Muskaan Hindi

Hindi nag-uulit ng babae si Luigi Donovan. Kapag naikama na niya ang babae, hindi na niya ulit hinahawakan pa. Pero nang makilala niya si Lavender Salvacion sa isang nightclub at nagkaroon sila ng one-night stand, nasira ni Luigi ang sarili niyang panuntunan. Hindi niya mapigilang isipin kung paano siya nito ginawang maghangad pa ng higit. At sa gabing iyon din, nasa desperadong sitwasyon si Lavender kaya nauwi siya sa pagnanakaw ng pera kay Luigi. Si Luigi ang tipo ng taong hindi hinahayaan na makaligtas nang walang parusa ang mga gumawa sa kanya ng mali. Hiningi niya ang kapalit ng ninakaw sa paraang hindi kailanman inakala ni Lavender, ang magbuntis para sa tagapagmana ni Luigi.

Hindi maipaliwanag ni Jasmine Arriola ang kaba at tuwang naramdaman nang ianunsyo na pansamantala siyang magiging secretary ng Ninong slash Boss niya. Sa kabila ng pagiging fresh graduate, pakiramdam niya ay isang malaking oportunidad ito. Si Alejandro Pascaul II ay hindi lang CEO ng malaking kompanya sa bansa—kundi matalik na kaibigan rin ng kanyang mga magulang. Hindi maikakaila ang karisma nito. Matangkad, laging maayos manamit, at may presensiyang kay hirap balewalain. Kaya kahit hindi sadya, napapatanong si Jasmine kung bakit nananatiling binata ang tulad nitong lalaki. At ngayong magkakatrabaho na sila, hindi niya naiwasang samantalahin ang pagkakataong mapalapit dito. Pero habang lumilipas ang mga araw, unti-unting nahuhuli ng kanyang mata ang mga panakaw na tingin nito. May kung anong bigat at lalim sa bawat titig. Hindi niya alam kung ganoon lang ba talaga ito tumingin sa lahat, o sadyang may nais itong iparating—sa kanya lang.

Hindi alam ni Andra na may ninong pa pala siyang hindi nakikita, iyon ay ang kaibigan ng papa niya. Isang araw ay pagtatagpuin ang landas nilang dalawa sa isang mainit na sandali. Ngunit ang hindi inaasahan ni Andra na yung lalaking pumapak sa perlas niya ay ang ninong pala niya.

Sa mismong araw sana ng kasal ni Amelia ay hindi sumipot ang lalaking mapapangasawa niya. Pero hindi inaasahan na isang estranghero ang lumapit sa kanya at basta na lang siyang inalok ng kasal. Ayaw sanang tanggapin ni Amelia ang alok na kasal pero kinakailangan niya iyon para sa pagpapagamot ng kanyang inang may sakit. Pagkatapos ng kasal, saka lang niya nalaman ang pangalan ng estranghero na hindi mawala sa kanyang isipan. His name is Cormac. Pero hindi niya inaasahan ang lalaking napangawa niya ay isa palang bilyonaryo.

Tahimik ang mansyon. Tahimik… maliban sa mahinang iyak ni Princess sa bisig ko—isang buwang gulang, walang alam, walang kasalanan. Pero siya ang unang nasaktan sa lahat ng ‘to. Siya ang naiipit sa pagitan ng dalawang taong hindi na alam kung paano magmahal nang sabay. Nakaluhod ako sa harap ni Elise. Mahigpit ang hawak ko sa laylayan ng bestida niya, parang batang takot na maiwan sa dilim. Nanginginig ang labi ko, pinipigilan ang mga luhang ayaw na sanang lumabas—pero hindi ko na kayang kontrolin. “Please, Elise…” garalgal kong pakiusap. “’Wag mo kaming iwan. Hindi ko alam kung paano palalakihin si Princess nang wala ka. Hindi ko alam kung paano mamuhay kung wala kayo…” Pero wala. Wala siyang emosyon. Wala siyang luha. Matigas ang titig niya, parang ako pa ang mali. Bitbit niya ang maleta niya—hindi lang punô ng damit, kundi punô ng lahat ng alaala namin. Lahat ng pangarap. Lahat ng ‘akala ko tayo.’ “Hindi ko ‘to pinlano, Levi,” mahina niyang sagot. “Pero kailangan kong piliin ang sarili ko. Pagod na akong umasa. Pagod na akong maging pangalawa sa trabaho mo, sa mundo mo. Hindi ko kayang maging ina habang ako mismo’y hindi buo.” Gumuho ako. Literal. Napayuko ako habang yakap ko si Princess, habang nararamdaman ko ang init ng iyak niya sa dibdib ko. Halik ako nang halik sa noo niya, para bang kaya kong takpan ng pagmamahal ang kawalan ng ina niya. “Anak mo ‘to, Elise. Anak natin…” pabulong kong daing. “Kung hindi mo na ako kayang mahalin… kahit siya na lang. Kahit siya. ‘Wag mong iwan ang anak mo…” Pero wala. Ni hindi siya lumapit. Ni hindi siya tumingin. Tumalikod siya, dala ang katahimikang mas malakas pa sa kahit anong sigaw ng pagtanggi. "Ayoko na" mahina niyang sabi at hinila ang maleta palabas ng mansion.

"We can never control who we fall in love with.." Tama nga naman. Hindi natin nakokontrola kung sino ang taong mamahalin ng puso natin. Kung kanino titibok ang puso natin. But what if tumibok ito sa taong hindi dapat.. Sa taong hindi pwede... Sa taong bawal... Mapipigilan pa ba? "Controlling is an illusion. We can't control everything."

Simple lang ang pangarap ni Savannah ang makatapos sa kolehiyo at magkaroon ng isang magandang trabaho. Ilang araw bago ang graduation niya ay nakilala niya si Albrey. Hindi naging maganda ang una nilang pagkikita dahil sa pagiging masungit nito. Hindi niya rin inaasahan na magiging bagong Professor niya ito sa Mathematics. Kahit napakasungit nito ay humanga si Savannah sa taglay na kaguwapuhan ng Professor. Sa hindi inaasahang pangyayari ay ibinagsak siya ng professor na si Albrey sa thesis defense niya, dahilan kung bakit hindi siya naka-graduate. Pagkainis ang naramdaman niya para sa professor. Ngunit makaraan ang ilang araw ay nagkita silang muli. Humingi ito ng pabor sa kanya na hindi niya inaasahan. Ang magpanggap na girlfriend nito.

Sabi nila 'hindi matitiis ng isang ina ang kanyang anak' pero paano kung mismong nanay mo kinamumuhian ka dahil sa kasalanang hindi mo naman ginawa?

Noong nakita ko siya, hindi ko mapigilang humanga sa kanya. Ang kanyang mukha ay napakaamo na akala mo hindi makakabasag pinggan, ngunit hindi ko akalain na isa siyang matapang at kaya niyang gawin ang lahat, kaya niyang ipagtanggol ang sarili niya at kahit ako. Kaya siya simula noon hinahangaan ko na siya dahil siya ay isang cool na babae.

Hindi porke't nakatira sa mapala-palasyong bahay ay swerte na sa buhay. Para kay Genieva, isa itong impyerno, nakakapaso, punong-puno ng init at hindi makatarungang pamamalagi.