Monsieur Loisel Novelas e Histórias

namamangha pa ring utos ko sa kanya. "Hey! Ms. Summer Valderama. baka nakakalimutan mong ako ang may ari ng bahay nato, kaya ikaw ang kumuha ng mga gamit mo." sunod sunod na sagut niya sakin. Sinalubong kami ng mayordoma na matagal ng naninilbihan sa family Guevarra ang family ni Marcus. Her name is Nanay Linda as Marcus said. siya raw ang namamahala dito sa rest house kapag wala si Marcus. and speaking of Marcus ,lumayas din siya after niya maligo.

Wala na kasing maipansasahod sa kanila. Nang naglalapag na ako ng mga niluto sa mesa ay siyang pagbukas ng pinto ng kuwarto ni Uncle. Gulong gulo ang kanyang buhok at halatang hindi pa nakakapagbihis mula kahapon. Suot parin nito ang madalas niyang longsleeve sa pinipuntahang magsasara na niyang law firm. Umupo ito sa hapag at tahimik kaming kumain ng almusal.

"Sige, anak. Pagkatapos na pagkatapos ng pasok ng mga kapatid mo rito, uwi kami agad. Aalagaan ko si Lolo." "Sige, Ma. Sasabihin ko sa kanya para hindi siya malungkot." Pagkatapos ng tawag ay nanatili ang lungkot sa mga mata ni Elise. Matanda na ang kanyang lolo at alam niyang hindi nila mapipigilan ang oras, pero hindi pa siya handang mawala ito. "Huwag mo na munang isipin 'yun, sweetheart. Marami namang nag-aalaga roon kay Mr. Li," pag-alo ni Felix sabay haplos sa kanyang balikat.

We calculate the moves that we make. Bumalik na sa kanyang trabaho si Sir Julian. Naiwan kami ni Cael kasama ang mga tauhan niya. Double ang nakabantay sa loob at labas ng bahay. May cctv ang bawat sulok. The security is super tight.

I pinned the brooch and nameplate on my left chest before leaving the body sized mirror. “Good morning, Mr. Dereux. I wasn't able to talk to you last week. It’s a little too late to thank you for watching over my sister, I am sorry for being rude last time. Don’t worry, I heard everything from her, it’s just like what she told me that day. I’m glad you two just happened to meet by chance. I thought you are dating my stupid sister, I knew you exactly know your position, you can’t possibly date your student, right?” says Maurice. He is standing in front of his door with his suitcase, he must have gone somewhere that’s why I haven’t seen him for a week.

"Anyway, may pupuntahan tayo bukas. Hindi ka pwedeng tumanggi dahil naka oo na ako. At isa pa, pinagbigyan naman kita sa gusto mo kaya sana ay ako naman ang pagbigyan mo." "Where?" wala sa loob na tanong ko. "La Roché." Napapangiting sagot niya naman. "The Ford's son Robert is soon-to-be-married so they gonna throw a bachelors party for him." "At La Roché?" nagtatakang tanong ko na tinanguan niya lang. "Such a... oh well, are they French? Spanish? Or something? And why would they invite us? Hindi ko naman sila kilala-"

Ginamit ko ang pinaka adorable voice ko ever para pumayag na siya. Napabuntong hininga ang ama niya sa kakulitan niya bago tumango at para sagutin ang tanong niya. “The bar owner of the underworld was Mr. Alton Elias Arygos. He was known for being a nice guy plus you could tell that he has good looks. His father was also a well known business man nung kabataan namin, kaya hindi narin ako magtataka kung namana ng kaniyang anak ang ugali at galing niya sa pagbu-business.” Kwento nito.