Nakakalibog Story Novels & Stories

Nagbubulungan pa pero rinig na rinig naman. "Sinukahan daw niya si Niko. Di na nahiya talaga." "Talaga? San mo nalaman?" Tanong ng kaibigan niya rin isa "Narinig ko kanina habang pabalik sila Niko, Ben at Cholo galing tambayan nila. Si Niko mismo nag kwento Kay Cholo at Ben."

Para itong binuhusan ng malamig na tubig habang maang na nakatingin sa kanya. Five years ago, Analeigh cheated on him, so he looked for temporary happiness that could take away the pain and sadness he felt. Sa isang club sa Makati siya napunta dahil dinala siya rito ng mga tauhan niya, at dito nga niya nakilala si Calley na noong panahon na iyon ay nagpakilala sa kanya bilang "Camille". Wala sana siyang balak na mangyari sa kanila noong una dahil naisip niyang mali na gamitin ang isang inosenteng babae para lang maalis ang sakit na nararamdaman niya dulot ng panggagago ni Analeigh. But he was tempted because Calley also said that she wouldn't regret giving him herself.

"Isa pong kagimbal-gimbal na balita ang aming natanggap. Nangyari po ito kahapon pasado alas otso ng gabi, nakatanggap po ng ulat ang ating news channel. Ang new bilibid prison ay na-massacre. Nag-uulat Herco." "Maraming salamat po, isang kagimbal-gimbal na kaganapan ang nangayari sa loob ng bilibid prison, pasado alas otso nang may sumabog sa likod na bahagi ng nasabing bilibid kung saan naka-detained ang mga bigating tao katulad ni Jayson Calumag na isang drug lord."

wika nito sambit ang isang lumang kasabihan. “I was. Alam mo na ang talambuhay ko hindi ba?” mapait niyang wika. “Walong taon ako nung sumama ako sa taong noon ko lang nakilala at dinala ako sa isang lugar na hindi ko pa napuntahan sa tanang buhay ko. I was alone on my journey since then. Kung ilang beses akong napaaway, na-bully, dumaan sa iba’t-ibang counseling . . . I went through a lot all by myself. . .” humugot siya ng malalim na hininga bago muling nagsalita. “Nang binawi ako ni Papa at dinala sa Camarines ay hindi na rin napanatag ang loob ko dahil sa takot sa banta sa buhay namin ni Papa. Nang mangyari ang aksidente ng mga magulang ko ay literal na iniwan ako ni Ana sa gitna n

Sagot ko naman “Maari. Noong una kita nakita naalala ko ang anak ni Carolina na si Amanda, hindi naman sinasadya na mahulog ako sayo. Tahimik lang si Amanda at seryoso sa buhay, nakilala ko siya dahil iisa ang paaralan na aming pinasukan. Bully student si Amanda , ilang beses din naming sinaway ang mga bully sa eskwelahan akala naman namin ay tinigilan na nila si Amanda pero nagulat kami ng malaman naming hindi pa rin pala nila ito tinigilan nagulat na lang kami sa balitang nagpakamatay na siya at buntis siya dahil sa panghahalay na ginawa sa kaniya. Kumalat yun sa circle namin pero hindi na yun lumabas dahil binayaran na ng pamilya ng mga sangkot ang media para ma news block. “ pagkukwento

Habang siya ay naghuhukay at nag-iimbestiga nang higit pa, nagiging mas malinaw ang anino, humuhubog sa tiyak na hugis. “Noong Abril ng nakaraang taon, hinanap ako ng iyong ama at hiniling na sundan ko siya upang tuklasin ang isang sinaunang libingan. Ang libingang iyon ay kay Caesar, isang warlock mula pa noong unang panahon. May kabuuang pitumpu’t dalawang tao ang pumunta, bawat isa ay mahuhusay sa kanilang larangan... Sa hindi inaasahang pagkakataon, ang mga panganib sa libingan ay mas matindi kaysa sa aming inasahan. Kung hindi dahil sa makadiyos na kapangyarihan ng iyong ama upang malutas ang iba’t-ibang mga krisis, lahat ng pitumpu’t dalawang tao ay malamang nalipol.

sagot ni Nikolo, habang ang kanyang boses ay puno ng pagmamalasakit. “Anong kwento ang gusto mong ibahagi sa akin?” tanong ni Abigail, umaasang mas mapapalalim ang kanilang usapan. “Marami. Pero isa sa mga paborito kong kwento ay tungkol sa isang batang lalaking lumapit sa akin. Sabi niya, ‘Kuya, gusto ko ring maging katulad mo.’ Tila ang simpleng pangarap na iyon ay nagbigay sa akin ng dahilan kung bakit ako nandito,” kwento ni Nikolo, ang kanyang mga mata ay nagliliyab sa pagkukwento.

"Nandito ako. Hindi ako aalis." --- Epilogue ng Kabanata Hindi ko alam kung ano ang tawag sa kuwento naming ito. Hindi na ito paghihiganti. Hindi na ito sakit. Hindi na ito takot. Ito ay paghilom. Si Tony Chan ay nasa kulungan. Ang kanyang mga tauhan ay nakakulong na rin. Ang mga biktima ay unti-unting bumabangon — hindi lahat, ngunit marami na.

sagot ni Nikko pagkatapos nitong iwagayway ang sariling kamay na tila isang lobong biglang pumutok. Sobra ang kalokohan ng plot ng istoryang iyon at masyado ring exaggerated ang nilalaman kaya ayaw nang balikan pa ni Nikko ang tungkol doon. Pero kapareho lang ni Cailyn ang bidang lalaki sa istorya na iyon. Tulad ni Cailyn ay hindi rin ito kayang humawak ng ibang babae. At sinumang babae ang humipo at humawak sa bidang lalaki na iyon ay tiyak na magiging kalaban nito.

“Nakiki-usap po ako, Manong! Anak ko ang nakalibing dito. Gusto kung malaman kung anong nangyari...” “Isang buwan ang nakalipas mula ng mailibing ang anak niyo ng may dumalaw dito isang lalaki na lasing na lasing. Galit na galit na giniba niya ang puntod gamit ang maso pinipigilan siya ng dalawang lalaking nakasunod sa kaniya... Sa tingin ko mga kaibigan nito pero hindi nagpa-awat hangang sa madurog niya ang puntod.”