Dutifully Noted Novels & Stories

I emphasized, asking for assurance. "Yes, indeed." "I'll take note of that." Actually, not 'take note' as in literally. This conversation was already recorded in my phone, but it's off the record of Jeffrey and his items. Hindi naman pwedeng pati upcoming evidence na ipapakita namin ay mailalabas rin sa media bago pa ang court trial. That'll be out of control.

Dahil alam niyang kaya ni Solene. Maya-maya, may napansin si Duke sa likod ng dokumento. “May handwritten note.” Kinuha niya iyon. Ipinakita sa kanila. Isang linya lang ang nakasulat. This marriage must never become a cage. Napatingin si Solene kay Brent. “Alam mo ba ito?” Umiling siya. “Hindi.” Sa ilalim ng note ay may pirma. Marcus Vale. Napahigpit ang hawak ni Duke sa papel.

Kalmadong inilagay ng tagapamahala ang isang kamay sa bulsa bago sumagot. "Kung hindi siya magkakamali, kahit anong effort ko ay wala pa ring mangyayari.” “Then, don’t close your eyes. Manmanan mo nang mabuti. Huwag mong aalisan ng paningin. Every move is important. So, please be mindful and focus on your job.” “I am doing my job.” naiinis na sambit ng butler. Masyado siyang nayayabangan sa babae.

sabi ko at saka kinuha ang sticky note sa lamesa na nakita ng mga pulis sa kotse ni Duke. Sa penmanship pa lang ay malayong-malayo na ako ang nagsulat nito. Ang pangit ko kayang magsulat samantalang ang ganda pa ng pagkaka-lettering sa final death note ni Duke. Gusto talaga akong madiin ng mga gagong 'yon, ah? Hindi pa ba sila nadala sa ginawa ko sa kanila noon kaya pati si Duke ay idadamay rin nila sa mga plano nila?

“Noted po… understood, sir. I’ll take note for future reference.” Umiling siya, may halong tawa sa labi. “You’re bold… and irritatingly clever. Interesting combination.” Sinagot ko lang siya ng simpleng ngiti at tango.I need to be firm- act professional . Kinagabihan, habang nakaupo ako sa kama, inisa-isa ko sa isip ang mga nangyari. Backbone? Intact. Wit? Check. Observations? Detailed. Pero higit sa lahat…

Saad niya at ngumiti. “Anong ginagawa mo?” tanong ko. Huminga siya ng malalim. “Wala lang. Tinitingnan ko lang itong mga notes. May dalawa pa pala.” Sabi niya. Tumayo ako at tumabi sa kanya. “Tingnan mo itong fourth note.” Tiningnan ko ang note na pinakita niya. “Gun shot?” bulalas ko at napatingin sa kanya. Tumango-tango siya.

Dapat lang ito mamatay— “D-Damn!” D***g niya ng maramdaman ang pagbaon ng isang bagay sa likod niya. Paglingon niya ay nakita niya si SPO3 Sulinap na namumutla at may hawak na baril na may bala ng pampatulog. “P-Pasenya ka na, s-sir. N-Napag utusan lang ako ng ‘yong ama!” Paliwanag nito.

“Don’t worry. This isn’t concern. This is prevention. Pag nag-collapse ka, ako magta-troubleshoot sa client.” — Not Concerned At All. Tahimik niyang isinabit ‘yon sa doorknob ng opisina. Then walked away. Walang sound. Walang drama. --- The Next Day – Pantry, 8:11 AM Pagkapasok niya sa pantry, may nakadikit na pink sticky note sa coffee machine. Pamilyar ang sulat. Mas malinis, mas diretso. “Noted. Efficiently passive-aggressive, as usual.”

Deborah ang pangalan ko! Matapos kong kumain at mag-ayos bilang paghahanda sa pagpasok ay agad na rin akong umalis sa bahay. Habang nasa daan ay bigla kong naalala ang assignment na nakalimutan kong sagutan kanina. Sa pagmamadali ko pa ay nakalimutan ko na ring mag-tap ng ID sa may gate kaya’t agad akong hinarang noong guard.

she added and really burst out laughing. Napailing ako at napangisi nalang sa kabaliwan niya. Pagkakuwan nang mahimasmasan ay nagpatuloy siyang muli. "And lastly, ayaw na ayaw ni Sir Gavin ang nale-late saka hindi nakikinig sa mga sinasabi o iniuutos niya kaya, be attentive at punctual ka dapat, sis, ha!" "Yes, noted!" I said and jot down all of those in my note.