Nabatid Ko Na Romane & Geschichten

Ayoko ng nararamdaman ko. Halos napasinghap ako nang biglang nagdilim ang paligid ko, dama ko ang palad ni Nathan na tumatakip sa mga mata ko at ang mahina niyang bulong sa tenga ko. Maya-maya pa, nadinig ko na lang ang sarili kong humihikbi na pala. Kaya ba halos hindi niya na ako uwian? Kaya ba halos hindi niya na ako kitain? Kasi may iba na siyang pinag kaka abalahan?

“So, is there anything na kakaibang pakiramdam? Just let me know para maagapan natin.” “Medyo makirot pa rin ang ibabang bahagi ng katawan ko but I don’mind it. Ang mas ramdam ko ‘yong sarap ng pakiramdam na nanay na ako ngayon, Raquel. Ganito pala talaga. Iba ang saya na nararamdaman ko. I'm so proud!"

“At si Nathaniel — anak ng kabit ng ama ko!” Tumindig siya, nangingilid ang mga mata. “Nakakainis kayo! Bahala na kayo sa buhay ninyo — magpatayan kayo kung gusto ninyo, pero wala akong pakialam!” wika niya na parang sinisigaw ang lahat ng pait na matagal nang tinatago.

sabi nito sabay halakhak. Napataas naman ang kilay ko sa sinabi niya. Kung katabi ko lamang ito, baka binatukan ko na ang kausap. "Anong tingin mo sa akin, bobo?" may inis sa tinig kong wika rito. "Hmmm, hindi naman kaunti lang!" sagot pang muli ng kausap ko. "Bwesit ka, huwag ka lang magpapakita sa akin!" may gigil na pagbabanta ko sa aking kausap.

Saad nito na ikinagulat ko. What??

Nakatulog ako ng hindi namamalayan. "

natatawa pa rin niyang Sabi na kinanguso ko nalang. "Oo nga.."

Xavier Iglesias 'I don't think you're thinking straight' 'Nababaliw ka na ba?' 'Anong pinagsasasabi mo?' Nawawala ka na ba sa katinuan?' Iyan lang naman ang mga katagang inaasahan kong maririnig ko mula kay Naya. Kung tutuusin ay hindi ko alam kung ano ba ang pumasok sa kokote ko at nagawa kong sabihin iyon.

Nanatili akong tahimik habang siya naman ay nangiteng lumabas ng silid na ito. Damn it! Damn you Zaad! Gusto ko lang naman sanang umuwi! Bakit parang pinahihirapan mo yata ako?

Nasasaktan ako at hindi ko matangap. Hindi pa...