My Pleasure Sir Novels & Stories

And besides she could feel his sincerity. Pero ginanap lamang ng Senyor ang palad niya saka dahan-dahang dinala sa bibig. H******n nito ang palad. He is doing that by the but no more no less. He never been into the limit. "Thank you for your concern, my Lady. But I'm happier if you are happy too. I'm always telling you that serving you without expecting anything in return is my pleasure. I took away your freedom but I don't regret it. Because I know I just did the right thing and now I'm giving you back. Please follow your feelings I will not mind it. We are just human being. We are not perfect you know that, my lady. Go and enjoy your self." Nakangiti nitong pagtataboy sa kaniya.

Napatingin ako sa unahan dahil sa biglang pagsalita ni Sir. "S-Salamat saan, Sir?" Naguguluhan na tanong ko. Nakita ko na tumingin siya sa akin sa maliit na salamin. "Tina was happy today." Sabi na naman niya. "Ah... ano po 'yon, sir?" Natahimik naman siya saglit. "Tsk. Forget it." Bumakas na ang inis sa tono niya.

Hindi ko mapigilang mapangiti. Sir Troy's really nice. Hindi ko akalaing magiging komportable ako sa kanya. He has this personality na hindi ko inakalang taglay niya pala. He's fun and he smiles a lot. Nahawa na nga ata ako sa pagiging palangiti niya. Narinig kong bumusina si Sir. I couldn't help but chuckle saka bumusina na rin. And I left the place with a smile.

utos ko rito. "Yes, sir." "Thank you."

Sabay kaming suminghap ng mag isa kaming dalawa. Akala ko quickie lang ang gagawin namin dahil nasa office kami pero tumagal ang pagtatalík namin, “Sa’yo lang ako na-satisfied ng ganito, Ava.. sayo lang ohhh…” sabi ni Sir na kinapula ng pisngi ko. Alam ko naman na marami siyang babaeng nagalaw bukod sa akin, pero nakaka-proud na isa ako sa babaeng na-satisfied siya kahit hindi ako magaling sa larangan ng pakikipagtalík.

"I disagree." Bahagya akong napakunot-noo. "Sir?" He smiled. "Many people finish their work." "But very few take pride in it." Hindi ko alam kung ano ang isasagot. Hindi naman ako sanay makatanggap ng ganoong papuri. "Thank you, sir." Iyon lamang ang nasabi ko. Napansin niyang paminsan-minsan ay napapatingin ako sa relo ko.

tila kinikilig na ani nito. “Yep,” “Hoy, iba na yan ha! Bakit mo naman naisipang bigyan ng lunch si sir? Kayo na, ano?” usisa pa sa kanya ni Miren habang umikot-ikot pa. “Hindi, diba sabi mo mag-thank you ako?” tumango naman ito sa kanya. “Kaya ayon, nag-thank you ako kahapon, kaso grabe sa arte, ayaw raw niya ng apologies in words, mas gusto niya by action.”

Habang si Sir A, ang ama niya, pati na rin ang kapatid nitong may asawa na ay hindi rin masyadong umiimik. Ginawa ko ang best ko para maging pormal sa kanila at para kahit papano ay hindi ako mukhang awkward tignan. Ayoko namang ipahiya si Sir. Sinusubukan ko kung gumagana pa ba ang charm ko sa mga ganitong pagkakataon. “You look so pretty, hija.” Matamis na ngumiti sa ‘kin si Mrs. Andreev. “It’s not a casual complimentary comment. I really find you pretty. I almost thought you’re my son’s girlfriend.”

“Enjoy your coffee and donuts, Sir, and please accept my sincere gratitude for your support.” Iyon lang at tinalikuran na niya si Nathan.

“No worries, Scarlett. Anytime. Gusto ko lang makita kang mag-excel talaga. At… sana, alam mong hindi lang ako basta teacher sa’yo. Pwede mo akong maging kaibigan, o kahit… confidant. Wala namang masama di ba?” Ngumiti ako, pilit. “Opo, Sir. Thank you po talaga.” “Good. I’ll look forward to your revision, ha?” Binigyan niya ako ng mahigpit na sulyap, tapos hinawakan pa ang balikat ko—sandali, pero ramdam ko ang init sa palad niya.