Nalang O Na Lang 소설 & 이야기

“Aray ko,” “Alam mo ikaw, dalawa na ang anak mo, ngunit natataranta ka pa rin! Sa susunod, hindi ka na makakatikim ng perlas ko, kung ganyan din namang, hindi mo alam, kung ano ang gagawin mo sa tuwing manganganak ako!” Matapos niyang sabihin yun sa akin, nakita ko siyang mabilis na paika-ikang pumunta sa aming kotse.

It was Nube gestures sa tuwing umiiyak siya ay pinipisil nito ang ilong niya. “And why not? Kulay kamatis yang ilong mo kapag umiiyak ka.” “And why you have to pinch it more, eh di lalong namula,” “Well to make you realized that you are not alone—” “But you left me remember? And now aalis ka na naman uli.”

Pero nasiyahan ako. "Akin ka Mary at akin ka lang." *****

Iling nyang saad. "Talaga lang! Ba't ko naman yan isisipin!"

"May nasabi ba ako na ayaw mo?" Mabilis siyang umiling. "Masaya lang ako, Craig. Sobrang saya ko. Lahat ng takot, pangamba at pagod, bigla iyong nawala dahil sa sinabi mo. Mahal na mahal kita, Craig." Muli siya nitong niyakap. "Mahal din kita, Ana. Bubuo tayo ng mga bagong ala-ala at babawi ako sa mga pagkukulang ko sayo."

Kung mag-isa na lang ako. To be continued 🩺

tumango ako "May bagay na pilit tinapos at ginawa, para sa kapakanan ng isang nilalang o nang nakakarami, alin man sa bagay na iyon...Isa lamang ang bagay na natitiyak ko– walang mali sa bagay na paulit-ulit na nangyayari kung ang rason na iyon ay makakasalba sa milyong-milyong nilalang." Wala ngang mali? Paano naman ang nilalang na nakakaranas na iyon.

Napailing-iling nalang kaming tatlo. Itutuloy...

buti na lang ay nakayari kami ng hindi ito nasira. "mamaya ulit, ha! i love you!" "i love you too..."

Sheena! Jusme! Kung bakit ba naman kasi mga ganitong nilalang ang nakakasalamuha ko! Heeeeelppp!