Romans & histoires My Notes

Coincidence. Napaungol ako nang ininat ko ang nananakit kong likod. Marahan kong minasahe ang leeg ko dahil kanina pa ako nakayuko o hindi naman ay papalit-palit ng tingin dahil kailangan ko ring mag-take notes sa katatapos lang na meeting ni Mr. Dela Fuente. Mabuti na lang at huli na ito ngayon.

tanong ko sa sarili ko dahil hindi ko makita ang notes ko. Iniwan ko ang gamit ko sa sala, saka ko mabilis tinungo ang kwarto para kunin ang notes ko, nakita ko naman agad ito na nasa kama ko. Lumabas ako sa kwarto ko habang ini-scan ang laman ng notes ko. "You have exam today?" Nakuha ni Damonyo ang atensyon ko. Nakatayo ito sa harapan ko, straight face at walang bahid na kung ano ang mukha.

Ngunit pagkadampot ko pa lang ng planner ay may nalalag na isang maliit na kulay-berdeng notepad mula sa nakatagong bulsa nito. Yumuko ako para pulutin iyon mula sa sahig. Naisip kong ibalik agad iyon sa loob ng planner, ngunit habang hawak ko ang notepad, hindi ko naiwasang basahin ang nakasulat sa nakatuping pahina nito. ‘Day 342 - Memory retention: Low. Subject still shows no signs of recovering past identity. Supplement dose: 2 tablets daily.’ Agad nangunot ang noo ko. Teka, ano na naman ito?

Nakainom narin ako ng gamot, uminom ako ng panghuling beses kaninang madaling araw upang masiguro na wala na talaga. Medyo late akong nagising, actually 6 am na ngayon at mamayang 7 am mag-almusal na kami. Hinanda ko muna ang notes na susulatan ko sa lessons namin mamaya. May mini backpack naman kaming natanggap kaya ito nalang ang lagyan ko ng notes at pens ko.

Mabuti na lang at mahal ang computer. Hindi niya kayang ihagis iyon. Pinilit niyang magpatuloy sa pagtingin. Ipinapakita ng mapa ang ilang pulang exclamation points sa paligid ng kasalukuyan niyang lugar. Bawat marka ay may note sa tabi. Ang iba ay addresses. Ang iba ay distance indicators. Ang iba naman ay maiikling record tungkol sa kahina-hinalang mga tao.

basa ko sa notes sa phone ko. Bigla yatang pumait ang sistema ko na makita ko ang pangalan ng ka next meeting niya. Hindi ko ma lang namalayan na naisulat ko siya at na save ko pa talaga sa notes ko na hindi man lang inalam kung sino ang nagmamay-ari ng pangalan na yan. And so what kung may meeting sila o wala akong paki kung about yan sa trabaho o sa ibang bagay pa, paki ko, wag lang sana na nag memeeting sila na magpaplano sila kung paano ako pababagsakin. "Excuse me ma'am," inangat ko ang ulo ko para makita ang nagsalita, ang waiter pala at nilagay na sa mesa ang mga order namin. Nagpasalamat ako.

"Mabait si Abby, nagulat yata siya dahil babae ang sumagot." Umirap ako sa kawalan. "Basta pagkatapos ng meeting nayan magpalit na tayo." "Bye. I have to go." His last words before naputol ang linya. Habang nag le-lecture si prof hindi ako masyado nakapag concentrate.Nakatuon lang ang tingin ko sa cellphone na nakalapag saaking harapan.Kainis! Wala akong notes.Panay lang kasi ang picture ko sa board minsan kapag tinatamad akong magsulat.Mind set ba, mind set.

Maganda rin ang sulat niya at iba’t iba pa ang kulay depende kung gaano kaimportante ang details na nakasulat. “Grabe ‘tong notes mo, LJ,” sabi ko. “Napaka-detailed. Daig pa planner ng mga teacher natin ah?” Tiningnan ko rin ang mga previous notes niya at walang palya. Ni wala ako nakitang erasures. Napakalinis.

Napangiti ako nang makita ang isang handwriting na alam kung hindi sa akin. Saka ko naalala na habang abala akong nagsosolve kanina ay hiniram niya ang notes ko. Iyon pala ay may idinagdag pala siya sa lectures na isinulat ko. Mas lalo pa yatang lumawak ang ngiti ko dahil sa mensaheng nakalakip sa notebook ko. You do good today. Goodluck for the midterm exam - Josh

Walang pinagbago, masama pa din ang tingin nila at akala mo may nakakahawa akong sakit. Dumating ang prof namin at nagsimulang nag turo, nag take down notes lang ako at hindi pinansin ang paligid ko. Kiber, huwag sila mag notes. Baka lahat sila may photographic memory at maaalala nila ang lahat nang discussion today.