Monster Shadow Novels & Stories

Sanay ako sa pakikipaglaban kaya wala na sila masyado pang problema, konting pagsasanay pa sa pagkilos ko. Hanggang sa dumating na ang araw na pinakahihintay. Ang fullmon ay sumapit na. May kung ano akong naramdaman. Naghalong berde at pula ang naging kulay ng mata ko. Nagkaroon din ng pangil at mabalahibong mga balat hanggang sa lumabas ang anyo ng isang lobo. Ginamitan din ako ng ritwal ni Manang Constancia upang makamit ang kapangyarihan ng isang itinakda.

Batid ko ang matindi niyang pagnanais na tumakbo palayo sa akin dahil sa takot. I flashed a bitter smile under the piece of cloth. How ironic! Humans are afraid of monsters like me but they are not aware about the fact that they are the most destructive kind of monster. Siya na mismo ang nag-iwas ng tingin sa akin as I turned back the normal color of my eyes after it turned red na siyang sanhi ng pagkakaroon ng takot sa kanyang katawan. "You want me to marry a freaking monster?" muli nitong hinarap at tinanong ang kanyang ama at ina na kanina pa walang magawa.

Huminga siya nang malalim. “Anong gagawin natin?” “We don’t run,” sagot ko. “We confuse it.” At parang narinig niya ako, nag-shift ang ulo ng Hunter. Nag-twitch. Parang nagre-react. Then it dropped. BOOM. Tumama ito sa sahig, nag-iwan ng bitak. Nakayuko, parang predator na naka-ambang umatake. Tapos nagsalita ang blank-faced monster:

Iniisip niya na darating siya bilang isang hari na mananakop ng lupain. Hindi niya alam... darating siya sa isang giyera na hindi niya kayang ipanalo gamit ang pera. At lalong hindi niya alam na sa islang iyon, sa likod ng palda ng matapang na babaeng 'yon, may isang sekreto na naghihintay—isang sekreto na may mga mata at ilong na kamukhang-kamukha niya. Ang "Monster" ay parating na.

"Y-You--" "You are wrong, I've been a monster all along Dawn. Hindi mo lang alam ang pakiramdam na gusto mo magdamot pero wala kang kakayahan na gawin 'yun, 'yung gusto mo pigilan siya sa pagtalikod pero wala kang magawa because just like what you are feeling now I am once a vulnerable man with a hidden monster na naghihintay lang ng pagkataon. And now taste how this monster own what is his all along. You want to escape? Then let me first welcome you to hell and let see if you can still come out. If you can then you're free Dawn. But first you need to pay me for your debts. Because no matter how you try, or how you change your name you are still the woman who made me who I am. Definitely I'l

hamon ko, kahit na nadudurog ang puso ko sa reaksyon niya. Umalis siya sa harap ko at humarap sa bintana, ang kanyang likuran ay tila isang pader ng hapis. "Hindi ko kayang mahalin ka sa paraang gusto mo. My hands are covered in blood. My soul is owned by the shadows. I am a monster, Elena. Monsters don't get to have happy endings."

Tuwang tuwang tanong ni Ash. “Aaah. Antay ka nalang muna doon sa upuan.” Tinuro ang monoblock na kinapi-pwestuhan ng ibang crew. “Do-doon, direk? Sa upuan?” Napatingin ng seryoso at ngumiti ng sarcastic ang direktor. “Opo nga po.” Napalunok sa pagkahiya. Lumakad ang magkaibigan sa itinurong upuan ng direktor. Di pa rin nawawala ang excitement sa mukha ni Ash.

But the voice inside her whispered, cold and calm: “Focus on me instead. I’m the one who can kill her.” Aurora stumbled, trapped between two impossibilities: A monster behind her. A monster inside her. And somewhere in the shadows… Lilith was returning.

She angrily said. The monster came closer for me to see it's features clearly purong itim ang kulay ng balat nito, tanging ang mga mata lamang nito ang maputi. Mayroon itong matutulis na ngipin, gano'on din ang kuko nito. Malalaki ng mga sungay na kanyang tinataglay idagdag mo pa ang apat nitong pakpak. Surely this monster is fast as lightning, it would be futile for me to try and run.

Mas nagulat nalang siya nang biglang dumilim ang paligid at agad nag flash ang isang holographic diagram sa kanilang harapan. "Maligayang pagdating sa Horseshoe Bay. Mararanasan mo sa mga oras na ito ang isa sa pinakamagandang beach sa buong mundo. Maaari mo nang ilatag ang iyong mga paa sa sahig," muling umusbong ang boses ng isang babae habang hindi naman makaimik itong si Feng dahil naguguluhan siya at walang kaalam-alam sa pangyayari. Nakuha rin niyang mapalunok dahil hindi man lang siya makapaniwala sa kanyang mga nakikita.