Must Be Love Script Novels & Stories

Hindi nagsalita ang lalaki at tulala lang ito. “I love you, Vincent. We need to be strong for Synesthea, okay?” “Mom, I don't hate her. I'm just jealous but I don't hate her. I love her to the point that I don't care if it hurts me, gusto kong angkinin lahat ng sakit na nararamdaman niya. Kahit idoble pa ang sakit na ibibigay sa akin, h'wag lang niyang maramdaman. Makita ko lang siyang laging masaya, gagawin ko. Anong gagawin ko kapag nawala siya sakin, Mom? Hindi ko kaya. I want to be with her. If something happen to her, I will follow her.”

Hindi ba dapat ipaglaban niya ako kahit papaano? But there are still questions that I need to find an answer too. Tulad nalang din ng kay Vince, hindi ba. Those three words 'I love you'. He loves me, pero paano? Bakit? He loves me but we are best friends, how did he love me? We have our promise, that whatever happened we will not fall. Bakit ba nangyayari 'to? Hindi pa tapos ‘yong kay daddy. Mr. Villanueva said that he would take care of it. He had informed me earlier through phone. Gusto n’ya raw na mabawasan ang mga iniisip ko.

Masaktan man siya, he just said what really the truth is. He licked his lip then he give Sapphire a quick look in the eyes. "I guess we failed to bestow each other some. . .respect and trust. For all I know, love is not just about affection and romance. Para pa rin itong isang puzzle na kailangan mong buuin so that it will stand stronger. Pweding mag-fade ang love kung wala naman kayong respect sa isa't-isa lalo na ang trust." Malungkot nitong tiningnan si Sapphire sa mga mata ng ilang segundo. He bowed in so much disappointment ngunit ngumiti pa rin ito bandang huli. "I guess we failed on that part kaya nagka-sakitan kami."

This is just me, being so caught up in the moment. “Mahal kita, asawa ko,” nakangiti kong sabi. “I love you too, my wife,” wika naman nito. “I couldn't imagine my life without you.” Inangat niya ang kaniyang mukha. Based sa script, dapat sa shoot namin bukas pa kami maghahalikan, pero hindi na makapaghintay ang init ng nararamdaman namin para sa isa't isa. Kinunan man iyon ng video o hindi, we ended that scene with a long passionate kiss.

I ask sunod-sunod dahil gusto ko na ring tapusin ‘to dito. “Magkaiba ‘yon, Selene!” she yelled again. “Pareho lang ‘yon, Luna,” I yelled back. “Love isn’t always about other people. Love can’t be forced, love is letting go, love is letting someone they love be happy, love is growing up, Luna. Love is loving yourself. Paano ka magmamahal ng iba kung hindi mo kayang mahalin ang sarili mo? Grow up. Hindi mo nga kayang mahalin ang sarili mo. Paano ka pa kaya mamahalin ng ibang tao? Damn, Luna! This is fvcking fvck.”

Dahil nag mamadali na ako ay hindi ko na pinansin kung basang basa na ako basta makauwi ako agad sa bahay, pero habang tumatakbo ako di ko napansin ang maliit na bato sa daanan kaya ang resulta ay natisod ako. Napapikit na lang ako habang hinihintay ang paglagapak ko sa lupa pero ilang segundo na ang lumipas ay wala pa rin akong nararamdaman kaya unti-unti kong dinilat ang mga mata ko and to my surprise... Max's perfect face was the first rhing I saw. " Why would you run in the middle of the dark road"- kunot noo nitong tanong habang salo-salo ako ng kanan nyang kamay at yung kaliwa naman ay nakahawak sa payong.

At sino ka para magdesisyon niyan para sa akin? Hindi ako sumagot. "Anne, I only like you! Didn't you feel it? Hindi ba sapat iyong mga ginawa ko para ma-realize mo na mahal kita?" "Anne, I love you. And I still love you." Naiiyak siyang nakatingin sa akin. "I love you. I will love you better this time, promise. I won't give you any reason to doubt me and my feelings for you." "Please, take me back, please..."

Tears streamed down her face, tears of relief, of forgiveness, of renewed love. "You may be look like each other. Pero hindi mapapantayan ng pagmamahal na meron ako sa'yo ngayon ang naramdaman ko dati kay Ariadne. To her, it was more like a… refuge. Naghanap ako ng makakasama ko kasi 'yun 'yung panahon na lungkot na lungkot ako. I felt alone. Pero ikaw… Meron o wala, mag isa o hindi, I love you. I really, really, really love you. Sa'yo ko lang naramdaman 'to, Hope. Sa'yo lang. Hindi sa kahit sinong babae. Not even with Ariadne.” She didn't speak. She just hugged me. And that's all what I need.

Nang makita sya ay kumislap aking mata Kahit ligaw tingin Sana ay yong mapansin Nang makumpleto ko Ang love story ko Ako'y nagtataka saking nadarama Nang makita sya ay kumislap aking mata Kahit ligaw tingin Sana ay yong mapansin Nang makumpleto ko Ang love story ko Kinumpleto mo ang love story ko and now, I won. nasa akin n Ang babaeng pinapangarap ko lang noon. na Kay Diego Ong pala ng huling halakhak. mayroon man akong mga alalahanin pa ay Hindi na iyon mlking problema sa akin. naniniwala ako na Basta nagmamahal ka, walang magiging imposible.

Halos dumagundong ang buong boses niya sa kalawakan ng espasyo sa loob ng isang abandonadong building. "Pasensya ka na Maleyna... wala na kasi akong choice na maisip eh. Ito na lang ang naisip ko para makabayad utang sa iyo. Biruin mo... limang milyon ang utang ko sa iyo. Saan ako kukuha ng ganoong kalaking pera para maipambayad ko sa iyo? Huh? Kahit ibenta ko sa matronang bakla ang katawan at kaluluwa ko wala namang papatol sa kapangitan ko para lang makalikom ng ganoong kalaking pera. Ayoko namang mangholdap sa mga banko. Mas delikado yun hahahaha at mas komplikado," mahabang pagdadrama ni Baruko sa kanya.