My Notes Novels & Stories

I smirked. Nag-isip naman siya saglit bago tumingin sa akin. "Oh, ngayon?" "Bigay mo na sa 'kin 'yung balato ko. Pang-notebook lang." "Oh, sige. Kumuha ka na, kahit isang daang notebook pa 'yan! Para sa ikasisipag mong mag-take down notes kapag discussion!"

Tss. My legs still felt weak as I pushed myself up from the bed in my office. My body was sore, probably because I'd been out of practice for too long. After going that hard with Dos, I felt like I'd been run over. I was about to stand when something on the bedside table caught my eye — a small sticky note. I picked it up and read what was written there. See you when I see you. Call or text me if you miss me. 0997****** – Dos*

O iyon ang inakala ko. Alas-otso pa lang ng umaga ay narito na ako. Pinili ko ang pinakasulok na table, iyong malayo sa bintana para hindi ako maakit tumingin sa labas. Nakalatag na ang aking Codals, ang aking mga makukulay na highlighters, at ang aking notebook na puno ng mga mnemonics na ako lang ang nakakaintindi. Criminal Law ang focus ko ngayong araw. Kailangan kong kabisaduhin ang bawat elemento ng bawat krimen.

More like this girl has been emotionally dragged through multiple dimensions tired. My eyes had shadows under them. The cut on my forehead was still there. My wrist was hidden, but I could feel the number waiting under my sleeve. Eleven days. I grabbed my shirt from the counter, then froze. There was a small folded note leaning against a medicine bottle near the sink. My stomach dropped. I knew that handwriting. Not Ruin’s. Death’s. Careful, old-fashioned, too calm. I opened the note. Mint? That was it.

suway niya saka nag-umpisa nang maglakad. Nang makapasok kami sa room ay sakto namang dumating na ang prof. Nagdiscuss lang ito habang ako ay wala pa ring naiintindihan. Nang matapos ay sinabi nitong magpapaquiz siya bukas. And since I don’t have notes, hiram na lang daw ako sa mga kaklase ko. “Pahiram ng notes mo,” saad ko agad kay Ryven. Napatigil siya sa pagliligpit ng gamit at napatingin sa akin.

Alam ko na agad ang kailangan ko: yellow pad para sa notes, notebooks — isa para sa lecture, isa para sa case studies; ballpen — black at blue, plus isang red para kunwari instructor; highlighter; at syempre isang clear book na may dividers para maayos ko ‘yung mga readings at references. Habang pinipili ko ang mga gamit, napaisip ako. Ganito pala ‘yung pakiramdam ng bagong simula. Tahimik, pero puno ng direksyon. Para akong bumabalik sa dating ako, pero hindi para manatili ro’n—kundi para kunin lang ‘yung parte ng sarili kong kailangan ko ulit ngayon. Habang nakapila ako sa cashier, may nadaanan akong shelf ng medical reference books. Anatomy, physiology, pharmacology. Napangiti ako. “Balik

Sabi ko nito at ngumiti. "Masusunod, po ma'am." saad nito at yumuko nang bahagya. Tumawa na lang ako habang pinagmamasdan siyang umalis. Napatingin naman ako ni Rain nang tumikhim siya. "What if ikaw iyong tinutukoy ni Spencer?" hindi na lang ako sumagot at kinuha ko na lang ang notes ko sa loob ng bag. Nasa mood ako ngayon mag-aral.

Pwede namang kwaderno nalang! "Just press that, then click the icon that says the notes. Then just type." Yun ang sinabi niya. Sinunod ko naman, pag open niyon ay hinanap ko ang 'notes'. Buti nalang nahanap ko na bago pa kami naka park.

at may kasamang note. "Keep this."

“Mukhang kanina ka pa hindi kumukurap diyan.” “Salamat, Claire. Kailangan lang talagang pulido ‘to. Alam mo naman si Alfonso, baka pati font size ng notes ko ay kwestyunin niya,” sagot ko, sabay higop sa mainit na kape.