Novel & Cerita Nanay Na Nagluluto

niyugyug niya ito. Umungol lang ito ngunit hindi ito nagmulat ng mata. “Gumising ka na diyan. Naghanda ako ng cup noodles. Iyon na muna ang kainin natin. Mamaya na ako magluluto.” sabi niya rito.

Nasa may kusina na ko at naabutan ko si ate Ana na nagluluto ito ng pang umagahan. "Good morning ate Ana," tila nagulat pa ito dahil sa nakatalikod itong nagluluto. Napaharap ito sa akin na hawak ang kan'yang dibdib. "Ginulat mo naman ako. Magandang umaga din sayo. Bakit maaga ka ata ngayon? Susunduin ka ba ng maaga ni Nathan?" Sunod sunod niyang tanong. "Mamayang hapon daw siya pupunta ate Ana kasi magsisimba na daw muna siya."

"Diyan na lang po, Nana, pwede ka na po magpahinga ako na po bahala sa iba." Narinig niyang napabuntonghininga ang mata marahil ay sumuko na ito sa tigas ng ulo niya habang siya ay nag-umpisa ng durugin ang hinog na saging. Mamaya pa ay nagpriprito na siya, habang nagluluto ay nanunubig ang bangang niya sa amoy ng niluto niya. "Hmmm, amoy pa lang masarap na," nakangiting komento niya at ipinagpatuloy ang pag-prito.

Mahina akong napatawa saka nagpatuloy sa pagluluto. “Ano ba ‘yang niluluto mo, hija?” Malapad akong napangiti. Of course this is my specialty, hindi ‘to mahihindian ni Aries. Gustong-gusto ito ng lola ko no’ng nasa Cali pa ako. Ito rin ang paborito ni Kuya at ito lang din talaga ang alam kong lutuin bukod sa mga instant at madadaling luto. Lumapit si Nanay Flor sa akin para tingnan ang niluluto ko. “Hmm. Mukhang masarap ah.”

Tapos kana ba talaga? Oo nga sir. Bakit kapa nag ngunguya diyan? Wala yan!! Oh tingnan mo aahh. Okay sige na ako na ang mag-huhugas ng plato! Yeeehheeyy si mister Lucas Tolentino nag huhugas ng pinggan. Ikaw talaga. Syempre ikaw ang nagluto kaya ako ang maghuhugas para patas tayo. Oo nga naman. Ang saya pala dito sir kitang kita yong mga tao at ang liliit nila hahahaha. Para silang mga maliit na kuting ang liit nila.

nagkakamot ng ulo na sambit ni Jimboy. "Ang daya niyo talaga. Naglakwatsa kayo ng wala ako." Nagtatampong wika ni Mary Anne. "Eh, sumama ka kasi sa Mama mo." Sabi ni Rhea. "Hindi naman ako sasama kay Mama kung nasabihan lang ako. Pero, ano bang ang niluto ni Hanna sa inyo?" "Escabeche! Grabe, ang sarap! Hanggang ngayon nalalasap ko pa rin ang lasa ng luto ni Ate Hanna." Si Jolo na.

komento niya at napapikit pang inaamoy ang mabangong ulam. "Masarap talaga iyan lalo na at luto ng mommy mo." nakangiting sagot ni Nanay Nelia. "Syempre, kailan ba ako nagluto ng hindi masarap, aber?" sabat ng mommy niya na syang ikinatawa nila.

Napasulyap ako rito. "Hindi ko akalaing may ganyan ka palang ugali, babe." "Hindi na 'yon kailangan pang ipagtataka, kahit sinong masasamang tao, kahit kailan hindi niya kayang bigyan ng ahas ang anak kung ang hinihingi ay pagkain, kahit saan naman tayo magpunta, kasama natin ang Panginoon sa bawat hamon at laban sa ating mga buhay. Walang kwenta ang buhay kung wala siya. Aanhin mo ang kayamanan sa sanlibutang ito kung hindi mo naman madadala sa langit?"