Novel & Cerita Mysterious In Tagalog

Kinagat ni Cheryl ang kanyang labi at mahinang sinabi, “Siguro ay hindi mo alam. Mayroong canyon na naghihiwalay sa Great East Continent sa ibang parte ng mundo. Ang pangalan ng canyon na ito ay Mysterious Canyon.” ‘Ang Mysterious Canyon?’ bumulong si Darryl sakanyang puso. Huminga nang malalim si Cheryl at sinabing, “Ang Mysterious Canyon ay isang daang libo kahaba at isang daang libo kalapad. Natatakpan ito ng isang makapal na fog palagi at may kapahamakan sa loob ‘non. May mga halimaw din doon at mga nakalalason na insekto at lumulubog na lugar. Kahit sino ay hindi kayang bumalik pag nahulog sila sa lumulubog na lugar.”

Wala siyang pakialam kung sino iyon. Sa isip-isip niya.. ‘Tinakot mo ba ako? Napaka-infantile naman ng taong ito. Ayaw pang malaman ko ang kanyang pagkakakilanlan!’ Pero napaisip si Celestine at biglang kinabahan. Alam ng taong ito na siya si Mysterious 7. Paano kung mabunyag ang lihim niya? Ano na ang gagawin niya?

"Makanda ka." Ano raw? "Dude, it's 'maganda'" Nagulat ako bigla dahil nakakatuwang kahit medyo may accent ang tagalog nya ay may alam pala syang tagalog word! Parang batang nanggigilalas na tiningnan ko sila. "You know that word?" "Yes. It means beautiful, right?" "Yes it is!" "We've been learning Tagalog since yesterday because we think your language is interesting."

tawag sa akin ni Sage na nagpalaki ng mga mata ko. “P-Pogita?” “Taksil ka talaga, Tabitha! May endearment na pala kayong g*ga ka!” maktol ni Basilyo. “M-Melabs? W-What’s the meaning of this?” tanong ni Mario Jose na sa unang pagkakataon ay tumama s’ya sa english. “Bakit?” pabulong kong tanong kay Sage. “Open your mouth.” “B-Bakit?”

Matigas ang panga, malamig ang mga mata, at ang ekspresyon niya—hindi ko mabasa kung galit, curious, o nagbabadya ng bagyo. Si Sebastian Velez.

May bonding din silang ginawa? "Manyak," I muttered under my breath, pero nalimutan kong sobrang tahimik sa corridor at umecho ang sinabi ko. Bigla siyang lumingon, may nakasubong kutsara sa bibig niya at may hawak siyang baso. Nasisinagan siya ng liwanag ng buwan, his hazel-brown eyes were glistening. Kumunot ang noo niya at narealized ko na hindi niya ako napansin.

pero may kakaiba sa puso ko. Bakit...bakit parang wala na? "Akala ko...akala ko hindi na nila ako mahahanap. Ang tagal na ng panahon pero wala pala talagang imposible sa mga taong maraming koneksyon. Nahanap nila ako rito at patuloy na ginugulo sa pamamagitan ng pagsesend at pagmemessage ng mga kung anu-ano na nakakatakot. Hindi ako makatulog ng mga panahon na iyon, kung kaya uminom ako ng alak nagbabaka sakali na maibsan ang takot ko. At tama nga ako, sa alak nawawala ang takot ko. Sa alak naranasan ko na wala akong kinatatakutan na kung sino. Hanggang sa malulong ako rito at hindi ko na kaya pang tumigil. Parang...parang iba na ako, hindi ko na kilala ang sarili ko. Sa mga panahon na iyon

Sabi niya sa akin. Hala siya, Halatang seryoso ang gagi. Tapos yung 'I love you' niya walang can. Tapos panis! I can revive you daw ack! HAHAHAHA. Kaya kitang buhayin sa tagalog HAHAHA. Pak na pak at may dating Yawa.

Sagot ni Krizha, habang ako’y patuloy parin sa pakikinig. “It’s..... it’s the heart of the banana.” Seryusong saad nito. “Huh?” Tila nagugulohang turan ng batang lalaki. “I said, it’s the heart of the banana, sa tagalog ay puso ng saging. Hindi mo ba alam ‘yun?” Tanong ni Krizha pabalik sa batang lalaki. “I don’t know that, because mommy don’t tell anything about that heart of the banana.” Inosinteng saad ng batang lalaki.

baling ko sa kanya. “Miss Mysterious,” sagot niya, sabay kindat. “I was born and raised in Manila. Nakatira akong mag-isa, very close sa parents ko, at gaya ng sinabi ko, isa akong negosyante,” aniya, at sa pagtatapos ng kanyang sagot, dinilaan niya ang kanyang tuyong labi.