Monologo Ni Simoun Novels & Stories

parang gusto ko na lang yata magkulong sa kwarto habang buhay at h'wag ng magpakita sa amo ko. "Mas okay kong hindi ka muna lalabas Senyorita, hayaan mong siya ang unang kumausap sayo para less sa hiyang ginawa mo. Saka kanina ka pa tawag ng tawag alam mo bang nasa trabaho ako ngayon? pag na sisante ako dahil sayo ewan ko na lang sayo" paninermon naman ng magaling kong pinsan. "Aba't marunong ka ng sumagot ngayo-"

"Hindi to dahil negosyo Simon, personal to. Alam mong patay na patay yun sayo. Kaya wag mo munang aasawahin si Thalia at siguradong pag iinitan nya din yun" Sumandal sa napakalaking salamin ng mansion si Simon habang nakayuko at galit na galit, walang magawa kundi pumikit. "Simon," tawag nito. "Ngipin sa ngipin ba? Sabihin mo sa akin, Ngayon din tatawag ako ng tao." Simon was gazing blankly through the glass wall, too far from below to hear everything. The lights helped him calm a little bit, but his anger was consuming his soul igniting something inside him---something buried for a reason.

Isang malalim na sigaw ang kumuha ng atensyon ko. Nilingon ni Simoun ang kanyang ama, mabilis itong pumunta sa direksyon namin. "Greet the Gotescos!" Ani Mr. Marasigan, Agad na tumango si Simoun sa mga magulang ko at nakipagkamay. Nang mapunta siya sa akin ay kinuha niya ang kamay ko at hinalikan iyon. I smiled... A fake one. "Huuuu! Magkaka-apo na ata ako!"

Tuluyan itong naupo sa swivel chair na nakapagitan sa lamesang pinaggitnaan nila parehas. Pinagsalikop ni Matthew ang kamay habang nakapatong sa ibabaw. Senenyasan nitong alisin ang paa sa ibabaw ng lamesa. Walang imik na ginawa naman nito iyon. "May hindi ka sinasabi sa akin Simon, sino ang taong ginamot ko? Sino siya Ginoo? Ipaliwanag mo sa akin ngayon din kung ano ang kaugnayan niya sa babaeng nagngangalang Monalisa Brilliantes?" Sunod-sunod na usisa nito na direktang nakatitig ngayon dito.

Kamusta na kaya si Lukas? "Mom..." Tinabihan ako ni Simoun sa aking kama. "Yes, anak?" "Grocery tayo, Mom. Gusto ko ng chocolate cake mo..." yaya niya sa akin. Wala naman akong tanggi. Mabait si Simoun pero minsan ay napakamainipin, dominante siya --- mga ugaling namana sa ama...

Nilalaro nito ang hawak na baril. “Just stay here. We will wait for the right time,” aniya. Sumilip siya sa labas. And finally, Simion has come. May apat itong alalay na armado at malalaki ang katawan. “I told you to think carefully before deciding on your own, Luther. I’m disappointed in you,” wika ni Simion. “It’s over now. You fooled me since I was born!” may gigil na sabi ni Luther.

Sinabi ni Simoun kahapon. Pansin ko ang bahagyang pantawa ni Simoun sa tabi ko. She smirked. “Still, you can’t defeat me. You are nothing kompara sa akin,” taas noo niyang wika. Aba naghahamon. “Oo maganda ka, mayaman ka. You have that perfect shaped, enticing body. But did you ever experienced sleeping with Mr. Hord?” paghahamon ko ring tanong. “What?” “Never been? Shame on you, bitch.”

Itinaas pa nito ang mga kamay para ipakitang wala itong balak lumaban sa tila naghahamong asta ni Simoun. “Go be friendly somewhere else!” “Damn! But you’re one jealous man, pal,” ang natatawa pang pakli ni Wayne sabay kindat sa kanya. “Just keep your disgusting lips to yourself, Nevado,” muling babala ni Simoun dito. “Simoun…” nananaway na sambit niya dito. Naaasiwa na kasi siya sa tila gigil na gigil na titig sa kanya ni Camille. Pati na sa tila naiintrigang pagmamasid ni Lolo Nemo sa kanila.

Nadinig kong sabi ng katulong kay Simoun ng buksan nito ang pinto. "Pakisabi manang pababa na ako." Tumango naman ang kasambahay at saka ito tumalikod. Isinara muli ni Simoun ang pinto, kung gaano kalakas ang tunog ng pinto ng lumapat ito sa mismong hamba ay ganoon din ang kabog ng d****b ko. Hindi pa rin ako masanay-sanay sa pag-uutos nito sa akin kung utos man iyong matatawag.