naman siguro magtatampo sa akin sina mommy at daddy kung ang gusto ko lang naman ay maging maayos ang lahat? Pero paano ang hustisya na inaasam ko? Napatingin ako sa katabi ko na ngayon ay abala rin sa kakapanood sa mga anak namin. I had been thankful dahil fraternal twins ang dalawa kaya hindi talaga aakalain na magkambal sila.

Sino bang iiyak sa oras na ito kung ang sarili mong ina ay inabanduna ka ng mahigit labing-limang taon? Dahil nasilayan ko naman si mommy, hahakbang na sana ako patalikod ng marinig ko ang baritono at pamilyar na boses na ‘yon. “You have her face. Pero ang mga matang iyan... they are still the same defiant eyes of that ten-year-old girl.”

"Mommy!" Umupo ako para magpantay kami ni Sav. Mayroon siyang ibinulong sa akin at sinabayan niya ng hagikgik. Sandali akong nagulat. It supposed to be a surprise. Paano niya ito nalaman? "I know your secret, Mommy!" I narrow my eyes to her. I can't get angry because she's giggling and trying to be cute. The twins look like their father. They got his skin, hair, and eyes. Mga bata pa lang ngunit nakaka-intimida na ang mga mukha.

“Ang alam ko ay kambal lang ang puwedeng maging magkamukha. Kaya imposible na maging magkamukha ang dalawang tao na hindi sila magkapatid. Twins born with the face are called identical twins.” “Daddy, kailan po ba magigising ang mommy ko? Magigising pa po ba siya?” malungkot na tanong ni Zayn. Hindi nakasagot si Zack sa tanong ng kanyang anak. Kahit siya ay hindi rin alam kung kailan magigising si Sarah. Ilang taon na ang lumipas ngunit natutulog pa rin ito. Ginawa na niya ang lahat ngunit wala pa rin.

I blessed. "Good morning, little guy. Looking good, huh? Girls, say hi to Kuya Azul," he announced. My heart skipped a beat by that. I rose my head and my gaze drifted on the twins beside him. Jace waved her hand to me ever so friendly. While Daianaya simply smiled, but it reached her cute eyes as usual. "Let's play, Azul! Let's play!" "Nice to meet you again, Azul." They are Uncle Killian's daughters. They're twins. Both cute and pretty and kind but they don't look identical. Moma said it's called fraternal twins.