Nabatid Ko Na Novels & Stories

saad ni inay. Madiin akong napapikit dahil excited akong makita ang mga magulang ko pero pinakalma ko ang sarili ko kase hindi pa ako handang makita si Colton.

sabi ko sa sarili ko Lumapit ako kay Natalie, napansin ang lungkot sa kanyang mata “Hey, anong nangyari? Mukhang may problema ka? ” Lumingon ako kay Haime, ngumiti ng konti “Hindi ko alam… siguro parang na-overwhelm lang ako. Hindi ko akalain na darating ako sa araw na ito, Haime. Pagkatapos ng mahigit sampung taon, I can't imagine na sa isang iglap nandito silang lahat ngayon sa harapan ko. Ang mga magulang ko, pati na rin si Kuya at ang pamilya niya. Parang fairy tale lang.”

sabi ko. Walang imik, at Nanatili lang itong naka yuko. Di ko na lang ito pinansin. Iniwan ko na lang ito. Dahil nag mamadali din akong mapuntahan si Natalie dahil may date kami.

Di ko sana siya maabutan dito na namumutla na at nanghihina. ************************************ Hala hahaha kinabahan kayo nuh? Subaybayan na yan! Ahaha! Huwahhh sorry tagal mag ud busy po eh huhu.

Jealous Natulala pa rin ako habang nakadungaw sa pintuan. Nakapasok na si Anzo sa harap na kwarto pero heto pa rin ako at hindi makagalaw. Ilang beses niya na ba akong n*******n sa araw na 'to? Wala sa sarili akong humiga sa kama. Naabutan ko na lang ang aking sarili na ngumingiti mag-isa. Shit. Nababaliw na ata ako.

Kahit Hindi Na Ako #KHNA LovieNot "Natahimik ka diyan?" asik niya na naman ng hindi na ako nakasagot pa. Hindi ko rin naman kasi alam kung ano ang sasabihin ko. Abot-abot ang kabang nararamdaman ko. Ang tanga ko sa part na inakala kong panaginip lamang iyon. Totoo pala ang nasa ala-ala ko. Nagtapat ako sa kanya kagabi. Baka noong nakatulog na ako ay dinala niya na lang ulit ako sa unit ko. Napayuko na lang ako tinampal ang sarili kong noo.

Sabi ko na nga ba eh, di pa tinupad wish ko uwahh! " Ahm! Opo," nakangiti kong sabi sa kanya baka madala ito o di kaya matomboy sa ngiti ko wahhaha naman eh nabaliw na ako dito. Kapagod kaya tumakbo paikot-ikot umayyy!

Ayoko ng nararamdaman ko. Halos napasinghap ako nang biglang nagdilim ang paligid ko, dama ko ang palad ni Nathan na tumatakip sa mga mata ko at ang mahina niyang bulong sa tenga ko. Maya-maya pa, nadinig ko na lang ang sarili kong humihikbi na pala. Kaya ba halos hindi niya na ako uwian? Kaya ba halos hindi niya na ako kitain? Kasi may iba na siyang pinag kaka abalahan?

panunukso nitong sabi Hindi ako agad nakakibo dahil sa sinabi at tingin niya. “Pero pwede na yan, hindi naman ako maarte e” saad pa nito at lumapit sakin kasabay ng pag sara ng pinto. Oh God, please help me.

Hindi ko alam kung gaano katagal pa bago ko ganap na magawa ang lahat ng plano ko, pero least, I'm getting out. ‎ ‎Hindi ko na kaya ang pakiramdam na nandito pa ako, na nagsisilbing bahagi ng isang kalokohang ito. ‎ ‎