Nabatid Ko Na Novels & Stories

--- --- --- --- Napatingin ako kay Mom. --- --- --- Hindi siya umiimik. --- --- --- At iyon ang mas nakakatakot. --- --- --- --- "Dad." Tawag ko. --- --- --- --- Tumingin siya sa akin. --- --- --- --- "Alam mo ba?" --- --- --- --- Napapikit siya. --- --- --- --- At doon ko nakuha ang sagot. --- --- --- --- "Alam mo." Mahina kong sabi.

Sabi ko dito Agad naman itong tumango sa sinabi ko. "Opo baby loves ko. Sorry po talaga ah. Di ko talaga mapapatawad ang sarili ko kung nasaktan ka physically ng time na iyon." Naluluha na nitong sabi sa akin.

nauutal na sagot ko Hindi ko na hinintay ang sagot nito mabilis akong lumabas ng kwarto nito habang pinipigilan ang paghinga. Pagkalabas ko ng kwarto ay napasandal ako sa pinakamalapit na pader at pinakiramdaman ang sarili lalo na yung maselang parte ng katawan ko na hinimas nito. "Shit!" mura ko at nagtatakbo ako papunta sa cr

Feel ko pa naman mas bata siya sakin Jokes on you self ,mas bata talaga yun sayo ,itsurahan palang ehh Tumingin Tingin ako sa paligid para icheck kung andyan pa ba yung sumira ng Gabi ko .Wala na sila!! Wala na ang mga humahabol sakin kanina ,shit buti naman Mabilis akong yumuko at tiningnan ang mga gilid ng sasakyan na Dadaanan ko .Mahirap na baka magkasalubong kaming dalawa ,you know what I mean

Natawa naman ako "Of course not! Nagdurugo lang ang puso ko ngayun dahil sa matinding pagkadismaya pero hindi pa sumasagi sa isipan ko na may ipapapatay ako noh! Baka to follow ang tungkol sa bagay na iyan kung sakaling ubos na talaga nag pasensya ko." seryosong sagot ko dito Narinig ko naman ang malakas nitong pagtawa mula sa kabilang linya kaya naman hindi ko na din mapigilan ang mapabuntong hininga

Ngunit kahit anong pigil ko ay lumabas pa din ang hikbi ko. Napahawak ako sa puso ko.. "Tama na,Nate.. Nasasaktan na ako ng sobra dito oh.. Masyadong malaki itong bombang pinasabog mo sa puso ko.. Nasasaktan na'ko ng sobra, Nate. Nasasaktan mo na ako.."

Me: Yeobo ko, I miss you na (sad emoji) Me: Yeobo ko Me: Busy na Yeobo ko (sad emoji) Ilang sandali pa ang lumipas ngunit wala pa rin akong natanggap na reply mula kay Yannie. Hanggang sa may mga sunod-sunod na katok sa pintuan ng kwarto ko. How I wish si Yannie ang makikita ko pagbukas ko ng pinto, pero nakalimutan kong nandito nga pala ngayon ang parents ko.

sinabi niya ang tatlong simpleng salita. 'Sige, sa kanyang kakayahan, madali para sa kanya na makapasok sa silid na ito. Gayunpaman... Naghihintay sa akin?'"Ginoo. Yi, parang wala akong anumang bagay na nangangailangan sa iyo na maghintay para sa akin, gawin ko? Nilinaw mo ang lahat nang maghiwalay kami. Nang umalis ako sa Yi Residence, kinuha ko lang ang aking mga bagay sa akin."

sabi nya pa "Ok lang anak. Dito lang ako." sagot ko namans sa kanya saka tumingin sa relo kong suot. Gabi na pala? Kaya pala sumasakit ang batok ko dahil ilang oras pala ako nakatulog na nakayuko lang. "Teka nga. Bakit ngayon ka lang? Diba kanina pa ako nagtxt sayo? Sabi ko dumiretso ka dito pag uwi mo." sabi ko sa kanya

Nakakatawa di ba? Hindi na pinansin pa ni Leon, ang pag papatawa at pag mamatigas ko na sumama sa kanya. Buong pwersa niya akong pinatayo at pinaakbay sa kanyang balikat upang alalayan ako sa paglakad. Unti-unti ko ng nararamdaman ang pagdilim ng paningin ko.