Mr Lopart Novels & Stories

Hinaplos ni Rocco ang likod ng Lolo niya dahil baka mahirapan pa itong huminga dahil sa galit na nararamdaman niya. “Magaling at matalino si Axel Lo, hayaan niyo na siyang gumalaw. Kami na ang bahala rito.” wika ni Rocco para pakalmahin ang Lolo niya. Nagkalat na sa iba’t ibang panig ng Pilipinas ang tungkol kay Mr. Lapuz. Most wanted na rin ang nakalagay sa pangalan niya at malaking halaga ang nakapatong sa ulo niya kung sino man ang makakapagturo kung nasaan siya.

Ganun siya kapowerful. "Aaron is different from the rest of their family," mahinang sabi ni Camille. "Different how?" tanong ko. Nagkatinginan sila. Parang nag-aalangan. Hanggang sa nagsalita si Ben. "He's terrifying." Napakunot noo ako. "He's only twenty-eight," dagdag niya. "Pero siya na agad ang Vice President ng Standford Group." "Top graduate ng med school," sabi ni Ben. "Youngest award-winning surgeon sa Standford International Hospital."

Mukhang wala talagang balak na magbihis. “Bisita mo ‘ko rito, Sir Sanrojo. Respeto naman.” “Ano bang pinagpuputok ng butse mo, Ms. Vertudazo?” ganting tanong nito sa kaniya bago inilapag ang tasa sa mesa. Tumayo pa ito at ibinalandra ang katawan. Laking pasasalamat pa rin niya dahil kahit papaano ay may suot pa itong t-shirt. “Nakita mo na ang katawan ko’t natikman mo pa. Pasalamat ka nga may takip pa ‘to eh.”

Fucking asshole, ang sarap niyang barilin sa mata! And now we're here. Nakaupo at magkatapat pa sa mesang gold plated with wine, pasta, and steak. He chose this place because he owns it and he can easily close it anytime he wants... like now. Pinasara niya ang La Roché para raw hindi pag pyestahan ng media lalo na at narito ako. He doesn't want to be an instant celebrity, that's not his forte raw because he is more than that, and more capable as a businessman, not a liar celebrity daw! "I hope you won't develop feelings for me in a romantic way Mr. Ford, you're girlfriend might accuse me of stealing-"

Margarette uttered as she kept bowing her head for apology. "Nakalimutan ko pong echeck iyong magazine." "I am Mr. Lawrenceville. I owned this building, this company and the whole Coco de Lawrenceville." Napayuko si Margarette sa sobrang pagkapahiya. Kung hindi ba naman kasi siya tanga at hindi man lamang naisip na maaaring bata pa si Mr. Lawrenceville at siya mismo itong nasa loob ng opisina. Paano ngang tatanggap ng bisita eh wala nga sa mood.

May bahid ng inis na sambit ni Lorraine. “Forgive me, future Mrs. Rutherford if I offended you earlier. Sinusubukan ko lang namang asarin si L and sympre, ikaw na rin.” Iniabot ni Lorraine ang kamay, “Please to meet you.” Tipid na ngumiti si Maxine, iniangat ang kamay upang tanggapin ang kamay ni Lorraine. Nang malapit ng hawakan ni Maxine ang kamay ni Lorraine ay inunahan ni LV na hawakan ang kamay ni Maxine.

C5 ALIPIN “T-tao Senyorito eh,” Napatingin naman ako sa tinuro niya at nakita ang isang model sa magazine na kanyang hawak. “Ito, ano ‘to?” Turo ko naman sa isang kotse na nasa tabi nang lalaki. Tinititigan niya naman ito habang napapakamot sa kanyang ulo.

Ngunit natigilan ako nang makita na may kausap si Lolo. Si Mr. Jones—isa sa mga kilalang businessman sa bansa at isa sa malalaking investors sa Pilipinas. Napabuntong-hininga muna ako bago lumapit sa mesa ni Lolo. “Lo, ito na po ’yong files,” sabi ko habang inilalapag ang folder. Pagkatapos ay magalang akong tumingin kay Mr. Jones. “Good morning, Mr. Jones.” “Good morning, Ms. Salvatore,” nakangiti niyang sagot.

Ikinalma ko ang sarili at pinigilan na huwag sumugod at paulanan siya ng sapak. Mataman kong tiningnan ang lalaki at pinag-aralan ang kabuuan. Matangkad ito at napakaganda ng tikas ng pangangatawan. Nakaharap ito sa direksyon ko kaya napansin ko ang mapupungay na mga mata nito na para bang kapag tumingin ay nakaka-magnet. Kaya naman pala bumigay si Fatima. Nakadagdag rin sa karisma ng lalaking ito ang kilay niyang bukod sa makapal ay well-shaped rin. Bagay na bagay sa kaniya ang buhok niyang parang pancit canton, ngunit tama lang ang haba. Sakto rin lang sa oval face niya ang matangos niyang ilong at manipis na labi.

Tanging si Leopold lamang ang tao sa pinakaunahang parte ng gymnasium kaharap ng entablado kung saan nakatalaga sanang mauupo ang iba pang mga mahihirap nilang kaklase noong araw. “But enough of that. Let’s just appreciate that Leopold Rodriguez who was once a dirty peasant attended this reunion. He is now the owner of the famous Lia’s gourmet. A round of applause for our old friend please!” Malakas na palakpakan ang sumunod na narinig sa buong gymnasium. Subalit ang palakpakang ito ay batid ni Leopold na hindi upang siya ay i-congratulate sa kaniyang narating sa buhay kundi isa itong pang-uuyam para sa isang dating pisante na katulad niya.