My Boyfriend の小説・ストーリー

Ano ko siya boyfriend? “Boyfriend?"

Grabe. Kaya ba tuwing tatawag siya ipinaggigiitan niya na may boyfriend na ako? Iyon pala dahil gusto niyang manalo. Grabe ha. Umabot na talaga sa point na iyon? "Who says I have a boyfriend?" mataray na tanong ko sa kanya. Wala pa naman talaga akong boyfriend. He is still courting me, we have mutual understanding but we are not yet official so I can't consider him as my boyfriend yet.

Size doesn't matter for me, at sa aming dalawa s'ya lang naman ang mas enjoy m*****g kasi. Sa totoo lang may boyfriend ako, but sadly my boyfriend doesn't know about my relationship with him. Sinong tanga ang aamin sa kalokohang 'to? Ayaw kong mawala boyfriend ko. Selfish ako pag dating sakaniya kasi ayaw kong maiwan kahit kaiwan-iwan naman ako dahil sa kahihiyang pinasok ko.

Ngumuso ako at tinitigan siya. Ang gwapo talaga ng boyfriend ko.

napahikbi na naman ako at isiniksik ko ang katawan ko sa dibdib niya. I felt his arms enveloped my body at pumatong ang baba niya sa tuktok ng ulo ko sabay bulong. “Shh, I'm here babe. Tell me, what happened hmm?” hinaplos niya ang braso ko habang pinapatahan ako. “My boyfriend can't prioritize me,” mahinang ani ko. Inilayo niya ang katawan ko at hinawakan niya ang balikat ko, tutok na tutok sa mata ko ang tingin niya.

Kahit na ayaw niya minsan ang amoy ay binibigyan ko pa rin siya. May mga oras din naman na inaamoy niya iyon kapag maayos na ang pang amoy niya at pinagmamasdan pa. "B-bakit?" "As a boyfriend. Dapat nireregaluhan kita para maging masaya ka." "H-hindi mo naman kailangang gawin ito."

kita ko sa side vision ko ang pag lahad ni Dana ng kamay nito sa lalaki. Nasisiraan na ba sila ng bait? Kailan pa sila naging friendly? O kaya type lang talaga nila itong nerd? Yayks. Ano bang klaseng taste ang meron sila? Hindi nila ako gayahin. Varsity Player ang boyfriend ko well, at pinagmamalaki ko iyon. At hindi pwedeng hindi niya ako ipagmalaki. Duh, isang sikat at maganda't matalino lang naman ang girlfriend niya. Ewan ko ba. Sa dinarami rami ng naghahabol sakin, siya ang nagustuhan ko. He's my first boyfriend, by the way. Kung ako siguro siya, iisipin ko na sobrang swerto ko kasi ako ang boyfriend ng sikat, maganda at matalinong babae sa campus na ito. Masyado ko na atang pinupuri a

"H-Huh?" "I'm your boyfriend, mi amore." Nanlalaki pa ang mata ko na tinitigan siya. He smirked nd kissed me on my nose. Boyfriend ko na siya? Kailan pa? Bakit hindi niya ako niligawan? Teka. Naguguluhan naman ako e. When did he start being my boyfriend? I don't remember him courting me! "K-Ka-i-ilan p-pa?" Lumapit siya sa akin ng higa. "Sa kotse, when I said I like you." bulong niya sa tainga ko.

nguso kong sinabi at muling natawa. Dahan-dahan niya akong nilapag sa malambot na bagay. Unti-unti akong dumilat nang bigla siyang napasubsob sa leeg ko. He laughed. "Damn you smells like cherry..." "Am I smelling good?" I pouted. This is the first someone told me about it, my boyfriend never said those words to me. "Yes, you are," his husky voice makes me gasp. "Really?" I giggled.

Tinapunan ko siya nang matalas na tingin, saka agad na binawi ang kamay kong hawak niya. "At sino ka para sabihan ako ng ganyan, ha? Wala kang pakialam kung gusto kong magpakalasing at uminom. Wala ka ring pakialam kung may kasama ako ngayon. Ano ba kita?" sunod-sunod kong sambit sa mukha ni Liam. Sinugurado kong ang bawat letra na ibabato ko mula sa aking labi ay tatagos sa kanyang isip at puso. "I'm your boyfriend," maiksing tugon ni Liam na nagpalaki sa aking mga mata.