Novel & Cerita My Pleasure Sir

Anggaling lang ah. "Ayus lang ako, Sir. Pero sasabihin ko kapag may kailangan ako. Salamat po." sagot ko sa kabutihan niya. Pansin ko lang, parang unti-unting nag level up ang kabutihan ni Sir. Which is good news para sa'kin. Sana hindi siya magbabago at mananatiling mabait saka mapagbigay.

Pretty lady daw ibig sabihin nun or beautiful woman. Ang sabi pa niya baka yun ang kina iba ng mood ni EL pero wala nga akong naintindihan dun siya pa kaya. Sabi ni Piper mukhang type daw ako nung babae dun sa restaurant para maglakas ito ng loob magbigay ng compliment sa isang customer kahit di ko yun naintindihan. So, let's say she's jealous sa mga ngiti ng babae kanina na pinupukaw saken na ngayon ko lang naunawaan pero kasalanan ko ba yun?

Act like you don't know this Smith! "Hello po, sir! Ano pong order niyo?" I tried my best to smile at him and greet him in a freindly way. "Pili kayo, sir! Masarap lahat!" alok pa ng lalake sa kanya pero nanatili ang tingin niya sa akin.

mahinang sambit ko at napalunok na lang ulit ako dahil paglingon ko kay sir ay nakatitig ito sa akin. "Thanks," sabi na nito. Nag-ayos na ito ng tayo at saka tumikhim habang inaayos ang coat. "Want some coffee?" alok sa akin ni sir pagkakuwan. "No, sir. Thank you." Maliit ko naman itong nginitian. "C'mon, I just want to thank you," "Seems you are busy, sir," buong galang ko na lang na sabi rito.

Sir asked . " It's nothing sir I just remember someone that time . " I answered honestly . " Me too I remembered someone and hope I can give her roses and notes if I'm not too busy . " Sir said . " If I'm not busy I will spend time with her buying her what she wants and taking her to the place she wants to go . " He continued saying those words looking at me while be are in the escalator . " You're girl is so lucky because you want to make time for her " I said looking down.

Muling bumalik ang kaba na saglit kong nakalimutan kanina… Lalo pa nga itong nadagdagan ng tumunog ang elevator hudyat na nasa tamang floor na ako, “finally you are here.” Napaigtad ako ng marinig ko ang kaniyang boses, “S-Sir… Yes, Sir!” Nagmamadali akong naglakad palapit sa kaniya. “Did you enjoy your meal, Sir?” Tumingin siya sa akin at tumango, “ikaw, na-enjoy mo ba ang kape kasama si Kyler?”

"Sometimes, I just want to enjoy good company. And I find yours quite... relaxing." Napamulagat ako. Hindi ko alam kung ano ang sasabihin. Hindi ko in-expect na maririnig ko iyon mula sa kanya. "Thank you, sir," sagot ko, pilit na pinipigilan ang mabilis na pagtibok ng puso ko. "It’s just... well, I never thought you’d be this kind of person." Tumaas ang isa niyang kilay. "What kind of person do you think I am?"

"Empathize. But don't dissolve." I was still learning that part. Okay lang na maawa, ngunit huwag matunaw at madala... "Oo nga, Sir Eve. Maraming salamat po talaga sa mga tulong na ginawa mo sa amin. Itong party na ito, iyong mga appliances, regalo at christmas bonus, sobra-sobra na po iyon..." "I really like happy helping people..." malalim na pahiwatig ni Sir Eve.

tanong ko sa kaniya, Nang bigla siyang napatingin sa akin, “Good afternoon madam, yes po! Nandoon po si Sir Alex,’ tugon naman niya sa akin, Nang bigla ko siyang naisipang tanungin muli, “May I ask, pero wag mong sasabihin kay sir mo na nag-tanong ako ng ganitong klaseng tanong ah—is he okay na ba? Is he smiling na ba or something?” tanong ko sa kaniya,

Ano ba ang ibig sabihin no'n? "Okay. Thank you again and see you next time," paalam pa ni sir habang si ma'am Sabrina ay kumakaway-kaway. Yung tuwa ko, napalitan bigla ng kaba. Mapapapayag ko kaya si sir Fiandro?