Nananadya In English Novels & Stories

Pagkatapos, ibinigay niya ang phone sa bata. Masaya siya. “Salamat, miss!” Ginulo niya ang buhok ng bata. “Walang anuman.” Nahiya ang nanay niya. “Hindi kami puwede tumanggap ng mamahaling bagay.” “Pupunta ba kayo abroad?” tanong ni Noelle. “Oo. Pupunta kami sa Arilla para hanapin ang ama niya,” sagot ng babae. Ngumiti si Noelle. “Kunin ninyo. Baka magamit ninyo ito doon.”

paliwanag ni Wayne. "Ginawa?" Kumunot ang noo ko sa kaniya. "May mga taong namamatay nang may matinding galit sa puso—at sila ang nilalapitan ng mga demonyo para alukin ng isang kasunduan. Sila ang tinatawag na Nayagi." "Anong kasunduan?" tanong ni Kuya Jason. "Ang mangolekta ng kaluluwa kapalit ng muli nilang pagkabuhay."

Just tell me what happened to your day and I'll do my best to reply, I hope you're doing well and take care always. Have a great day! Napangiti si Yenna sa nabasa nito at masayang bumangon at nag tungo sa Bathroom upang maligo at bumaba upang kumain. Sa ilang araw niya rito sa America ay wala pa siyang na papasiyalan na mga beach o kahit na anong magandang puntahan dito pero wala rin siya sa mood upang mag gala kaya naisipan nalang niya na sumama sa company ng mga magulang niya.

I have only one God! Ayoko na talaga. Piping dasal ko na lang. "Look who's here." Mapanuyang saad ni Nanya isa sa mga kaklase ko. Ito ang leader ng mga kampun ng kadiliman dito. Oo, ito ang reyna ng mga maiitim ang budhi. Gandang ganda sa sarili, tinalo pa sa kapal ang layer ng earth kung makapagmakeup ito.

Nakita ko naman ang naiiling na si Manang. "Kailan ka ba matututong mag-tagalog, 'nak? Malapit na talagang dumugo ang ilong ko sa iyong bata ka!" "I'm learning, Nana! But I can't speak straight Tagalog. English just keeps coming out of my mouth..."

Hinampas ni Yana ang kaibigan dahil sa panay ang English nito. "Bruha ka, wag ka ngang mag-English dyan hindi ako sanay," si Yana at saka niyakap ang kaibigan. Walang magawa si Nuan. Pero lihim siyang napangiti. Saka niya na-realize ang pagkakaiba nilang dalawa ng kakambal na si Aialyn.

Natataranta na wika ni Nanay. " Na-nay ang lamig po".wika ko dito habang nanginginig ang boses. "Ano ba kasi ang ginawa mong bata ka. Maayos ka pa naman kahapon ah? Sandali at kukuha ako ng pagkain para makainom ka ng gamot". Natatarantang wika ni Nanay. Tumango lang ako dito at mabilis ng umalis si Nanay.

Niyakap naman siya ng ina. “I see. I understand you, Andreana.” bulong ng ina. “Sorry ha? Isinama kita rito. You know what? Crying is normal, Andreana. Ako rin ay namimiss ko sila. Pero kailangan nating gawin ito, anak. Naiintindihan mo ba ang mommy? Malayo ang America sa Pilipinas kaya alam ko ang nararamdaman mo.” "Naiintindihan po kita Mommy. Lahat naman ng ito ay para kay Nathan, hindi ba?" Lumuluha niyang tanong. Tumango naman ang ina.

paliwanag nya rito . "nanay nena, na lamang ang itawag nyo sa akin yoon ba?mga anak ko iyang dalawa sila Natalie at Nelson may sarili sarili na silang pamilya sa abroad" nakangiting sabi neto Aabrooad??saan ba yun malayo ba yun ginang este nanay nena"nakangiting sabi neto dito "isang malayong lugar yuon na kelangan mong makagamit ng eroplano o kaya barko para makarating duon "paliwanag neto sa kanila

Naniniwala ako na malapit na ang araw na mapuputol ko na ang lahat ng ugnayan kay Nathaniel at sa pamilya Verano. Si Nathaniel, sa kabilang banda, ay parang nagpapalpak-lpak na lang sa harap ko, nag-aarte paminsan-minsan, nagsasalita ng mga salitang hindi ko maintindihan — puro English, medyo arogante, at may halong galit. Parang aso nga, na kapag hindi mo sila pinapansin, lalo ka nilang hinahabol ng walang tigil. Ngumisi ako ng bahagya habang ako’y nagmamaneho. Konti lang, para hindi niya mapansin.