My Adventures With Superman Kara Novels & Stories

Natuwa lang si Karla na nakabalik sa ganitong oras. "Oo, matagal na, Karla, Ipapakilala kita sa partner ko, si Jennica Ponce." Lumingon siya at tumingin kay Jennica sa tabi niya. "Jennica, anak ito ng kaibigan ng mommy ko na si Karla Suya." Natigilan si Karla saglit nang marinig niya kung paano siya tinutukoy ni Charles, Then, she glanced at Jennica standing beside Charles and bit her tongue.

Trabaho parin ang inaasikaso nito sa halip na ang mga bisita. "Ma-" "How many times do I have to tell you not to call me that when I'm working." Nag-angat ito ng tingin. "Base on your face hindi mo nagawa ang iniuutos ko." "Sorry." Walang emosyon niyang sagot na pinigil ang sarili na maparolled eyes. Karla is always like that. She's a cold heartless person when it's comes to her. Top model ito noong kabataan at ngayon I avoided it so easily. I can read her move so easily while in the other hand, I was using my sword to protect myself from Skorpion's attack.

“I am always up for adventure.” The smile on her face vanished. “The last thrilling adventure I had was bungee jumping. I was with Mathias.” Kaya pala bahagya siyang nalungkot. Kaya ko nga siya dinala rito para kahit paano ay makatulong sa paglimot niya sa lalaking iyon. Maalala niya pa rin pala. Ang kapal lang talaga ng lalaking iyon na gawin iyon sa kaniya. Ayaw kong mag-krus ang landas namin dahil sigurado akong sasalubungin ko siya ng suntok.

Paano akong nakilala agad ng batang ito? Nakatitig ako sa dalagitang nasa 15 years old lang. Kulang pa sa hubog ang katawan, naka-brace, all white dress, mayaman ang ere, maganda at mas mataas sa akin. “I’m Kara,” nakatago sa likod ang mga kamay na parang maharlika. Nanlaki ang magagandang mata bago naningkit sa pagkakatitig sa akin. “Family friend namin si Lyndon.” Taas-noong sabi. “Pero kahit ganon bawal ako dito,” masama ang loob, nilingon ang babaing katiwala na parang natatakot lumapit sa amin. “Natukso lang akong pumasok dahil bukas yong gate.” Humahakbang pa rin palapit sa akin sa layong halos tatlong dipa sa gilid ng pool. “Alam mo bang bawal ang mga hampaslupa dito?”

Paglabas namin, nakatirik na ang araw. Nag-enjoy kami sa mga napanuod namin. Pero hindi pa dapat magsaya ng husto dahil hindi pa tapos ang panganib. Hindi pa rin namin nakikita si penumbra. Hanggang hindi namin natatalo ang imperyo ni Giapson, bawal muna magsaya ng tuloy-tuloy. “Miss ko na ang pamilya ko,” sabi bigla ni Kara. “Ako rin nga, e,” mahinang wika ni Amon.

Paano kung kasali pala sa sindikato ang mga taong ito at mukha lamang mababait pero ang totoo ay hindi? Bigla’y napaisip siya. Mapapabagsak niya kaya si Kara? May alam ba ito sa self-defense? Kung aatakehin niya ito at gagamitin laban kay Solomon at sa mga kasamahan nito ay may tyansa kaya siyang makatakas? “I’m a nurse.” Mahinang saad ng babae. She gritted her teeth. Kara is a nurse, huh? Pero hindi ito ang nurse na bumungad sa kaniya noong unang beses na nagkamalaysiya.

anito bumaling sa anak niyang karga-karga niya. “Opo,” umpisa niya bago bumaling kay Charlie na nakamata lang sa matandang babae. “Charlie, do you remember that grandma superhero I used to tell you about, the one whose power is to love and care for those children who doesn’t have parents?” Mabagal na bumaling sa kanya si Charlie, malalaki ang mga mata bago tumango. “Well I’d like you to meet her. Super Grandma, I’d like you to meet Charlie. And Charlie, this is Super Grandma.”

"Superman ko... Mag girlfriend ka na kasi para may mag alaga na sayo." Sabi ni Chloe. "Binibini ko gusto mo tayo na lang ang mag-away ahh...." Sagot nya kay Chloe. Napatingin ng masama si Chloe sa binata, kinurot niya ang tagiliran ng binata at humalakhak ng malakas si Clyde. Napaka-gwapo at kisig ng kanyang superman, pero hindi niya pwedeng ibigin ito dahil sa estado ng kanilang mga buhay.

Tumayo ang tinatawag ni Lezandra na superman at parang nag slow motion ang paligid ng makita ko ang hitsura ng tinatawag ni Lezandra na superman. Hindi ako makapaniwala sa aking nakikita. Para akong tinakasan ng hininga ng tuluyan nang humarap ang taong iyon. "Superman, she's my mommy... Mommy, he's superman." Pakilala ni Lezandra pero parang wala akong madinig dahil hindi ako makapaniwala sa aking nakikita. Lezandra's superman is...

“Mama, kwarto ko ‘to?! Ang ganda po!” “Oh mag ingat ka!” Naiiling na pinanood ko ito na tumakbo at tumatalon-talon pa sa kama habang hawak ang malaki nitong laruan na binigay ng lola niya. Matagal na kasi nito gusto magkaroon ng sariling kwarto para maitabi ang mga paborito niyang laruan. Talagang fan ito ng justice league, lalo na ni Superman.