Mother-daughter Bond Quotes นิยาย & เรื่องราว

“I won’t stop supporting and loving you. You’re worth it on me. I’m always there for you… For me, you’re the best son I ever had. May they can say your useless and unimportant but they can’t prove it. Trust me, Apo. Sa mata man ng tunay mong ama wala kang kwenta… Sa magiging mga anak mo magiging mabuti kang Ama.” Na alala ko ang palagi niyang sinasabi sa akin. Bagay na tumatak sa puso at isipan ko. Hangang ngayon hindi pa rin ako makapaniwala na wala na siya at sa mismong araw na ito ang isang taon na siyang nagpapahingga. “You’re the best grandpa I ever had. For me, you’re the real definition of father…” Hinaplos ko ang lapida.

Matagal ko din siyang hindi nakita kaya nami-miss ko ang yakap niya. "My daughter is still a baby," mahinang usal ni Mommy. Nanatili akong nakayakap sa kanya dahil na-miss ko siya at alam ko na need ko ng yakap ng sarili kong Ina. Siya na lang ang hindi ako niloloko. "Mommy's here, I will always be here for my Daughter," she said with a sweet tone and let go of our hug. She smiled softly at me as she tucked my hair behind my ears. "Is my Baby tired?"

“Sure po.” “Di ba sasakyan na nila ‘yang parating?” “Ay opo, sila na nga po.” Sagot ko kay Daddy. “Maaga natapos ang awarding ngayon ah.” “Dad, Mom, pwede ba naming salubungin sina Mommy old at Daddy old?” “Sure anak, basta mag-ingat sa pagkatakbo ha?” sagot ni Jinx. Humawak ang biyenan kong babae sa braso ko. Ngumiti siya sa akin. “You are amazing mother and incredible wife. I am very proud of you, anak. You always prove that you are indeed more than enough to our son. Thank you anak.”

Nginitian ko siya saka tumingin sa malayo. “Alam mo ma, hayaan na lang natin ang mga bagay. Alam kong mahal pa naming ang isa’t isa pero sigurado akong hahayaan ko ang tadhana ng dumikta kung kami po talaga ng anak mo. Kahit hindi kami magkatuluyan, mananatili akong anak-anakan mo Mama. Kaya pwede po ba wag na natin pagusapan iyon? Pwede po ba, magusap na lang tayo sa mga bagay na masasaya at hindi bagay na magbibigay ng problema sa atin. What if mag-mall tayo, kumain tayo sa labas saka manuod ng Sine, mother and daughter bonding.” Masaya kong suggestion na kina-excite din ng mukha ni Mama.

Niyakap ko si Mommy ng mahigpit at nagulat kami when Dad’s voice echoed in my room. “Mother and son bonding?” sabi niya kaya naman bumitaw si Mommy sa akin “We are just talking, Babe!” sagot ni Mom nang makalapit sa amin si Dad “Mukhang may hindi kayo sinasabi sa akin ha!” ani Dad kaya napangiti ako sa kanya

Nakita ko si mommy at daddy with their arms wide open at tumakbo ako sa kanila at nagyakapan kami. Dad keeps on saying how he love our father and daughter moments na ganito with mom sa couch kami lang tatlo kasi nag-iisang girl lang ako sa pamilya. Dad keeps on telling me how beautiful I was then and how my maturity makes me even more beautiful. Si mommy din yakap-yakap ako para sa aming lost time as mother and daughter. Hindi kami fan mag shopping kung meron kaming similarities yun ay ang pagiging kuripot. I feel good just embracing my parents. And right there, kahit hindi sila nagtatanong, I know they deserve the truth, and I owe them an explanation.

Malungkot na sabi ni mae sa daddy nya At napatingin si robert kay mae, at nagsalita. "anak mae, kahit wala na ang mom mo, masaya pa rin sya, kasi nakikita nya tayong ganito, magkasama kumakain, at yung bata ka pa, yun talaga favorite namin gawin ng mommy mo, ang magbonding sa labas, siguro nung lumaki ka, parang hindi na gaano, pero nakakalabas pa rin tayo, kahit papaano, kaso yun nga, hindi na tulad nung dati, na maliit ka pa, halos linggo linggo eh, ngayon kasi, malaki kana, at may mark kana sa buhay mo, at may trabaho na, kaya hindi na talaga natin mabibigyan ng time na magkasama sama tayo ng mommy mo ulit, ng katulad nung maliit ka pa"seryosong sabi ni robert sa anak nya "Daddy naman, ka

he whispered to both of them. They couldn't deny that they still care for their mother. It was just that, there was already a big gap from their strong bond before. The connection was already fading and they were afraid that one day, they'll lose it. It was only a thin thread and soon, there will come a time that it'll be cut into two, finally losing that thin thread of having to endure everything. "Ayron, huwag ka na lang kaya bumaba? Hayaan mo na muna si Mama. Please?" pagpipigil ni Tiara sa kapatid nang makitang tinungo nito ang pintuan.

Saad nito bago sumakay sa sasakyan at umalis. Lumabas si mama na may dala-dalang isang balot ng sitsiriya, "Hindi ka sumama sa papa mo?" tanong nito na agad kong sininghalan. "Mama! Papunta ang mga iyon sa sabungan, anong gusto mo? Makikipag sabong din ako dun?" Tinawanan lang ako ni Mama sa sinabi ko, "Bonding niyo na din." Sabi pa niya. "Ang tagal mo kayang nawala, malamang, miss ka namin. Hindi ka pa sumama dun." Sambit pa niya.

Ang mga bata ay lumalaki nang mabuti, at alam kong makakabalik sila sa amin na may mga bagong kwento at karanasan. “Mag-ingat kayo palagi,” sabi ko, habang sinisiguradong hindi mawala ang koneksyon sa kanila. “Nandito lang kami ni Dad, nag-aabang sa inyo.” “Salamat, Mom! Love you!” sabay nilang sabi, at muling bumalik ang saya sa aming mga mukha.