My Boyfriend 소설 & 이야기

Kinuha ko ang vacuum na dala ko at isinaksak sa socket. "I’m your boyfriend." kunot-noo pang sabi niya. Napairap ako sa sinabi niya saka rin napabuga ng hangin. "You mean . . . fake boyfriend?" Nginisihan ko pa siya. "Sorry, pero off duty muna ako sa pagpapanggap na girlfriend mo ngayon. And I think, kailangan nating lagyan ng do's and don'ts ang contract mo para naman medyo luminaw kung hanggang saan lang tayo."

Pero bakit kapag sinasabi ko na may iba na siya bakit mabigat sa pakiramdam? Dahil kasi hanggang ngayon mahal na mahal ko parin siya. Siya lang ang dumaang lalaki sa buhay na minahal ko at naging boyfriend ko. Siya lang lalaking minahal ko. Maliban kay Dad at Kuya. Siya lang ang minahal ko sa loob ng 6 na taon.

mabilis niyang sagot. “Sir, hindi mo ba ako mapagbibigyan? Kasi last semester ko na, hindi naman ako katulad mong mayaman na kahit kailan pwedeng makapag-aral.” paliwanag ko. He pulled my waist and brought me closer to him. “Is he your boyfriend?” Natawa ako sa tanong niya, “anong boyfriend ka dyan? Kung boyfriend ko man ‘yung nakita mo, wala ako dito sa harapan mo ngayon. Pero oo, he’s my boy friend.” diin ko dito.

Walang-wala ako at napakayaman niya. "Ikaw ba ay wala pa rin kasing kasintahan? walang nanliligaw?" pag-iiba ko na ng usapan dahil sa akin na nakapokus ang kwentuhan. Iyon rin naman kasi na tungkol sa relasyon ko kay Thauce ang pinakagusto ko sabihin bukod sa pangungumusta at wala naman nang iba. "Hmm... mayroon na akong boyfriend." Aba! natuwa naman akong bigla sa sinagot niya.

“And you have a boyfriend?” Tipid akong ngumiti at umiling. “Oo, totoong nangyari 'yun kahapon. Pero wala naman akong galos o ano. At wala akong boyfriend. Inakala lang ng lalaking 'yun na boyfriend ko si Cameron.” “What—”

Noong unang taon ko, nilapitan ako ni Nathan noong unang lecture namin at tinanong kung gusto kong bumuo ng grupo kasama niya. Noong panahong iyon, sinabi ko sa kanya na gusto kong makasama ang boyfriend ko. Sa pagbabalik-tanaw, napagtanto ko na nakikita ko ang presensya ni Nathan sa buhay ko sa lahat ng oras, maging sa oras ng lecture o pagtitipon kasama ang mga kaibigan ni Evan. Gayunpaman, hindi ko siya napansin noon dahil si Evan lang ang nakikita ko.

sabi ko. Dapat masaya lang ako kasi boyfriend ko na sya. At nandito ako ngayon sa condo nya. Tapos nakakasama ko sya at nahahalikan. Dapat wag akong umiyak dahil lang sa body shot nayun! Boyfriend ko na si Steven, pangarap ko to diba.

I said. “No one can tear us apart. It's not the song but I'm serious. Like I said, I will fight for us.” He hugged me so tight, as if he wouldn't let me go. “My boyfriend is not just a lover huh also a fighter.” I teased him. “Since my girlfriend is worth the fight.” He kissed my forehead and we continued to enjoy the whole ride. Hinatid niya na ako sa amin, and hindi ko na siya hinayaang maka-rating sa gate namin baka andun sila Mom.

Katahimikan, hanggang sa kumalas siya ng yakap, at tumingin sa akin—sa mga mata ko. “B-Bakit ba? Kinakabahan naman ako sa'yo. Gusto mo bang bawiin? Ayos lang naman—” “I’m the possessive type of boyfriend.” Napakurap ako. B-Boyfriend agad? “So, I'm giving you a chance to—” “Tanggap ko, Tirso. Tanggap kita.”

"I understand." Sinamaan ko siya ng tingin. "Kailan mo ipapakilala sa'kin 'yung boyfriend mo?" Sinadya ko siyang kausapin sa tagalog. Tinitingnan ko kung may natutunan din siya sa akin. And yes, Caio has a boyfriend. "Ayoko. Siguradong sisiraan mo 'ko sa kanya kasi naging bad ako sa'yo." Natawa ako sa sagot niya. "Impressive."