My Pleasure Sir 소설 & 이야기

Agad siyang napaangat ng tingin. "Ayoko na, Sir."

mahinang sambit ko at napalunok na lang ulit ako dahil paglingon ko kay sir ay nakatitig ito sa akin. "Thanks," sabi na nito. Nag-ayos na ito ng tayo at saka tumikhim habang inaayos ang coat. "Want some coffee?" alok sa akin ni sir pagkakuwan. "No, sir. Thank you." Maliit ko naman itong nginitian. "C'mon, I just want to thank you," "Seems you are busy, sir," buong galang ko na lang na sabi rito.

Pagtatama sa kaniyang sinabi . I think deeply for a moment , sir is nice to me he doesn't show any rudeness or strict actions . " He treat's me nice actually he is not rude at all , he is just like sir Havien but the difference is he wants to be called Montenegro , and for me that is not rude sir is just being professional" mahabang sabi ko . " Oh lucky you " he said and leave my office . * Ring *

Muling bumalik ang kaba na saglit kong nakalimutan kanina… Lalo pa nga itong nadagdagan ng tumunog ang elevator hudyat na nasa tamang floor na ako, “finally you are here.” Napaigtad ako ng marinig ko ang kaniyang boses, “S-Sir… Yes, Sir!” Nagmamadali akong naglakad palapit sa kaniya. “Did you enjoy your meal, Sir?” Tumingin siya sa akin at tumango, “ikaw, na-enjoy mo ba ang kape kasama si Kyler?”

"Sometimes, I just want to enjoy good company. And I find yours quite... relaxing." Napamulagat ako. Hindi ko alam kung ano ang sasabihin. Hindi ko in-expect na maririnig ko iyon mula sa kanya. "Thank you, sir," sagot ko, pilit na pinipigilan ang mabilis na pagtibok ng puso ko. "It’s just... well, I never thought you’d be this kind of person." Tumaas ang isa niyang kilay. "What kind of person do you think I am?"

"Empathize. But don't dissolve." I was still learning that part. Okay lang na maawa, ngunit huwag matunaw at madala... "Oo nga, Sir Eve. Maraming salamat po talaga sa mga tulong na ginawa mo sa amin. Itong party na ito, iyong mga appliances, regalo at christmas bonus, sobra-sobra na po iyon..." "I really like happy helping people..." malalim na pahiwatig ni Sir Eve.

tanong ko sa kaniya, Nang bigla siyang napatingin sa akin, “Good afternoon madam, yes po! Nandoon po si Sir Alex,’ tugon naman niya sa akin, Nang bigla ko siyang naisipang tanungin muli, “May I ask, pero wag mong sasabihin kay sir mo na nag-tanong ako ng ganitong klaseng tanong ah—is he okay na ba? Is he smiling na ba or something?” tanong ko sa kaniya,

Ano ba ang ibig sabihin no'n? "Okay. Thank you again and see you next time," paalam pa ni sir habang si ma'am Sabrina ay kumakaway-kaway. Yung tuwa ko, napalitan bigla ng kaba. Mapapapayag ko kaya si sir Fiandro?

Naglapag ito ng bayad sa kinain namin saka ito tumayo at inilahad nito ang palad para alalayan akong tumayo. "Thank you." Tinanggap ko naman iyon kahit pa nagdadalawang-isip ako. I really can say, that Mr. Makki Salazar is really a nice man, a very gentleman. Pinagbuksan din niya ako ng pinto sa sliding door at sa kotse ko. "Again, thank you for the treat Makki. Nabusog ako." "You are welcome, I hope I can invite you again for dinner. 'Pag hindi ka sana busy." Makki utters when I'm about to slid myself inside my car.

Sa ganda ng sasakyan niya alam kong pagppyestahan iyon at magiging usap-usapan na naman iyon sa buong sitio. “That is your house?” sabay turo ni Sir Yusuf sa munting bahay namin. Tumango ako sa kanya, “Sorry,” hiya kong ani, dapat talaga hindi na siya sumama. “Why are you saying sorry? Ayos naman ah.” Komento niya at muling tinignan ang bahay namin.